Hvar er mannúðin? Davíð Sól Pálsson skrifar 5. nóvember 2024 07:47 Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Nú er komið að þér, Kristrún! Svanur Már Snorrason Skoðun Fyrir hvern erum við að pósta? Sara Margrét Dougherty Skoðun Hver á takkana? Þegar aðrir snerta gömul sálræn sár Sigríður Björk Þormar Skoðun Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir Ragnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þingmaðurinn sem ruglaði saman gagnrýni og andstöðu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir skrifar Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson skrifar Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir skrifar Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson skrifar Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar Skoðun Viðreisn einfaldar regluverk og minnkar báknið Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Aðgerðaleysi fjármálaráðherra kemur erlendum tæknirisum til góða Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Nú er komið að þér, Kristrún! Svanur Már Snorrason skrifar Skoðun Hefði Evrópa getað keypt sigur á Rússum fyrir tveimur árum?! Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Það er dýrt að hafa lítið val Svanfríður Bergvinsdóttir,Andri Ólafsson skrifar Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar Skoðun Nýr einkunnakvarði er aðeins hluti af sögunni Margrét Lilja Pálsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til landsbyggðarinnar Trausti Hjaltason skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar vernd barns týnist milli kerfa? Inga Henriksen skrifar Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Öryggi þjóðarinnar verður ekki tryggt í Excel-skjali Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Þegar stóru ríkin verða veikasti hlekkurinn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Viðreisn – góð stefna dugar ekki ein og sér Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson skrifar Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Hallgrímskirkja heillar Sigurður Árni Þórðarson skrifar Skoðun Sameiginleg þjónusta þarf að vera aðgengileg öllum Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Þegar báðir græða Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Opið bréf til innviðaráðherra og atvinnuvegaráðherra Örvar Marteinsson skrifar Sjá meira
Útlendingamálin hafa verið mikið til umræðu síðustu mánuðina, fordómar og sterkar skoðanir á aukningu á flóttafólki. Það er mikilvægt að hugsa í allri þessari umræðu að við erum að tala um mannfólk, sem hefur neyðst til þess að flýja sitt heimaland, hefur jafnvel misst allt sitt, það sem bíður þeirra er vonleysi og mikil óvissa. Það getur verið af mörgum ástæðum; stríðum, loftslagsbreytingum, ofsóknum eða öðrum kringumstæðum sem við getum jafnvel ekki gert okkur í hugarlund, svo fjarri er það okkar raunveruleika. Það hefur skapast svo mikil vanvirðing fyrir fólki af erlendum uppruna. Fordómar hafa aukist gífurlega og það er mikið áhyggjuefni. Hvað er raunverulega vandamálið? Það er áhyggjuefni hversu margir íslenskir stjórnmálaflokkar hafa stokkið á þann vagn að það þurfi að herða á útlendingalöggjöf og loka landamærum. Margt stjórnmálafólk taldi áður fyrr að innflytjendur sem komu hingað til þess að vinna væru að stela vinnu frá Íslendingum, vinnu sem fáir Íslendingar vilja vinna en eru samfélagslega mikilvægar. Það sýndi sig vel eftir kreppu þegar margir innflytjendur fluttu aftur til síns heimalands að Íslendingar voru ekki nægilega fjölmennir til þess að fylla upp í þessi störf. Það segir okkur ýmislegt um hversu háð Ísland er erlendu vinnuafli til að láta samfélagið ganga smurt fyrir sig. Eftir að fólk fór að átta sig á hvað við þurfum mikið á erlendu vinnuafl að halda þá fóru fordómar að minnka. Undanfarin ár hefur fjöldi flóttafólks aukist verulega út um allan heim. Flest flóttafólk sækir aðstoð hjá nágrannaþjóðum sínum en sumir fara lengra. Samkvæmt tölum sem Rauði Krossinn gaf út í síðustu viku þá eru 123 milljónir einstaklinga á flótta í heiminum en 22 milljón dvelja í Evrópu, þar með talið á Ísland. Árið 2023 voru 1.972 einstaklingar sem fengu vernd á Íslandi. Þar af voru 1.560 frá Úkraínu. Til samanburðar fluttu um 2.500 Íslendingar af landi brott til að freista gæfunnar annars staðar. Það ætti því gefa auga leið að vandamálið er ekki eins stórt og margir flokkar halda fram. Ef Ísland getur ekki tekið við 2.000 einstaklingum á flótta og leita aðstoðar okkar án þess að innviðir fari á hausinn liggur vandamálið annars staðar. Ríkisstjórn síðustu ára hefur sofnað á verðinum. Velferðarkerfi okkar hefur verið fjársvelt og vanrækt og svo er flóttafólki kennt um þeirra vangetu. Við þurfum að setja hlutina í rétt samhengi og hætta að kenna öðrum um vandamál sem hin blessaða ríkisstjórn ber fulla ábyrgð á. Við þurfum að ráðast að rót vandans með því að byggja gott velferðarkerfi hér á landi sem tekur vel á móti öllum þeim sem hér búa. Óttapólitík Stjórnmálafólk hefur undanfarin ár notað þá tækni að vekja upp ótta hjá fólki, búa til einhvern “óvin” sem fólk verður hrætt við. Svo koma þau með einu lausnina, en til þess að lausnin verði að veruleika þá þarf fólk að kjósa þau og þann flokk sem boðar þessa lausn. Það er því miður hættuleg nálgun og þróun. Með þessum hætti eru stjórnmálaflokkar að búa til ótta hjá fólki, fólk hættir að hugsa hvað er rétt og rangt, það grípur í það sem er auðveldast. Þetta er aðeins gert til þess að fá atkvæði fólks og ná stjórn á fólki. Í dag eru íslenskir stjórnmálaflokkar að nota nákvæmlega þessi bellibrögð og flóttafólkið er orðið að grýlunni. Minnihlutahópar hafa alltaf verið fyrir barðinu Óttapólitík er alls ekki ný af nálinni og því miður eru alltaf jaðarsettir hópar sem verða fyrir barðinu á henni. Það má rifja upp nokkur dæmi: á níunda og tíunda áratug síðustu aldar urðu samkynhneigðir fyrir barðinu á óttapólitík, þegar óttinn við HIV var sem mestur. Reynt var að finna sökudólga fyrir sjúkdómnum og var þá gripið til óttapólitíkur, þar sem skilaboðin voru sú að samkynhneigðir væru óæskilegir og að banna þyrfti samkynhneigð. Annað dæmi er að fatlað fólk og öryrkjar voru lengi álitið byrði á samfélaginu þar sem skattgreiðendur héldu þeim uppi. Transfólk og hinsegin fræðsla þar sem alls kyns ranghugmyndum er haldið á lofti. Eins og sést hefur þetta verið notað lengi til þess að vekja upp ótta hjá fólki og hafa þannig áhrif á það hvernig það kýs. Í umhverfi nútímans, þar sem ranghugmyndir og samsæriskenningar lifa góðu lífi í netheimum sem og annars staðar, hefur aldrei verið mikilvægara að lesa sér vel til og halda sér upplýstum um stöðu mála í stað þess að trúa hverju sem haldið er fram af stjórnmálafólki á atkvæðaveiðum. Verum upplýst og krefjumst réttra upplýsinga og heimilda. Blönduð og fjölbreytt menning Við á Íslandi græðum á fjölbreyttri menningu. Lífið verður mun litríkara og skemmtilegra. Við fáum að njóta góðs að allskyns matar frá öllum heimshornum; Mandí, Ban Thai, Vegan World Peace, American Style, Napoli Pizza og fleira. Ég efast um að það sé einhver þarna sem borðar bara hrútspunga, hákarl, skyr og kjötsúpu í öll mál. Tökum blandaðri menningu fagnandi og reynum að sýna henni skilning með virðingu. Sýnum henni áhuga og reynum að læra betur um fólkið sem vill búa hér og leitar aðstoðar hjá okkur. Við höfum svo gott tækifæri til að fræðast og læra að búa saman í umburðarlyndi og sameiningu. Heimurinn er að breytast og fólkið með, það er hægt að finna innblástur frá annarri menningu hvert sem þú ferð. Hún er allt í kringum okkur. Reynum að njóta. fjölmenningarinnar og tökum henni fagnandi því það gerir lífið mikið skemmtilegra. Kjóstu öðruvísi nálgun, öðruvísi stjórnmál. Kjóstu Pírata. Höfundur er í stjórn Ungra Pírata og er í framboði á Norðvesturlandi fyrir Pírata.
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar
Skoðun Aðgerðaleysi fjármálaráðherra kemur erlendum tæknirisum til góða Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar
Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun