Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson og Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifa 16. mars 2026 07:45 Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Má ég líka gera upp í evrum? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson,Sandra Hlín Guðmundsdóttir Skoðun Staðreyndir um efnaskiptaaðgerðir á Íslandi Hjörtur Gíslason Skoðun Unga fólkið ber byrðarnar Arnar Birkir Dansson Skoðun Arfleifð Davíðs Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson Skoðun Hjálp! Baldvin Björgvinsson Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir Skoðun Í stríði við náttúruna - baráttan um landið Ólafur Valsson Skoðun Íbúar njóti árangursins Bragi Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Landakort samtímans og áttaviti sögunnar Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þétting byggðar og miðsókn – skipulagsstefna sem þjónar ekki öllum Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar Skoðun Í stríði við náttúruna - baráttan um landið Ólafur Valsson skrifar Skoðun Íbúar njóti árangursins Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Unga fólkið ber byrðarnar Arnar Birkir Dansson skrifar Skoðun Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson,Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar Skoðun Hjálp! Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Má ég líka gera upp í evrum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Arfleifð Davíðs Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Staðreyndir um efnaskiptaaðgerðir á Íslandi Hjörtur Gíslason skrifar Skoðun „Ekkert bendi til þess að það sé raunin“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fær örmögnun fætur? Gunnar Önnu Svanbergsson skrifar Skoðun Þjóðarleiðtogi sem enginn tekur lengur mark á. Til hvers er hann þá? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Fengu hvorugt varanlegar undanþágur Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samþjöppun auðs og hindranir fyrir ungt fólk á Íslandi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er óheppni hjúkrunarfræðingurinn raunverulega óheppinn? Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Handjárn eða heilbrigð tengsl Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Er skólafólk ómarktækt? Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Ábyrgðarleysi í fiskeldi undir formerkjum uppbyggingar Björn Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvað gerist ef meirihlutinn segir „já“ í sumar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Kerfið er brotið af því þú þolir það þannig Anna Bergþórsdóttir skrifar Skoðun Til leiðtoga í stjórnmálum og stjórnsýslu: Málefni barna og ungmenna Þóra Björg Jónsdóttir skrifar Skoðun Skerðing í Kópavogi Stefán Vilbergsson skrifar Skoðun Sigurvíma Trump Hannes Örn Blandon skrifar Skoðun Hesturinn í umferðinni Ólafur Gestur Arnalds skrifar Sjá meira
Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík
Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar
Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar
Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar
Skoðun Frá nauðungarsölum til 5 milljarða í arð á ári Jón Ferdínand Estherarson,Guðný Benediktsdóttir,Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Til leiðtoga í stjórnmálum og stjórnsýslu: Málefni barna og ungmenna Þóra Björg Jónsdóttir skrifar