Engin þjónusta, enginn biðlisti Anna Berglind Svansdóttir, Gyða Elín Bergs og Linda Björk Magnúsdóttir skrifa 8. febrúar 2026 14:02 Fyrirsögnin vísar í niðurstöðu sem blasir við verði frumvarp um breytingar á lögum um sjúkratryggingar samþykkt óbreytt (lögin má sjá hér). Frumvarpið felur í sér alvarlegt brot á grundvallarrétti sjálfstætt starfandi heilbrigðisstarfsfólks til að semja á jafnræðisgrunni. Fyrir talmeinafræðinga, sem hafa verið samningslausir við Sjúkratryggingar Íslands frá 2022, bætist þetta ofan á langvarandi undirverðlagða þjónustu og skort á samnings- og samstarfsvilja af hálfu SÍ. Samkvæmt nýlegri könnun Visku eru yfir 70% sjálfstætt starfandi talmeinafræðinga óánægðir með kjör sín. Þolinmæði stéttarinnar er á þrotum og samþykkt frumvarpsins gæti reynst síðasti naglinn í kistu sjálfstætt starfandi talmeinaþjónustu.Þjóðin virðist upplýst um langa biðlista barna eftir þjónustu talmeinafræðinga en í umræðunni gleymist oft að fullorðið fólk þarf einnig á talmeinafræðingum að halda og bíður, líkt og börnin, eftir nauðsynlegri þjónustu. Talmeinafræðingar sinna fullorðnu fólki sem á í erfiðleikum með tal, mál, rödd eða kyngingu. Orsakirnar eru fjölbreyttar og geta tengst slysum, áföllum, sjúkdómum eða komið fram án augljósra skýringa. Með einstaklingsmiðaðri þjálfun, ráðgjöf og stuðningi er leitast við að bæta eða viðhalda færni, hjálpa fólki að takast á við breyttar aðstæður og finna leiðir sem auðvelda samskipti í daglegu lífi. Aðkoma talmeinafræðinga getur haft veruleg áhrif á daglegt líf, félagslega virkni og almenna líðan einstaklinga. Stétt talmeinafræðinga á Íslandi telur aðeins um 180 manns; þar af eru einungis um 25 sem halda uppi sérhæfðri talmeinaþjónustu fyrir fullorðna landsmenn - hvort sem er á sjúkrastofnunum eða sjálfstætt. En af hverju er fullorðið fólk sem þarf á talmeinaþjónustu að halda sérstakt áhyggjuefni?Reykjalundur, endurhæfingarstofnun, lagði nýverið niður sína talmeinaþjónustu og þar með tvö stöðugildi talmeinafræðinga. Þar er meðal annars sérhæfð hópmeðferð fyrir fólk með parkinsonsjúkdóm þar sem talmeinafræðingar sinntu fræðslu, ráðgjöf og þjálfun en allt að 90% þeirra sem greinast með parkinson finna fyrir einkennum í rödd eða tali. Kjarkur (áður Sjálfsbjörg), endurhæfing fyrir hreyfihamlaða einstaklinga sem glíma við tauga- og heilaskaða, fækkaði sínum talmeinafræðingum úr tveimur í einn á síðasta ári. Á endurhæfingardeild Landspítalans á Grensási eru nú fimm stöðugildi talmeinafræðinga sem sinna fullorðnum. Þessi fækkun stöðugilda er ekki tilviljun, hér á sér stað ákveðin þróun þar sem þrengt er að sérhæfðri endurhæfingu. Þetta gefur heldur ekki til kynna að þörfin fyrir þjónustu talmeinafræðinga sé einfaldlega ekki meiri, til að mynda hefur Reykjalundur boðað að samið verði við tvo talmeinafræðinga í verktöku til að sinna þeim verkefnum sem áður voru unnin af talmeinafræðingum stofnunarinnar. Verktakaráðning kemur aldrei í stað þess að tilheyra þverfaglegu teymi innan sömu stofnunar þar sem fylgst er náið með málefnum og áskorunum hvers einstaklings og unnið er að því að takast á við erfiðleikana sem ein heild. Talmeinaþjónustan sem veitt er á Landspítala, Kjarki og áður á Reykjalundi er tímabundin og þegar veru fólks lýkur þurfa margir áframhaldandi þjálfun. Hingað til hafa sjálfstætt starfandi talmeinafræðingar sinnt þeirri þjálfun en áður en til hennar kemur fer fólk á fyrrnefnda biðlista. Nú er hins vegar uppi sú alvarlega staða að vegna viðvarandi samningsleysis við SÍ, og í ljósi fyrrnefnds frumvarps, er raunveruleg hætta á að sjálfstætt starfandi talmeinafræðingar neyðist til að hætta starfsemi. Ef til þess kemur mun stór hópur fólks standa eftir án aðgengis að nauðsynlegri heilbrigðisþjónustu. Hvert á þetta fólk þá að leita - og þeir sem ekki hafa dvalið á fyrrnefndum stofnunum en þurfa engu að síður á aðkomu talmeinafræðings að halda? Undirritaðar lýsa yfir verulegum áhyggjum af stöðu talmeinaþjónustu innan heilbrigðiskerfisins og þeim afleiðingum sem brotthvarf sjálfstætt starfandi talmeinafræðinga gæti haft á skjólstæðinga okkar. Ein leið til að útrýma biðlistum væri vissulega að hafa engin úrræði sem biðlistar geta myndast í en er það skynsamleg og sjálfbær lausn? Varla. Höfundar eru talmeinafræðingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Halldór 18.04.2026 Halldór Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Sjá meira
Fyrirsögnin vísar í niðurstöðu sem blasir við verði frumvarp um breytingar á lögum um sjúkratryggingar samþykkt óbreytt (lögin má sjá hér). Frumvarpið felur í sér alvarlegt brot á grundvallarrétti sjálfstætt starfandi heilbrigðisstarfsfólks til að semja á jafnræðisgrunni. Fyrir talmeinafræðinga, sem hafa verið samningslausir við Sjúkratryggingar Íslands frá 2022, bætist þetta ofan á langvarandi undirverðlagða þjónustu og skort á samnings- og samstarfsvilja af hálfu SÍ. Samkvæmt nýlegri könnun Visku eru yfir 70% sjálfstætt starfandi talmeinafræðinga óánægðir með kjör sín. Þolinmæði stéttarinnar er á þrotum og samþykkt frumvarpsins gæti reynst síðasti naglinn í kistu sjálfstætt starfandi talmeinaþjónustu.Þjóðin virðist upplýst um langa biðlista barna eftir þjónustu talmeinafræðinga en í umræðunni gleymist oft að fullorðið fólk þarf einnig á talmeinafræðingum að halda og bíður, líkt og börnin, eftir nauðsynlegri þjónustu. Talmeinafræðingar sinna fullorðnu fólki sem á í erfiðleikum með tal, mál, rödd eða kyngingu. Orsakirnar eru fjölbreyttar og geta tengst slysum, áföllum, sjúkdómum eða komið fram án augljósra skýringa. Með einstaklingsmiðaðri þjálfun, ráðgjöf og stuðningi er leitast við að bæta eða viðhalda færni, hjálpa fólki að takast á við breyttar aðstæður og finna leiðir sem auðvelda samskipti í daglegu lífi. Aðkoma talmeinafræðinga getur haft veruleg áhrif á daglegt líf, félagslega virkni og almenna líðan einstaklinga. Stétt talmeinafræðinga á Íslandi telur aðeins um 180 manns; þar af eru einungis um 25 sem halda uppi sérhæfðri talmeinaþjónustu fyrir fullorðna landsmenn - hvort sem er á sjúkrastofnunum eða sjálfstætt. En af hverju er fullorðið fólk sem þarf á talmeinaþjónustu að halda sérstakt áhyggjuefni?Reykjalundur, endurhæfingarstofnun, lagði nýverið niður sína talmeinaþjónustu og þar með tvö stöðugildi talmeinafræðinga. Þar er meðal annars sérhæfð hópmeðferð fyrir fólk með parkinsonsjúkdóm þar sem talmeinafræðingar sinntu fræðslu, ráðgjöf og þjálfun en allt að 90% þeirra sem greinast með parkinson finna fyrir einkennum í rödd eða tali. Kjarkur (áður Sjálfsbjörg), endurhæfing fyrir hreyfihamlaða einstaklinga sem glíma við tauga- og heilaskaða, fækkaði sínum talmeinafræðingum úr tveimur í einn á síðasta ári. Á endurhæfingardeild Landspítalans á Grensási eru nú fimm stöðugildi talmeinafræðinga sem sinna fullorðnum. Þessi fækkun stöðugilda er ekki tilviljun, hér á sér stað ákveðin þróun þar sem þrengt er að sérhæfðri endurhæfingu. Þetta gefur heldur ekki til kynna að þörfin fyrir þjónustu talmeinafræðinga sé einfaldlega ekki meiri, til að mynda hefur Reykjalundur boðað að samið verði við tvo talmeinafræðinga í verktöku til að sinna þeim verkefnum sem áður voru unnin af talmeinafræðingum stofnunarinnar. Verktakaráðning kemur aldrei í stað þess að tilheyra þverfaglegu teymi innan sömu stofnunar þar sem fylgst er náið með málefnum og áskorunum hvers einstaklings og unnið er að því að takast á við erfiðleikana sem ein heild. Talmeinaþjónustan sem veitt er á Landspítala, Kjarki og áður á Reykjalundi er tímabundin og þegar veru fólks lýkur þurfa margir áframhaldandi þjálfun. Hingað til hafa sjálfstætt starfandi talmeinafræðingar sinnt þeirri þjálfun en áður en til hennar kemur fer fólk á fyrrnefnda biðlista. Nú er hins vegar uppi sú alvarlega staða að vegna viðvarandi samningsleysis við SÍ, og í ljósi fyrrnefnds frumvarps, er raunveruleg hætta á að sjálfstætt starfandi talmeinafræðingar neyðist til að hætta starfsemi. Ef til þess kemur mun stór hópur fólks standa eftir án aðgengis að nauðsynlegri heilbrigðisþjónustu. Hvert á þetta fólk þá að leita - og þeir sem ekki hafa dvalið á fyrrnefndum stofnunum en þurfa engu að síður á aðkomu talmeinafræðings að halda? Undirritaðar lýsa yfir verulegum áhyggjum af stöðu talmeinaþjónustu innan heilbrigðiskerfisins og þeim afleiðingum sem brotthvarf sjálfstætt starfandi talmeinafræðinga gæti haft á skjólstæðinga okkar. Ein leið til að útrýma biðlistum væri vissulega að hafa engin úrræði sem biðlistar geta myndast í en er það skynsamleg og sjálfbær lausn? Varla. Höfundar eru talmeinafræðingar.
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar