Leghálsskimun – lítið mál! Vala Smáradóttir skrifar 23. janúar 2026 07:02 Leghálsskimun er okkar áhrifaríkasta forvörn gegn leghálskrabbameini. Markmið skimunar er að greina frumubreytingar sem gætu þróast yfir í krabbamein og veita meðferð ef þörf krefur. Síðan skipulögð skimun hófst hér á landi árið 1964 hefur dánartíðni lækkað um 90% á ári og nýgreiningum um 70%. Það er því ljóst að leghálsskimunin hefur bjargað lífi hundruða kvenna frá því að hún var tekin upp. Á Íslandi er konum á aldrinum 23–29 ára boðið að koma á þriggja ára fresti og 30–64 ára konum á fimm ára fresti. Hér á landi er þátttaka í skimun góð en þó er alltaf einhver hópur kvenna sem ekki sinnir kallinu eða frestar því um lengri tíma að mæta. Sjaldnast af ásetningi, en í önnum daglegs lífs lendir það sem skiptir mestu máli neðst á forgangslistanum. Jafnvel læðast að hugmyndir um vesen og óþægindi. „Ég fer seinna“ getur nefnilega orðið að „ég hefði átt að fara fyrr“. Nú er í gangi vitundarvakning um leghálsskimanir. Þegar við í Krabbameinsfélagi höfuðborgarsvæðisins fórum yfir málið með samstarfsaðilum okkar vorum við sammála um að það þyrfti að ná til þess hóps kvenna sem hefur látið leghálsskimanir sitja á hakanum og jafnframt til samfélagsins í kringum þessar konur. Í leiðinni skapa jákvæða umræðu, hvatningu og reyna að eyða því tabúi sem getur loðað við krabbamein í kvenlíffærum. Í þessu átaki er annars vegar lögð áhersla á að ná til ungra kvenna á aldrinum 28–34 ára sem eru óbólusettar, hafa jafnvel aldrei mætt í skimun áður og finna fyrir óvissu og jafnvel ótta. Hins vegar kvenna með erlent ríkisfang (með sérstaka áherslu á stærsta hópinn sem eru pólskar konur) sem eru nýjar í landinu og kannski skortir þekkingu á kerfinu og eigin réttindum. Þær geta jafnvel upplifað svipaða óvissu og margar íslenskar konur, bara í enn ríkari mæli. Þegar við fórum að velta fyrir okkur hvernig við gætum sagt við konur: „Drífið ykkur, þetta er lítið mál“ án þess að hljóma ávítandi áttuðum við okkur á að það þarf ekki að alls ekki að segja það með látum. Bara minna konur á það sem þær vita, að þær eru hvunndags hörkutól! Það er varla nokkur hópur í samfélaginu jafn vanur endalausu smávægilegu veseni og konur. Við eyðum heilu og hálfu dögunum í óþægilegum brjóstarhöldurum eða skóm sem meiða, klyfjaðar verkjalyfjum, hælsæriplástrum og túrvörum, ávallt viðbúnar hvers kyns óþægindum. Við tökumst á við alls kyns vesen dag frá degi, allt frá minni óþægindum til stærri áskorana, þegar við teljum það skipta máli fyrir heilsu, öryggi, nútíma eða útlit. Í þessu samhengi er leghálsskimun barnaleikur. Vissulega getur þetta verið pínu óþægilegt og vissulega þarftu að taka kannski 30 mín frá á nokkurra ára fresti, en það gæti bjargað lífi þínu. Vitundarvakningin okkar stendur yfir nú í janúar, í tilefni alþjóðlegs mánuðar gegn leghálskrabbameini, og er unnin í samstarfi við Samhæfingarstöð krabbameinsskimana, Ungar athafnakonur, Kraft og Lífskraft og síðast en ekki síst auglýsingastofuna Hvíta húsið. Frekari upplýsingar um vitundarvakninguna má finna á upplýsingavefnum leghalsskimun.is Ef að þér læðist hugsunin „ég bóka þetta seinna“ þegar boðið berst, hunsaðu hana, bókaðu þér heldur tíma strax því leghálsskimun er lítið mál! Höfundur er formaður og framkvæmdastjóri Krabbameinsfélags höfuðborgarsvæðisins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kvenheilsa Heilbrigðismál Krabbamein Mest lesið Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó Anton Kári Halldórsson, Skoðun Skoðun Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Sjá meira
Leghálsskimun er okkar áhrifaríkasta forvörn gegn leghálskrabbameini. Markmið skimunar er að greina frumubreytingar sem gætu þróast yfir í krabbamein og veita meðferð ef þörf krefur. Síðan skipulögð skimun hófst hér á landi árið 1964 hefur dánartíðni lækkað um 90% á ári og nýgreiningum um 70%. Það er því ljóst að leghálsskimunin hefur bjargað lífi hundruða kvenna frá því að hún var tekin upp. Á Íslandi er konum á aldrinum 23–29 ára boðið að koma á þriggja ára fresti og 30–64 ára konum á fimm ára fresti. Hér á landi er þátttaka í skimun góð en þó er alltaf einhver hópur kvenna sem ekki sinnir kallinu eða frestar því um lengri tíma að mæta. Sjaldnast af ásetningi, en í önnum daglegs lífs lendir það sem skiptir mestu máli neðst á forgangslistanum. Jafnvel læðast að hugmyndir um vesen og óþægindi. „Ég fer seinna“ getur nefnilega orðið að „ég hefði átt að fara fyrr“. Nú er í gangi vitundarvakning um leghálsskimanir. Þegar við í Krabbameinsfélagi höfuðborgarsvæðisins fórum yfir málið með samstarfsaðilum okkar vorum við sammála um að það þyrfti að ná til þess hóps kvenna sem hefur látið leghálsskimanir sitja á hakanum og jafnframt til samfélagsins í kringum þessar konur. Í leiðinni skapa jákvæða umræðu, hvatningu og reyna að eyða því tabúi sem getur loðað við krabbamein í kvenlíffærum. Í þessu átaki er annars vegar lögð áhersla á að ná til ungra kvenna á aldrinum 28–34 ára sem eru óbólusettar, hafa jafnvel aldrei mætt í skimun áður og finna fyrir óvissu og jafnvel ótta. Hins vegar kvenna með erlent ríkisfang (með sérstaka áherslu á stærsta hópinn sem eru pólskar konur) sem eru nýjar í landinu og kannski skortir þekkingu á kerfinu og eigin réttindum. Þær geta jafnvel upplifað svipaða óvissu og margar íslenskar konur, bara í enn ríkari mæli. Þegar við fórum að velta fyrir okkur hvernig við gætum sagt við konur: „Drífið ykkur, þetta er lítið mál“ án þess að hljóma ávítandi áttuðum við okkur á að það þarf ekki að alls ekki að segja það með látum. Bara minna konur á það sem þær vita, að þær eru hvunndags hörkutól! Það er varla nokkur hópur í samfélaginu jafn vanur endalausu smávægilegu veseni og konur. Við eyðum heilu og hálfu dögunum í óþægilegum brjóstarhöldurum eða skóm sem meiða, klyfjaðar verkjalyfjum, hælsæriplástrum og túrvörum, ávallt viðbúnar hvers kyns óþægindum. Við tökumst á við alls kyns vesen dag frá degi, allt frá minni óþægindum til stærri áskorana, þegar við teljum það skipta máli fyrir heilsu, öryggi, nútíma eða útlit. Í þessu samhengi er leghálsskimun barnaleikur. Vissulega getur þetta verið pínu óþægilegt og vissulega þarftu að taka kannski 30 mín frá á nokkurra ára fresti, en það gæti bjargað lífi þínu. Vitundarvakningin okkar stendur yfir nú í janúar, í tilefni alþjóðlegs mánuðar gegn leghálskrabbameini, og er unnin í samstarfi við Samhæfingarstöð krabbameinsskimana, Ungar athafnakonur, Kraft og Lífskraft og síðast en ekki síst auglýsingastofuna Hvíta húsið. Frekari upplýsingar um vitundarvakninguna má finna á upplýsingavefnum leghalsskimun.is Ef að þér læðist hugsunin „ég bóka þetta seinna“ þegar boðið berst, hunsaðu hana, bókaðu þér heldur tíma strax því leghálsskimun er lítið mál! Höfundur er formaður og framkvæmdastjóri Krabbameinsfélags höfuðborgarsvæðisins.
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun