Borgin sem við byggjum er fjölbreytt borg Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 21. janúar 2026 17:30 Sú umbylting sem orðið hefur á Reykjavíkurborg á undanförnum þremur áratugum var borin á herðum félagshyggjufólks úr ólíkum flokkum. Undir hatti Reykjavíkurlistans var lagður grunnur að breytingu borgarinnar í þjónustustofnun sem mætti ólíkum þörfum einstaklinga á mismunandi aldursskeiðum. Jöfnuður var meginstef breytinganna. Fjölskyldur og fyrirtæki, börn, unglingar og eldri borgarar, öll kyn, ólíkur uppruni; öll eru velkomin í Reykjavík. Hún tekur utan um þau minnstu og þau elstu borgin okkar og gerir ekki upp á milli. Við eigum því fólki mikið að þakka sem rauf hefðbundnar átakalínur gamalgróinna stjórnmálaflokka og með því kyrrstöðuna um Reykjavík íhaldsins. Þau voru og eru fólk breytinganna og byggðu borgina í anda nútímalegrar frjálslyndrar og norrænnar velferðar. Leikskólar og grunnskólar, samgöngur og borgarskipulag, stofnanir borgarinnar. Allt kapp var nú lagt á að þjóna þörfum þeirra sem byggja borgina. Hið fyrra skipulag feðraveldis á einkabílnum vék og við tók borgin sem fólk hvaðanæva að, utan af landi og utan úr heimi, vildi flytja til og gera að sínu heimili. Ekki er enda síðri, umbreytingin sem orðið hefur á viðhorfi okkar til samfélags sem öll tilheyra. Hver sem þú ert og hvernig sem þú ert, þá er Reykjavík til í að hýsa þig. Þú mátt tilheyra. Þú ert velkomin. Þetta er okkar aðalsmerki. Hér er engin regla um hversu lengi þú þarft að búa til að mega kalla þig Reykvíking. Á fyrsta degi búsetu hér, ertu Reykvíkingur. Við erum borg fjölbreytileikans og fjölmenningarinnar. Við erum gestrisin borg. Komdu fagnandi. Þetta sjá allir á þátttöku í viðburðum og hátíðum þar sem við höldum uppá hversu ólík við erum. Tugþúsundir og jafnvel hundruð þúsunda fylkja liði á strætum og torgum höfuðborgarinnar. Er þetta sjálfgefið? Nei. Það eru blikur á lofti. Hvar ætlar tveggja kynja prammi þröngsýni og kynþáttahyggju að koma sér fyrir í næstu Gleðigöngui? Verða Hinsegin dagar haldnir í borginni ef slík sjónarmið verða í næsta meirihluta? Hver hleypir slíku fólki til valda og áhrifa? Ekki ég og ekki Samfylkingin í borgarstjórn Reykjavíkur undir minni forystu. Ég er hrædd um að þeir verði litlausir regnbogafánar Reykjavíkurborgar undir slíkri stjórn og verri verður móttaka okkar minnstu bræðra og systra sem leita á náðir okkar frá stríðshrjáðum löndum. Þetta snýst um grundvallaratriði í pólitík. Við jafnaðarmenn eigum ekki samleið með kynþáttahyggju í útlendinga- og jafnréttismálum. Við gerum ekki málamiðlanir við rasismann. Við erum nákvæmlega ekki eins og þau. Stöndum fyrir algerlega andstæða stefnu og eigum enga samleið með þeim. Þar er ekkert vantalað. Þau stjórnmálaöfl sem gæla við orðræðu ysta hægrisins verða að finna að það er ekki umburðarlyndi fyrir slíku rugli hér. Ekki í Reykjavík og ekki á Íslandi. Hvergi. Reykjavík hinna fáu og útvöldu er liðin tíð. Höfundur er borgarstjóri Reykjavíkur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Reykjavík Borgarstjórn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Sjá meira
Sú umbylting sem orðið hefur á Reykjavíkurborg á undanförnum þremur áratugum var borin á herðum félagshyggjufólks úr ólíkum flokkum. Undir hatti Reykjavíkurlistans var lagður grunnur að breytingu borgarinnar í þjónustustofnun sem mætti ólíkum þörfum einstaklinga á mismunandi aldursskeiðum. Jöfnuður var meginstef breytinganna. Fjölskyldur og fyrirtæki, börn, unglingar og eldri borgarar, öll kyn, ólíkur uppruni; öll eru velkomin í Reykjavík. Hún tekur utan um þau minnstu og þau elstu borgin okkar og gerir ekki upp á milli. Við eigum því fólki mikið að þakka sem rauf hefðbundnar átakalínur gamalgróinna stjórnmálaflokka og með því kyrrstöðuna um Reykjavík íhaldsins. Þau voru og eru fólk breytinganna og byggðu borgina í anda nútímalegrar frjálslyndrar og norrænnar velferðar. Leikskólar og grunnskólar, samgöngur og borgarskipulag, stofnanir borgarinnar. Allt kapp var nú lagt á að þjóna þörfum þeirra sem byggja borgina. Hið fyrra skipulag feðraveldis á einkabílnum vék og við tók borgin sem fólk hvaðanæva að, utan af landi og utan úr heimi, vildi flytja til og gera að sínu heimili. Ekki er enda síðri, umbreytingin sem orðið hefur á viðhorfi okkar til samfélags sem öll tilheyra. Hver sem þú ert og hvernig sem þú ert, þá er Reykjavík til í að hýsa þig. Þú mátt tilheyra. Þú ert velkomin. Þetta er okkar aðalsmerki. Hér er engin regla um hversu lengi þú þarft að búa til að mega kalla þig Reykvíking. Á fyrsta degi búsetu hér, ertu Reykvíkingur. Við erum borg fjölbreytileikans og fjölmenningarinnar. Við erum gestrisin borg. Komdu fagnandi. Þetta sjá allir á þátttöku í viðburðum og hátíðum þar sem við höldum uppá hversu ólík við erum. Tugþúsundir og jafnvel hundruð þúsunda fylkja liði á strætum og torgum höfuðborgarinnar. Er þetta sjálfgefið? Nei. Það eru blikur á lofti. Hvar ætlar tveggja kynja prammi þröngsýni og kynþáttahyggju að koma sér fyrir í næstu Gleðigöngui? Verða Hinsegin dagar haldnir í borginni ef slík sjónarmið verða í næsta meirihluta? Hver hleypir slíku fólki til valda og áhrifa? Ekki ég og ekki Samfylkingin í borgarstjórn Reykjavíkur undir minni forystu. Ég er hrædd um að þeir verði litlausir regnbogafánar Reykjavíkurborgar undir slíkri stjórn og verri verður móttaka okkar minnstu bræðra og systra sem leita á náðir okkar frá stríðshrjáðum löndum. Þetta snýst um grundvallaratriði í pólitík. Við jafnaðarmenn eigum ekki samleið með kynþáttahyggju í útlendinga- og jafnréttismálum. Við gerum ekki málamiðlanir við rasismann. Við erum nákvæmlega ekki eins og þau. Stöndum fyrir algerlega andstæða stefnu og eigum enga samleið með þeim. Þar er ekkert vantalað. Þau stjórnmálaöfl sem gæla við orðræðu ysta hægrisins verða að finna að það er ekki umburðarlyndi fyrir slíku rugli hér. Ekki í Reykjavík og ekki á Íslandi. Hvergi. Reykjavík hinna fáu og útvöldu er liðin tíð. Höfundur er borgarstjóri Reykjavíkur.
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar