Samvinna er leiðin til hagsældar Lilja Alfreðsdóttir skrifar 30. nóvember 2024 11:03 Frjálsar kosningar eru hornsteinn þess lýðræðissamfélags við búum í og blessunarlega er virk lýðræðisþátttaka er eitt af því sem hefur einkennt íslenskt samfélag. Í dag fara fram afar mikilvægar kosningar og skera um í hvað átt samfélagið okkar þróast á næstu árum. Framsókn samofin farsæld þjóðarinnar í 108 ár Algengt er að fólk stígi sín fyrstu skref í félagsstörfum með þátttöku í starfi stjórnmálaflokka með það að markmiði að hafa uppbyggileg áhrif á samfélagið sitt. Í 108 ár hefur Framsókn, elsti stjórnmálaflokkur á Íslandi, fylgt þjóðinni og verið farvegur fyrir fólk til að vinna að betra samfélagi. Sýn Framsóknar grundvallast á samvinnuhugsjóninni; að fólk geti náð meiri árangri með því að vinna saman. Að eina leiðin til tryggja sanngirni í samfélaginu sé með jöfnum tækifærum; að dreifa valdi, án tillits til auðs, stéttar, kyns eða annarra breyta. Manngildi ofar auðgildi. Samvinna er hugmyndafræði Fyrstu regnhlífar samvinnuhugsjónarinnar, samvinnufélögin, litu dagsins ljós á Bretlandi árið 1844 og bárust hingað til lands á seinni hluta 19. aldar. Grunnstef samvinnuhugsjónarinnar er í eðli sínu mjög einfalt; í stað þess að vinna í sitt hvoru horninu, nýta menn sameiginlega slagkraft sinn til að ná lengra – og leggja sig fram við það. Þetta hugarfar hefur sennilega aldrei verið mikilvægara en nú, í þeim krefjandi samtíma í alþjóðamálum sem við lifum. Til þess að stýra landi þarf raunverulega samvinnu. Í þeim anda hefur Framsókn stýrt sínum ráðuneytum í ríkisstjórn Íslands og lagt sitt af mörkum til þess að brúa bil milli ólíkra sjónarmiða. Mikilvægi samvinnu fyrir hagvöxt: Lærdómur frá nóbelsverðlaunahafa Samvinna gegnir lykilhlutverki í því að skapa sjálfbæran hagvöxt samkvæmt nóbelsverðlaunahafanum Edmund Phelps. Kenningar Phelps ganga út á tengsl nýsköpunar, menningar og efnahagslegs vaxtar. Hann leggur áherslu á að hagvöxtur sé ekki einungis háður fjárfestingu og vinnuafli, heldur einnig samspili hugvits, sköpunargáfu og þátttöku einstaklinga í samfélagslegum verkefnum. Samvinna auðveldar miðlun hugmynda og þróun nýrra lausna á vandamálum, sem er grunnur að nýsköpun. Í markaðshagkerfi, þar sem einstaklingar og fyrirtæki vinna saman, verður til hreyfiafl sem stuðlar að aukinni framleiðni og bættri tækni. Phelps lagði áherslu á mikilvægi þess að skapa menningu sem styður frumkvæði og ábyrgð, en slíkt krefst sterkrar samvinnu milli ólíkra hagsmunaaðila. Einnig sýna kenningar hans að félagslegt traust og sameiginleg markmið auka skilvirkni í framleiðsluferlum. Með samvinnu má nýta auðlindir betur og skapa verðmæti sem gagnast öllum. Þetta er sérstaklega mikilvægt á tímum hraðrar tækniþróunar, þar sem samvinna milli ríkis, fyrirtækja og rannsóknaraðila getur orðið lykill að stöðugum hagvexti. Án samvinnu hættir hagkerfum að staðna, en með henni verður til örvandi umhverfi sem hvetur til nýsköpunar og hagsældar fyrir samfélagið í heild. Er ekki bara áfram best að kjósa Framsókn? Við hjá Framsókn höfum vinnusemi að leiðarljósi, trúum því að verkefni eigi að leysa með ábyrgð, ástríðu og metnað að leiðarljósi fyrir land og þjóð. Við viljum skapa samfélag þar sem hver og einn getur nýtt hæfileika sína til fulls. Mörgum hrýs hugur við að upp úr kjörkössunum í dag komi hrein hægristjórn Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Miðflokks með tilheyrandi sveltistefnu, niðurskurði og vanhugsaðri einkavæðingu ríkiseigna. Nú eða hrein ESB-stjórn Pírata, Viðreisnar og Samfylkingar, sem mun hækka skatta, og leggja gjörvallt stjórnkerfið undir aðlögunarferli að Evrópusambandinu næstu árin með tilheyrandi átökum í þjóðfélaginu. Aðild að ESB mun leiða af sér minni hagvöxt og framsal á fullveldi Íslands, þar með talið í auðlindamálum. Við þurfum ekki fleiri atriði til þess að ala á ósætti og óvissu í samfélaginu. Eini valkosturinn til þess að koma í veg fyrir fyrrnefnd stjórnarmynstur er að kjósa Framsókn, flokkinn á miðjunni, sem hefur einn stjórnmálaflokka fylgt þjóðinni samfellt í meira en heila öld. Það er engin miðja án Framsóknar, og engin framsókn án miðju. Við höfum sýnt með verkum okkar að okkur er treystandi til að ganga í verkin og klára þau í þágu þjóðar. Forgangsmálið framundan er að klára að ná verðbólgu og vöxtum niður og undirbyggja þannig enn frekari lífskjarasókn til framtíðar, sem frjáls og fullvalda þjóð. Því óskum við eftir þínum stuðningi í kosningunum í dag. Setjum X við B. Höfundur er hagfræðingur, menningar- og viðskiptaráðherra og varaformaður Framsóknar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Dögg Alfreðsdóttir Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Framsóknarflokkurinn Mest lesið Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Frjálsar kosningar eru hornsteinn þess lýðræðissamfélags við búum í og blessunarlega er virk lýðræðisþátttaka er eitt af því sem hefur einkennt íslenskt samfélag. Í dag fara fram afar mikilvægar kosningar og skera um í hvað átt samfélagið okkar þróast á næstu árum. Framsókn samofin farsæld þjóðarinnar í 108 ár Algengt er að fólk stígi sín fyrstu skref í félagsstörfum með þátttöku í starfi stjórnmálaflokka með það að markmiði að hafa uppbyggileg áhrif á samfélagið sitt. Í 108 ár hefur Framsókn, elsti stjórnmálaflokkur á Íslandi, fylgt þjóðinni og verið farvegur fyrir fólk til að vinna að betra samfélagi. Sýn Framsóknar grundvallast á samvinnuhugsjóninni; að fólk geti náð meiri árangri með því að vinna saman. Að eina leiðin til tryggja sanngirni í samfélaginu sé með jöfnum tækifærum; að dreifa valdi, án tillits til auðs, stéttar, kyns eða annarra breyta. Manngildi ofar auðgildi. Samvinna er hugmyndafræði Fyrstu regnhlífar samvinnuhugsjónarinnar, samvinnufélögin, litu dagsins ljós á Bretlandi árið 1844 og bárust hingað til lands á seinni hluta 19. aldar. Grunnstef samvinnuhugsjónarinnar er í eðli sínu mjög einfalt; í stað þess að vinna í sitt hvoru horninu, nýta menn sameiginlega slagkraft sinn til að ná lengra – og leggja sig fram við það. Þetta hugarfar hefur sennilega aldrei verið mikilvægara en nú, í þeim krefjandi samtíma í alþjóðamálum sem við lifum. Til þess að stýra landi þarf raunverulega samvinnu. Í þeim anda hefur Framsókn stýrt sínum ráðuneytum í ríkisstjórn Íslands og lagt sitt af mörkum til þess að brúa bil milli ólíkra sjónarmiða. Mikilvægi samvinnu fyrir hagvöxt: Lærdómur frá nóbelsverðlaunahafa Samvinna gegnir lykilhlutverki í því að skapa sjálfbæran hagvöxt samkvæmt nóbelsverðlaunahafanum Edmund Phelps. Kenningar Phelps ganga út á tengsl nýsköpunar, menningar og efnahagslegs vaxtar. Hann leggur áherslu á að hagvöxtur sé ekki einungis háður fjárfestingu og vinnuafli, heldur einnig samspili hugvits, sköpunargáfu og þátttöku einstaklinga í samfélagslegum verkefnum. Samvinna auðveldar miðlun hugmynda og þróun nýrra lausna á vandamálum, sem er grunnur að nýsköpun. Í markaðshagkerfi, þar sem einstaklingar og fyrirtæki vinna saman, verður til hreyfiafl sem stuðlar að aukinni framleiðni og bættri tækni. Phelps lagði áherslu á mikilvægi þess að skapa menningu sem styður frumkvæði og ábyrgð, en slíkt krefst sterkrar samvinnu milli ólíkra hagsmunaaðila. Einnig sýna kenningar hans að félagslegt traust og sameiginleg markmið auka skilvirkni í framleiðsluferlum. Með samvinnu má nýta auðlindir betur og skapa verðmæti sem gagnast öllum. Þetta er sérstaklega mikilvægt á tímum hraðrar tækniþróunar, þar sem samvinna milli ríkis, fyrirtækja og rannsóknaraðila getur orðið lykill að stöðugum hagvexti. Án samvinnu hættir hagkerfum að staðna, en með henni verður til örvandi umhverfi sem hvetur til nýsköpunar og hagsældar fyrir samfélagið í heild. Er ekki bara áfram best að kjósa Framsókn? Við hjá Framsókn höfum vinnusemi að leiðarljósi, trúum því að verkefni eigi að leysa með ábyrgð, ástríðu og metnað að leiðarljósi fyrir land og þjóð. Við viljum skapa samfélag þar sem hver og einn getur nýtt hæfileika sína til fulls. Mörgum hrýs hugur við að upp úr kjörkössunum í dag komi hrein hægristjórn Sjálfstæðisflokks, Viðreisnar og Miðflokks með tilheyrandi sveltistefnu, niðurskurði og vanhugsaðri einkavæðingu ríkiseigna. Nú eða hrein ESB-stjórn Pírata, Viðreisnar og Samfylkingar, sem mun hækka skatta, og leggja gjörvallt stjórnkerfið undir aðlögunarferli að Evrópusambandinu næstu árin með tilheyrandi átökum í þjóðfélaginu. Aðild að ESB mun leiða af sér minni hagvöxt og framsal á fullveldi Íslands, þar með talið í auðlindamálum. Við þurfum ekki fleiri atriði til þess að ala á ósætti og óvissu í samfélaginu. Eini valkosturinn til þess að koma í veg fyrir fyrrnefnd stjórnarmynstur er að kjósa Framsókn, flokkinn á miðjunni, sem hefur einn stjórnmálaflokka fylgt þjóðinni samfellt í meira en heila öld. Það er engin miðja án Framsóknar, og engin framsókn án miðju. Við höfum sýnt með verkum okkar að okkur er treystandi til að ganga í verkin og klára þau í þágu þjóðar. Forgangsmálið framundan er að klára að ná verðbólgu og vöxtum niður og undirbyggja þannig enn frekari lífskjarasókn til framtíðar, sem frjáls og fullvalda þjóð. Því óskum við eftir þínum stuðningi í kosningunum í dag. Setjum X við B. Höfundur er hagfræðingur, menningar- og viðskiptaráðherra og varaformaður Framsóknar.
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar