Skál! - Í boði lífeyrissjóðanna Þorsteinn Sæmundsson skrifar 4. mars 2026 13:15 Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorsteinn Sæmundsson Netverslun með áfengi Mest lesið Halldór 22.08.2026 Halldór Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég skil ekki nei fólk Einar Steinþórsson skrifar Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar Skoðun Erfingjar og erfðarmál Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar Skoðun Fimmtugt er ekki biðstofa Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum á heildarmyndina – og til lengri tíma Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Sjá meira
Eftirlaunasjóðir íslenskra erfiðismanna eru fyrirferðarmiklir á hlutabréfamarkaði hér á landi. Sjóðirnir eiga m.a. mjög rífan meirihluta í smásölukeðjunum Högum og Festi sem skila metafkomu hvern ársfjórðunginn eftir annan í krafti fákeppni og þegjandi samkomulags um verðmyndun. Forstöðumenn keðjanna hafa mætt í viðtöl undanfarandi glaðbeittir yfir góðum árangri sem von er. Í máli forstöðumannanna hefur komið fram að hækkun vöruverðs sé vegna hækkana birgja. Nú verða menn að tala skýrar. Stærstu birgjar Bónuss og Hagkaupa eru í eigu Haga sjálfra. Forstjóri Haga verður að nafngreina þá birgja sem hækkað hafa verð svo unnt sé að sniðganga vörur þeirra. Aðrir forstjórar stóru verslanakeðjanna verða að gera slíkt hið sama. Nýleg verðbólgumæling sýnir breiðari hækkun á matvörumarkaði en fólk hafði almennt gert sér grein fyrir. Þar er greinilega maðkur í mysunni og staða til leiðréttingar á okurverðinu. Forstjóri Festi hafði í nýlegu sjónvarpsviðtali áhyggjur af launaskriði í fyrirtækinu sem er að hennar áliti ein ástæða þess að ekki er hægt að selja vörur á hagstæðu verði. Forstjórinn nefndi eigin launakjör ekki í viðtalinu en laun hennar munu nú vera um sex milljónir á mánuði eftir að hafa hækkað um 70% á síðustu tveim árum. Forstjóri Haga nýtur sambærilegra kjara. Forstjóri Haga nefndi síðan einn vaxtarsprota fyrirtækisins til sögunnar í nýlegu viðtali en það er sprúttsala Haga sem stunduð er í besta falli á veikum lagalegum grunni. Margir hafa orðið til að gagnrýna sprúttsölu fyrirtækisins þ.á.m. fjármálaráðherra og forystumenn lífeyrissjóða sem eiga hlut í félaginu. Skiljanlegt er að forkólfar lífeyrissjóða hafi blendnar tilfinningar til sprúttsölu Hagkaupa þar sem aukin örorkubyrði vegna aukinnar áfengisdrykkju mun lenda að einhverju leyti á sjóðunum þegar tímar líða fram. Það er enda óverjandi að lífeyrissjóðir vilji gera sér ógæfu hluta umbjóðenda sinna að féþúfu. Engin breyting hefur þó orðið á sprúttsölu Hagkaupa enn. Svo enn er skál í boði lífeyrissjóðanna í Hagkaupum. Það virðist sem íslenskir lífeyrissjóðir hafi engar siðareglur vegna fyrirtækja sem sjóðirnir fjárfesta í. Sé svo þarf að vinda bráðan bug að leiðréttingu þar á. Auðvitað er það engin hemja að eftirlaunasjóðir erfiðismanna fjárfesti í fyrirtækjum sem misnota einokunaraðstöðu sína eins og stærstu fyrirtæki á neysluvörumarkaði gera hér. Verkalýðsrekendur sem skipa menn í stjórn keðjanna hljóta að vera stoltir yfir þeim launamun sem þeir skapa með því að samþykkja launakjör forstjóra stórverslananna. Þeir hljóta einnig að vera stoltir yfir því að erfiðisfólk skuli þurfa að mynda sín eigin eftirlaun með því að greiða okurverð fyrir nauðsynjar árum saman. En stoltastir hljóta þeir að vera með nýju sprúttsöluna sem þeir hafa komið á fót í trássi við lög. Skál í boðinu! Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins.
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun
Skoðun Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson skrifar
Skoðun Fullveldi, yfirþjóðlegar stofnanir og jafnræðisgrundvöllur í Evrópu Maximilian Conrad skrifar
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Heildarkostnaður aðildarviðræðna gæti samsvarað 300–700 kr. á mann á mánuði Valur Þráinsson Skoðun