Oddný tjáir sig ekki um afsökunarbeiðni Magnúsar Orra

Vísir sagði í gærkvöldi af afsökunarbeiðni Magnúsar á sínum hlut í Landsdómsmálinu svokallaða, sem hann birti á Facebook-síðu sinni.

„Fyrir tólf árum ákvað meirihluti Alþingis að vísa máli Geirs H. Haarde til landsdóms. Á þeim tíma sat ég á Alþingi og í nefnd þingmanna sem fjallaði um Rannsóknarskýrsluna og hvernig ætti að taka á lögum um ráðherraábyrgð. 

Mín afstaða var þá að rétt væri að vísa málum Geirs H. Haarde, Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur og Árna M. Mathiesen til Landsdóms. Þeirri ákvörðun sé ég eftir,“ segir Magnús Orri. Og bættir því við að hann vildi óska þess að hann hefði haft hugrekki til að tala fyrir því að umfjöllun um ábyrgð ráðherra hefði lokið á vettvangi nefndarinnar. Hann hafi látið andann í þjóðfélaginu hafa áhrif á afstöðu sína en málið hafi lengi hvílt þungt á honum.

Og vissulega var hiti í samfélaginu á þeim tíma sem um ræðir, það er í kjölfar fjármálahrunsins 2008. Magnús Orri gerði gott betur en sitja í nefnd vegna þessa mikla hitamáls, hann var ásamt samflokkskonu sinni í Samfylkingunni, Oddnýju G. Harðardóttur, flutningsmaður þingsályktunartillögu um málshöfðun gegn áðurnefndum ráðherrum og að málinu skyldi vísað til landsdóms.

Oddný tjáir sig ekki

Vísir leitaði viðbragða Oddnýjar vegna iðrunar Magnúsar Orra nú en hún sagðist kjósa að tjá sig ekki afsökunarbeiðni hans opinberlega.

Magnús Orri flutti þingsályktunina 2010, hann vitnaði til Rannsóknarskýrslu Alþingis og sagði hrun íslenska efnahagskerfisins haustið 2008 hafa valdið gríðarlegum búsifjum. Mörg hundruð milljarðar töpuðust úr efnahagskerfinu, þúsundir misstu atvinnuna, eignastaða heimila og fyrirtækja varð neikvæð og einstaka atvinnugreinar eru rústir einar, sagði Magnús Orri.

„Það er mat þess sem hér stendur að einstaka ráðherrar hafi haft undir höndum upplýsingar þess efnis að þeir hefðu átt að grípa til ákveðinna aðgerða til að minnka fyrirsjáanlegt tjón. Þeim var eða hefði átt að vera það fullkomlega ljóst snemma árs 2008 að í október sama ár mundu bankarnir lenda í alvarlegum vandræðum. Þrátt fyrir allt getum við ekki horft fram hjá þeirri staðreynd að samkvæmt lögum sem gilda í þessu landi ber okkur að fullkanna hvort viðkomandi ráðherrar hafi gerst brotlegir við lög.“

Sjálfstæðismenn ánægðir með Magnús Orra

Magnús Orri segir í afsökunarbeini sinni nú að hann sé sannfærður um að þau hafi „unnið að heilindum við erfði störf í yfirþyrmandi aðstæðum.“

Svo fór að Geir H. Haarde, fyrrverandi forsætisráðherra var einn sendur til landsdóms þar sem hann var dæmdur fyrir einn ákæruliðanna en sýknaður af þremur. Geir, sem og stuðningsmenn hans, brugðust afar reiðir við. Söfnun fyrir Geir vegna málaferlanna hafði farið fram og hann keyrði málið allt til Mannréttindadómsstóls Evrópu sem komst að þeirri niðurstöðu að ekki hafi verið brotið á Geir við málsmeðferðina.

Sjálfstæðismenn sem og aðrir stuðningsmenn Geirs telja Magnús Orra nú mann að meiri að hafa beðist afsökunar á sínum hlut en ljóst er að málið situr í þeim. Þeir ljúka upp miklu lofsorði á þennan fyrrverandi þingmann Samfylkingar í athugasemdum við pistil hans á Facebook. 

„Vel gert,“ segir Guðlaugur Þór Þórðarson umhverfis-, orku og loftslagsráðherra. Aðrir frammámenn í flokknum sem hafa lýst yfir velþóknun á afsökunarbeiðni Magnúsar Orra eru Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, háskóla-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, Jón Gunnarsson dómsmálaráðherra, Sigríður Á. Andersen fyrrverandi dómsmálaráðherra, Einar K. Guðfinnsson fyrrverandi forseti Alþingis og Eyþór Arnalds fyrrverandi oddviti Sjálfstæðisflokksins í borginni. Svo einhverjir séu nefndir.

Hannes skrifar bók um Landsdómsmálið

Einhverjir hafa velt því fyrir sér hvers vegna Magnús stígur fram nú og hefur verið leitt að því líkur að það kunni að tengjast rannsóknum doktor Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar á þessu máli. En hann hefur rætt við ýmsa sem því tengjast. Vísir spurði Hannes hvort það væri svo að hann væri að fjalla um málið og hann sagði það svo vera.

„Já, það er alveg rétt. Ég hef skrifað bók um landsdómsmálið, sem er væntanleg í haust. Þar rek ég orsakir bankahrunsins og starfsemi rannsóknarnefndarinnar og helstu niðurstöður hennar, sem eldast nú ef til vill ekki allar jafnvel,“ segir Hannes.

Hann tekur jafnframt til umfjöllunar skýrslu þingmannanefndarinnar þá sem Magnús nefnir í sinni afsökunarbeiðni, afdrif málsins á Alþingi og síðan ferlið í landsdómi. 

„Þetta var mjög dramatískt mál. Óhætt er að segja, að margir töldu ranglátt að draga Geir H. Haarde einan til ábyrgðar á bankahruninu. Það kemur margt nýtt og óvænt fram í bókinni.“