Stærstu samtök lækna standi varla undir því að teljast fagfélög

Kári Stefánsson, forstjóri Íslenskrar erfðagreiningar, ritar grein á Vísi í dag í tilefni af grein Páls Matthíasson, forstjóra Landspítalans, á sama vettvangi í gær. Þar brást Páll við viðtali við Kára í Læknablaðinu í síðustu viku þar sem Kári ræddi meðal annars um stemmningsleysi á spítalanum hvar fólk hefði engan áhuga á að vinna.

Páll hvatti í grein sinni Kára til að biðja starfsfólkið afsökunar en Kári segist alls ekki hafa vegið með nokkrum hætti að starfsfólki spítalans heldur hrósað.

Alþingi telji heilbrigðiskerfið lúxus fyrir efnaða

Nefnir Kári brot úr viðtalinu máli sínu til stuðnings.

„En um leið og þetta fór upp á Landspítala þá fóru allir að tala um að menn væru svo þreyttir. Þetta er einhver misskilningur. Ofboðslega gott fólk vinnur að veirurannsóknum uppi á Landspítala. Þetta er afburðafólk en einhverra hluta vegna er andrúmsloftið á spítalanum þannig að það virðist ekki fá tækifæri til þess að njóta þess sem það gerir. Það er út í hött. Það þarf að gera eitthvað í því,“ sagði Kári í viðtalinu í Læknablaðinu.

Sú málsgrein segi næstum allt sem hann vilji sagt hafa um Landspítalann.

„Þar vinnur einstaklega gott og hæft fólk við erfiðar aðstæður. Þessar aðstæður gera það að verkum að andrúmsloftið á staðnum er ekki eins og best verður á kosið og þegar fólk vinnur í vondu andrúmslofti þreytist það fyrr og verður ekki eins mikið úr verki. Það eru að öllum líkindum margar og flóknar ástæður fyrir þessum erfiðu aðstæðum en ein er sú að spítalinn hefur verið fjársveltur til langs tíma. Ástæður fyrir fjársveltinu eru einnig margar og flóknar en flestar eiga þær að öllum líkindum rætur sínar í því að Alþingi Íslendinga virðist líta svo á að góð heilbrigðisþjónusta sé lúxus sem eigi einungis að vera til staðar fyrir þá sem hafa efni á að kaupa sér hana utan kerfis.“

Kári samþykkir ekki að hafa kallað lækna spítalans ósamstæða eða sérgæslumenn. Hann kallar þó eftir því að samtök lækna skilji að kjarabaráttu sína annars vegar og baráttu fyrir betri heilbrigðisþjónustu hins vegar.

Læknar hafi of lítil áhrif á þróun

„Í viðtalinu ræði ég hvergi lækna spítalans. Ég tjái hins vegar þá skoðun mína að læknar hafi of lítil áhrif á þróun heilbrigðismála á Íslandi og held því fram að þeir geti sjálfum sér um kennt vegna þess hvernig þeir hafa staðið að félagsmálum sínum,“ segir Kári. 

Stærstu samtök lækna í landinu, Læknafélag Íslands og Læknafélag Reykjavíkur, standi varla undir því að kallast fagfélög heldur séu þau fyrst og fremst félög sem semji um kaup og kjör lækna. 

„Þetta gerir það að verkum að það hefur reynst erfitt fyrir stjórnvöld að leita til samtaka lækna um ráð. Þetta er bagalegt og mikilvægt að læknar skilji að þau samtök sem semja um kaup og kjör og hins vegar þau sem ættu að leiða þjóðina í baráttu fyrir betri heilbrigðisþjónustu. Það yrði miklu skemmtilegra að vera læknir undir þeim kringumstæðum og læknum sem finnst gaman að vinna eru miklu betri læknar,“ segir Kári.

Hann veltir fyrir sér hvers vegna Páll bregðist svona við viðtalinu við sig í Læknablaðinu. Kári sé þeirrar skoðunar að spítalinn sé í vanda og Páll hrekji þá skoðun hans ekki í greininni í gær.

Þá vísar Kári til persónulegra skilaboða sem hann fékk frá Theódóri Skúla Sigurðarsyni, formanni Félags sjúkrahúslækna, sem hefur sjálfur gengið svo langt að hvetja ráðherra til að hlusta ekki á forstjórann þegar komi að vanda Landspítalans.

Telur svör Páls ómakleg

Skilaboðin voru eftirfarandi:

„Sæll Kári, Vil persónulega þakka þér fyrir mjög hreinskilið viðtal í Læknablaðinu. Þar telur þú upp mikilvæga þætti í rekstri Landspítalans sem þarf að ræða. Svar Páls í dag í þinn garð er mjög ómaklegt að mínu mati Kveðja Theódór Skúli Barnasvæfinga- og gjörgæslulæknir (en einnig formaður félags sjúkrahúslækna.)“

Kári ítrekar þó að hann kenni Páli ekki um hvernig komið sé fyrir spítalanum. Hann sé ekki að ráðast að honum og vonar að Páll upplifi það ekki þannig.

„Það væri miður því vesöld spítalans er á ábyrgð þjóðar sem hefur kosið sér leiðtoga sem hafa vanrækt heilbrigðiskerfið í áratugi en ekki forstjóra sem er að gera sitt besta úr því sem honum var gefið.“