Ekki benda á mig Ebba Margrèt Magnúsdóttir skrifar 22. febrúar 2026 22:45 Sagt hefur verið að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn. Vissulega er það rétt en það er vandasamt að vera fyrirmynd ómótaðs einstaklings. Vera leiðandi og hvetjandi í orðum og gjörðum en líka setja mörk og halda reglu. Ólík erum við öll og mismunandi hvað þarf að gera fyrir hvert barn. Baklandið skiptir miklu máli. En því miður hafa ekki öll börn gott bakland. Foreldrar jafnvel ekki færir um að sinna sínu hlutverki. Þá þarf að senda þau í fòstur, oft til vandalausra. Ábyrgð fósturforeldra er mikil, eins er ábyrgð leikskóla og grunnskóla líka mikil. Það að vera vakandi fyrir því þegar pottur er brotinn og eitthvað ekki í lagi. Á liðnum vikum og mánuðum hefur þjóðin setið agndofa fyrir framan skjáinn er við höfum fengið fréttir af illri meðferð á börnum á fósturheimilum, en í dag eru enn fjöldi barna í fóstri. Einnig fréttir af meintri misnotkun á börnum í leikskólum borgarinnar, nú árið 2026. Hvað er að ? Því eru þau ekki örugg í þessu umhverfi ? Hvað hefur brugðist ? Við getum betur svo miklu betur. Ég þekki þennan málaflokk nokkuð vel enda starfað á Neyðarmóttökunni og skoðað börn í Barnahúsi um árabil. Í vinnu minni sem fæðinga og kvensjúkdómalæknir hef ég allt of oft séð afleiðingar af misnotkun í æsku og öðru kynferðisofbeldi. Það vakti furðu mína að fyrrum forstjóri Barnaverndarstofu skyldi fyrra sig allri ábyrgð á þeim ofbeldisbrotum sem ungu mennirnir í fóstri í Bakkakoti hafa lýst. Til hvers eru yfirmenn slíkra stofnanna ? Það sem fer úrskeiðis á þeirra vakt er á þeirra ábyrgð jafnvel þó að þeim sé ekki kunnugt um það. Það er ábyrgðarhlutverk að sitja í Barnaverndarnefnd og það þarf að velja gaumgæfilega það fólk sem tekur að sér að taka börn í fóstur. Það má ekki vera fjárhagslegur ávinningur af því að fóstra börn heldur ást og umhyggja fyrir börnum og vilji til að koma þeim til aðstoðar í þeirra þrengingum. Hvernig stendur á því að þegar fósturforeldri hefur gengist við því að leggja hönd á barn í sinni umsjá er ekki kærð og málið rannsakað ? Heldur fær bara fleiri börn í fóstur, fleiri fórnarlömb. Það hlýtur að vera að einhverjir í nærumhverfi fósturheimilis þessara drengja hafi vitað að eitthvað var að. En það var bara auðveldara að segja ekkert og gera ekkert. Hver ber ábyrgð á þessu ofbeldi ? Okkur öllum ber skylda til að tilkynna um mál þar sem okkur grunar að eitthvað sé að. Gerendur koma úr öllum stéttum samfélagsins og þeir eru líka konur. Við þá vil ég segja þetta; Hugur ykkar og langanir eru sjúkar, leitið ykkur aðstoðar, ekki eyðileggja líf barna sem bíða þess e.t.v aldrei bætur með því að svala girndar þorsta ykkar. Við sem samfélag getum svo miklu betur. Verum vakandi, sperrum eyrun, tökum niður sòlgleraugun og hlustum á börn og látum þau njóta vafans ef grunur um ofbeldi vaknar. Tilkynnum málið, hringjum í 112. Höfundur er fæðinga og kvensjúkdómalæknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ebba Margrét Magnúsdóttir Mest lesið Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Sagt hefur verið að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn. Vissulega er það rétt en það er vandasamt að vera fyrirmynd ómótaðs einstaklings. Vera leiðandi og hvetjandi í orðum og gjörðum en líka setja mörk og halda reglu. Ólík erum við öll og mismunandi hvað þarf að gera fyrir hvert barn. Baklandið skiptir miklu máli. En því miður hafa ekki öll börn gott bakland. Foreldrar jafnvel ekki færir um að sinna sínu hlutverki. Þá þarf að senda þau í fòstur, oft til vandalausra. Ábyrgð fósturforeldra er mikil, eins er ábyrgð leikskóla og grunnskóla líka mikil. Það að vera vakandi fyrir því þegar pottur er brotinn og eitthvað ekki í lagi. Á liðnum vikum og mánuðum hefur þjóðin setið agndofa fyrir framan skjáinn er við höfum fengið fréttir af illri meðferð á börnum á fósturheimilum, en í dag eru enn fjöldi barna í fóstri. Einnig fréttir af meintri misnotkun á börnum í leikskólum borgarinnar, nú árið 2026. Hvað er að ? Því eru þau ekki örugg í þessu umhverfi ? Hvað hefur brugðist ? Við getum betur svo miklu betur. Ég þekki þennan málaflokk nokkuð vel enda starfað á Neyðarmóttökunni og skoðað börn í Barnahúsi um árabil. Í vinnu minni sem fæðinga og kvensjúkdómalæknir hef ég allt of oft séð afleiðingar af misnotkun í æsku og öðru kynferðisofbeldi. Það vakti furðu mína að fyrrum forstjóri Barnaverndarstofu skyldi fyrra sig allri ábyrgð á þeim ofbeldisbrotum sem ungu mennirnir í fóstri í Bakkakoti hafa lýst. Til hvers eru yfirmenn slíkra stofnanna ? Það sem fer úrskeiðis á þeirra vakt er á þeirra ábyrgð jafnvel þó að þeim sé ekki kunnugt um það. Það er ábyrgðarhlutverk að sitja í Barnaverndarnefnd og það þarf að velja gaumgæfilega það fólk sem tekur að sér að taka börn í fóstur. Það má ekki vera fjárhagslegur ávinningur af því að fóstra börn heldur ást og umhyggja fyrir börnum og vilji til að koma þeim til aðstoðar í þeirra þrengingum. Hvernig stendur á því að þegar fósturforeldri hefur gengist við því að leggja hönd á barn í sinni umsjá er ekki kærð og málið rannsakað ? Heldur fær bara fleiri börn í fóstur, fleiri fórnarlömb. Það hlýtur að vera að einhverjir í nærumhverfi fósturheimilis þessara drengja hafi vitað að eitthvað var að. En það var bara auðveldara að segja ekkert og gera ekkert. Hver ber ábyrgð á þessu ofbeldi ? Okkur öllum ber skylda til að tilkynna um mál þar sem okkur grunar að eitthvað sé að. Gerendur koma úr öllum stéttum samfélagsins og þeir eru líka konur. Við þá vil ég segja þetta; Hugur ykkar og langanir eru sjúkar, leitið ykkur aðstoðar, ekki eyðileggja líf barna sem bíða þess e.t.v aldrei bætur með því að svala girndar þorsta ykkar. Við sem samfélag getum svo miklu betur. Verum vakandi, sperrum eyrun, tökum niður sòlgleraugun og hlustum á börn og látum þau njóta vafans ef grunur um ofbeldi vaknar. Tilkynnum málið, hringjum í 112. Höfundur er fæðinga og kvensjúkdómalæknir.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun