Varð að segja af sér ráðherradómi vegna vanhæfi – Er nú þrefaldur ráðherra, líka forsætisráðherra Ole Anton Bieltvedt skrifar 13. nóvember 2024 06:02 Stundum eru menn að tala um bananalýðveldi. Svona í háði og með lítilsvirðingu. Þau eiga víst að vera helzt í Afríku og á öðrum framandi slóðum. En, þurfum við að leita svo langt til að finna eitt? Bjarni Benediktsson, sem verið hefur áhrifamesti stjórnmálamaður landsins síðustu 10 árin - var undarlegt nokk til þess valinn af umtalsverðum hluta þjóðarinnar - , varð að segja af sér ráðherradómi, fjármálaráðherraembættinu, í október í fyrra, vegna vanhæfi. Sá, sem kvað upp þann dóm, að Bjarni væri vanhæfur, var ekki minni maður en Umboðsmaður Alþingis. Af þessu tilefni sagði Bjarni 10. október í fyrra: „ Ég tel mikilvægt að virða álit Umboðsmanns Alþingis, sem er sérstakur trúnaðarmaður þingsins“. Vel mælt, en meining greinilega lítil. 14. október, líka í fyrra, sagði Bjarni af sér embætti fjármálaráðherra, en einhenti sér, í sömu svipan, sama dag, í embætti utanríkisráðherra. Vanhæfur, sem sagt, í eitt ráðherraembætti, en flottur í annað. Nú, sem helzti fulltrúi þjóðarinnar víða um heim. Ein flott íslenzk flétta. A la Bjarni Ben og D. Fannst öllum þetta í lagi? Ég leyfi mér að fullyrða, að svona flétta, sem aðeins finnst í lægstu skúffu siðferðis, sæmdar og sjálfsvirðingar, hefði varla geta gerzt í neinu öðru Evrópulandi, alla vega ekki vestrænu, allra sízt öðru norrænu ríki. Sjö norskir ráðherrar hafa orðið að segja af sér síðustu þrjú árin Við teljum Norðmenn náskylda okkur, nána frændur, og, að mikil líkindi séu milli þeirra og okkar. Í stjórnartíð Jonas Gahr Støre, formanns norska verkamannaflokksins og forsætisráðherra Noregs frá því í október 2021, hafa 7 ráðherrar verið neyddir til að segja af sér. Menn kunna að velta því fyrir sér, hverjir það séu og fyrir hvað: Ingvild Kjerkol. Það kom í ljós, að hún hafði notað texta annars manns í sinni meistaragráðuritgerð, án þess að geta þess, við háskólanám, einhverjum áratugum áður. Burt! Sandra Borsch. Sama saga, 10 árum áður. Burt! Anniken Huitfeldt. Eiginmaður hennar hafði stundað umtalsverð hlutabréfaviðskipti meðan hún sat í rikisstjórn. Hún hefði getað lekið einhverjum upplýsingum, sem eiginmaðurinn hefði geta nýtt sér, misnotað, við sín hlutabréfaviðskipti. Slíkt lá þó ekki fyrir. Burt! Ola Borten Moe. Keypti hlutabréf fyrir um 5 milljónir íslenzkra króna í vopnaverksmiðju, sem norska ríkið gerði svo stóran kaupsamning við. Burt! Anette Trettebergstuen. Útvegaði nokkrum vinum sínum, eða mælti með þeim, til opinberra starfa. Misnotkun á valdaaðstöðu. Burt! Odd Roger Enoksen. Hann var varnarmálaráðherra Noregs til 2022. Þá bárust fregnir af því, að hann hefði haldið við miklu yngri konu 22 árum áður, árið 2000. Siðlaust. Burt! Hadia Tajik. Það kom í ljós árið 2022, að hún hafði nýtt sér sérstök skattfríðindi 2006-2010, vegna meintrar búsetu úti á landi þá og kostnaðar við tvöfalt íbúðahald, sem ekki lá að fullu fyrir. Burt! Síðustu 80 árin hafa aðeins sex íslenzkir ráðherrar orðið að segja af sér – tveir hafa þvegið hendur sínar og eru mættir galvaskir til leiks aftur Sjö afsagnir í Noregi á þremur árum, hér hafa aðeins 6 ráðherraafsagnir átt sér stað á öllum lýðveldistímanum; frá 1944. Hvað segir þetta okkur? Ekki skyldi íslenzk spilling vera svarið? Það vekur hér athygli, að tveir ráðherrar, sem voru neyddir til að segja af sér, Sigmundur Davíð, 2016, og Sigríður Andersen, 2019, geysat nú fram á stjórnmálavöllinn með boðskap um að skynsemi, ráðvendni og ábyrgð skuli í hávegum höfð. Sigmundur Davíð hröklaðist frá vegna hneykslismála tengdum Panamaskjölunum og fyrir það, að hafa farið með ósannindi, logið, í Kastljósþætti. Mannréttindadómstóll Evrópu komst að þeirri niðurstöðu, að Sigríður hefði brotið lög, valið sína menn, a la D, fremur en þá hæfustu, við ráðningu í mikilvæg dómarastörf. Er þetta allt nú grafið og gleymt? Er Sigmundur Davíð nú allt í einu flottur fýr og Sigríður fyrirmyndarkona? Ný skítaplott Bjarna Ben, Jóns Gunnarssonar og Kristjáns Loftssonar Flestir telja að ráðherraembætti sé fullt verkefni fyrir venjulegan mann, enda fylgir mikil þýðing og ábyrgð störfum ráðherra. Bjarni Ben skellti sér þó ekki aðeins í forsætisráðumeytið, heldur bætti hann við, svona með fingrasmelli og glæsilegri handarsveiflu, fyrst Félags- og vinnumarkaðsráðuneytinu og svo Matvælaráðuneytinu, sem lengi var kallað landbúnaðar- og sjávarútvegsráðuneyti og spannar vítt og breitt. Ekkert mál fyrir Bjarna, hann kippti bara föllnum vini og samherja, Jóni Gunnarssyni, sem þurfti að reisa við, hvort sem var, tryggja góð laun og nota mætti í krítísk verk, skítaverk, enda með bágborna ímynd fyrir, inn í sína D sveit, og fól honum svo eitt ráðuneytið. Matvælaráðuneytið. Það má reyndar um það deila, hvort menn geti tekið að sér svo mörg ráðuneyti, að þeir ráði ekki neitt við neitt, og ráði svo bara menn, líka þá sem telja má með öllu vanhæfa, til að reka ráðuneytin. Hvað skyldi Umboðsmanni Alþingis segja um þessa aðferðafræði? Góð stjórnsýsla!? Burt með þennan mann og hans lið! Í Noregi var ráðherra rekinn fyrir að mæla með eða hlutast til um ráðningu vinar eða vina til ríkisins. Þar þótti það siðlaust og ekki við hæfi, brot á góðri ráherrahandhöfn, en hvað varðaði Bjarna um það. Nú þurfti að plotta fljótt og vel, tryggja traustum stuðningsmanni og fjárhagslegum velunnara Sjálfstæðisflossins hvalveiðileyfi, sem reyndar meirihluti þjóðarinnar er á móti, hvað með það, helzt til eilífðarnóns. Til þess þurfti auðvitað vana menn, þá, sem kunna nokkuð til vafasamra verka, skítaverka, Jón Gunnarsson tryggður, og þá þarf Bjarni bara að fá einhvern meðráðherra í plottið, til að skrifa undir, Bjarni gerir það auðvitað ekki sjálfur. Ég trúi því reyndar ekki, að Þórdís Kolbrún láti til leiðast, þá væri hennar góða ímynd rokin út í veður og vind líka. Það kemur í ljós. Eru menn ekki að verða búnir að fá nóg af Bjarna Ben og þessu spillingar- og klíkuliði!?? Er ekki kominn tími til að hafna honum með öllu og í leiðinni öllu því siðleysi og þeirri spillingu, sem Bjarni Ben og Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir!??? Burt með hann og hans spillta lið, segi ég!! Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ole Anton Bieltvedt Ríkisstjórn Bjarna Benediktssonar Noregur Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Sjá meira
Stundum eru menn að tala um bananalýðveldi. Svona í háði og með lítilsvirðingu. Þau eiga víst að vera helzt í Afríku og á öðrum framandi slóðum. En, þurfum við að leita svo langt til að finna eitt? Bjarni Benediktsson, sem verið hefur áhrifamesti stjórnmálamaður landsins síðustu 10 árin - var undarlegt nokk til þess valinn af umtalsverðum hluta þjóðarinnar - , varð að segja af sér ráðherradómi, fjármálaráðherraembættinu, í október í fyrra, vegna vanhæfi. Sá, sem kvað upp þann dóm, að Bjarni væri vanhæfur, var ekki minni maður en Umboðsmaður Alþingis. Af þessu tilefni sagði Bjarni 10. október í fyrra: „ Ég tel mikilvægt að virða álit Umboðsmanns Alþingis, sem er sérstakur trúnaðarmaður þingsins“. Vel mælt, en meining greinilega lítil. 14. október, líka í fyrra, sagði Bjarni af sér embætti fjármálaráðherra, en einhenti sér, í sömu svipan, sama dag, í embætti utanríkisráðherra. Vanhæfur, sem sagt, í eitt ráðherraembætti, en flottur í annað. Nú, sem helzti fulltrúi þjóðarinnar víða um heim. Ein flott íslenzk flétta. A la Bjarni Ben og D. Fannst öllum þetta í lagi? Ég leyfi mér að fullyrða, að svona flétta, sem aðeins finnst í lægstu skúffu siðferðis, sæmdar og sjálfsvirðingar, hefði varla geta gerzt í neinu öðru Evrópulandi, alla vega ekki vestrænu, allra sízt öðru norrænu ríki. Sjö norskir ráðherrar hafa orðið að segja af sér síðustu þrjú árin Við teljum Norðmenn náskylda okkur, nána frændur, og, að mikil líkindi séu milli þeirra og okkar. Í stjórnartíð Jonas Gahr Støre, formanns norska verkamannaflokksins og forsætisráðherra Noregs frá því í október 2021, hafa 7 ráðherrar verið neyddir til að segja af sér. Menn kunna að velta því fyrir sér, hverjir það séu og fyrir hvað: Ingvild Kjerkol. Það kom í ljós, að hún hafði notað texta annars manns í sinni meistaragráðuritgerð, án þess að geta þess, við háskólanám, einhverjum áratugum áður. Burt! Sandra Borsch. Sama saga, 10 árum áður. Burt! Anniken Huitfeldt. Eiginmaður hennar hafði stundað umtalsverð hlutabréfaviðskipti meðan hún sat í rikisstjórn. Hún hefði getað lekið einhverjum upplýsingum, sem eiginmaðurinn hefði geta nýtt sér, misnotað, við sín hlutabréfaviðskipti. Slíkt lá þó ekki fyrir. Burt! Ola Borten Moe. Keypti hlutabréf fyrir um 5 milljónir íslenzkra króna í vopnaverksmiðju, sem norska ríkið gerði svo stóran kaupsamning við. Burt! Anette Trettebergstuen. Útvegaði nokkrum vinum sínum, eða mælti með þeim, til opinberra starfa. Misnotkun á valdaaðstöðu. Burt! Odd Roger Enoksen. Hann var varnarmálaráðherra Noregs til 2022. Þá bárust fregnir af því, að hann hefði haldið við miklu yngri konu 22 árum áður, árið 2000. Siðlaust. Burt! Hadia Tajik. Það kom í ljós árið 2022, að hún hafði nýtt sér sérstök skattfríðindi 2006-2010, vegna meintrar búsetu úti á landi þá og kostnaðar við tvöfalt íbúðahald, sem ekki lá að fullu fyrir. Burt! Síðustu 80 árin hafa aðeins sex íslenzkir ráðherrar orðið að segja af sér – tveir hafa þvegið hendur sínar og eru mættir galvaskir til leiks aftur Sjö afsagnir í Noregi á þremur árum, hér hafa aðeins 6 ráðherraafsagnir átt sér stað á öllum lýðveldistímanum; frá 1944. Hvað segir þetta okkur? Ekki skyldi íslenzk spilling vera svarið? Það vekur hér athygli, að tveir ráðherrar, sem voru neyddir til að segja af sér, Sigmundur Davíð, 2016, og Sigríður Andersen, 2019, geysat nú fram á stjórnmálavöllinn með boðskap um að skynsemi, ráðvendni og ábyrgð skuli í hávegum höfð. Sigmundur Davíð hröklaðist frá vegna hneykslismála tengdum Panamaskjölunum og fyrir það, að hafa farið með ósannindi, logið, í Kastljósþætti. Mannréttindadómstóll Evrópu komst að þeirri niðurstöðu, að Sigríður hefði brotið lög, valið sína menn, a la D, fremur en þá hæfustu, við ráðningu í mikilvæg dómarastörf. Er þetta allt nú grafið og gleymt? Er Sigmundur Davíð nú allt í einu flottur fýr og Sigríður fyrirmyndarkona? Ný skítaplott Bjarna Ben, Jóns Gunnarssonar og Kristjáns Loftssonar Flestir telja að ráðherraembætti sé fullt verkefni fyrir venjulegan mann, enda fylgir mikil þýðing og ábyrgð störfum ráðherra. Bjarni Ben skellti sér þó ekki aðeins í forsætisráðumeytið, heldur bætti hann við, svona með fingrasmelli og glæsilegri handarsveiflu, fyrst Félags- og vinnumarkaðsráðuneytinu og svo Matvælaráðuneytinu, sem lengi var kallað landbúnaðar- og sjávarútvegsráðuneyti og spannar vítt og breitt. Ekkert mál fyrir Bjarna, hann kippti bara föllnum vini og samherja, Jóni Gunnarssyni, sem þurfti að reisa við, hvort sem var, tryggja góð laun og nota mætti í krítísk verk, skítaverk, enda með bágborna ímynd fyrir, inn í sína D sveit, og fól honum svo eitt ráðuneytið. Matvælaráðuneytið. Það má reyndar um það deila, hvort menn geti tekið að sér svo mörg ráðuneyti, að þeir ráði ekki neitt við neitt, og ráði svo bara menn, líka þá sem telja má með öllu vanhæfa, til að reka ráðuneytin. Hvað skyldi Umboðsmanni Alþingis segja um þessa aðferðafræði? Góð stjórnsýsla!? Burt með þennan mann og hans lið! Í Noregi var ráðherra rekinn fyrir að mæla með eða hlutast til um ráðningu vinar eða vina til ríkisins. Þar þótti það siðlaust og ekki við hæfi, brot á góðri ráherrahandhöfn, en hvað varðaði Bjarna um það. Nú þurfti að plotta fljótt og vel, tryggja traustum stuðningsmanni og fjárhagslegum velunnara Sjálfstæðisflossins hvalveiðileyfi, sem reyndar meirihluti þjóðarinnar er á móti, hvað með það, helzt til eilífðarnóns. Til þess þurfti auðvitað vana menn, þá, sem kunna nokkuð til vafasamra verka, skítaverka, Jón Gunnarsson tryggður, og þá þarf Bjarni bara að fá einhvern meðráðherra í plottið, til að skrifa undir, Bjarni gerir það auðvitað ekki sjálfur. Ég trúi því reyndar ekki, að Þórdís Kolbrún láti til leiðast, þá væri hennar góða ímynd rokin út í veður og vind líka. Það kemur í ljós. Eru menn ekki að verða búnir að fá nóg af Bjarna Ben og þessu spillingar- og klíkuliði!?? Er ekki kominn tími til að hafna honum með öllu og í leiðinni öllu því siðleysi og þeirri spillingu, sem Bjarni Ben og Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir!??? Burt með hann og hans spillta lið, segi ég!! Höfundur er samfélagsrýnir og dýraverndarsinni.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar