Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir, Harpa Halldórsdóttir og Jenný Magnúsdóttir skrifa 16. mars 2026 13:30 Áhrif fangelsisvistar ná langt út fyrir fangelsismúrana. Þegar einn einstaklingur afplánar refsingu, breytist líf allra í fjölskyldunni. „Er síminn hringdi þá svaf borgin. Ég sat sem lamaður við þá frétt. Ég fylltist reiði – síðan kom sorgin. Sumar fréttir hljóma aldrei rétt.“ (syndir feðranna-Bubbi Morthens) Svona lýsir Bubbi Morthens augnablikinu þegar foreldri fær þær fréttir að sonur sé ákærður fyrir alvarlegt brot. Í einni svipan getur lífið breyst. En það er ekki aðeins sá sem fer í fangelsi sem finnur fyrir afleiðingunum. Fangelsisvist eins verður oft áfall fyrir heila fjölskyldu. Foreldrar standa frammi fyrir skömm og sjálfsásökunum. Makar þurfa að takast á við breytt heimilislíf, fjárhagsáhyggjur og óvissu. Systkini geta upplifað missi, reiði og einangrun. Börn bera stundum leyndarmál sem þau skilja ekki til fulls eða þora ekki að ræða. Þegar nákominn einstaklingur er handtekinn, bíður dóms, fer í afplánun eða losnar úr fangelsi getur allt lífið tekið breytingum. Tilfinningaskalinn er breiður, áfall, skömm, sorg, reiði og stundum jafnvel léttir. Allar þessar tilfinningar þurfa rými og úrvinnslu. Börn sem eiga foreldri eða annan nákominn í fangelsi geta átt erfitt með að ræða stöðuna við aðra. Stundum er reynt að hlífa þeim við sannleikanum, en börn skynja gjarnan að eitthvað sé ekki eins og það á að vera. Skömmin getur haft áhrif á líðan þeirra, sjálfsmynd og samskipti. Hjá mökum getur fangelsisvist raskað öryggi og jafnvægi fjölskyldunnar. Tekjur geta fallið niður á meðan útgjöldin haldast, og álagið eykst. Foreldrar fullorðinna barna sem afplána refsingu glíma oft við djúpa sorg, sektarkennd og spurningar um eigið hlutverk. Þrátt fyrir víðtæk áhrif á líf fjölskyldna hefur sérhæfður stuðningur fyrir aðstandendur fanga lengi verið takmarkaður hér á landi. Bjargráð er verkefni sem hófst í ágúst 2022. Félags- og vinnumarkaðsráðuneytið styrkir Biskupsstofu til að veita aðstandendum fanga faglega aðstoð. Þjóðkirkjan/ Biskupsstofa útvegar húsnæði og faglegt starfsumhverfi. Húsnæðinu deilir Bjargráð (FAFF) með Fjölskyldu- og sálgæsluþjónustu kirkjunnar sem staðsett er í Háteigskirkju. þjónustan stendur öllum til boða, óháð trú eða lífsýn. Bjargráð er faglegt úrræði sem veitir aðstoð fyrir fjölskyldur fanga, þar sem hugtakið fjölskylda er skilgreint vítt. Fjölskylda getur verið hver sá sem upplifir sig tengdan fanganum. Markmiðið er að styðja þá sem standa utan fangelsisins en lifa engu að síður með afleiðingum afplánunar. Þegar einstaklingur afplánar refsingu er samfélagið að framfylgja dómi. En refsingin snertir oft fleiri. Kannski þekkir þú einhvern sem lifir með þessari reynslu. Kannski veist þú það ekki einu sinni. Fangelsisvist snertir fleiri en við gerum okkur grein fyrir, og alltof oft er þögnin þyngri en dómurinn sjálfur. Þess vegna skiptir máli að vita að stuðningur er til. Að einhver hlusti. Að einhver skilji. Samfélag sem vill stuðla að endurhæfingu, farsæld og velferð barna getur ekki litið fram hjá stöðu fjölskyldna fanga. Stuðningur við aðstandendur er ekki aðeins mannúðarmál, hann er einnig hluti af forvörnum og sterkari samfélagsgerð. Því þegar refsing eins verður að refsingu fyrir heila fjölskyldu má fjölskyldan ekki gleymast. „Sonur minn er ekki illur maður engin sál veit sinn lífsins veg. Sem lítill drengur var hann góður - glaður nú græt ég hans örlög - hryggileg. (Syndir feðranna, Bubbi Morthens)“ Höfundar eru fjölskyldufræðingar hjá Bjargráði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fangelsismál Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Sjá meira
Áhrif fangelsisvistar ná langt út fyrir fangelsismúrana. Þegar einn einstaklingur afplánar refsingu, breytist líf allra í fjölskyldunni. „Er síminn hringdi þá svaf borgin. Ég sat sem lamaður við þá frétt. Ég fylltist reiði – síðan kom sorgin. Sumar fréttir hljóma aldrei rétt.“ (syndir feðranna-Bubbi Morthens) Svona lýsir Bubbi Morthens augnablikinu þegar foreldri fær þær fréttir að sonur sé ákærður fyrir alvarlegt brot. Í einni svipan getur lífið breyst. En það er ekki aðeins sá sem fer í fangelsi sem finnur fyrir afleiðingunum. Fangelsisvist eins verður oft áfall fyrir heila fjölskyldu. Foreldrar standa frammi fyrir skömm og sjálfsásökunum. Makar þurfa að takast á við breytt heimilislíf, fjárhagsáhyggjur og óvissu. Systkini geta upplifað missi, reiði og einangrun. Börn bera stundum leyndarmál sem þau skilja ekki til fulls eða þora ekki að ræða. Þegar nákominn einstaklingur er handtekinn, bíður dóms, fer í afplánun eða losnar úr fangelsi getur allt lífið tekið breytingum. Tilfinningaskalinn er breiður, áfall, skömm, sorg, reiði og stundum jafnvel léttir. Allar þessar tilfinningar þurfa rými og úrvinnslu. Börn sem eiga foreldri eða annan nákominn í fangelsi geta átt erfitt með að ræða stöðuna við aðra. Stundum er reynt að hlífa þeim við sannleikanum, en börn skynja gjarnan að eitthvað sé ekki eins og það á að vera. Skömmin getur haft áhrif á líðan þeirra, sjálfsmynd og samskipti. Hjá mökum getur fangelsisvist raskað öryggi og jafnvægi fjölskyldunnar. Tekjur geta fallið niður á meðan útgjöldin haldast, og álagið eykst. Foreldrar fullorðinna barna sem afplána refsingu glíma oft við djúpa sorg, sektarkennd og spurningar um eigið hlutverk. Þrátt fyrir víðtæk áhrif á líf fjölskyldna hefur sérhæfður stuðningur fyrir aðstandendur fanga lengi verið takmarkaður hér á landi. Bjargráð er verkefni sem hófst í ágúst 2022. Félags- og vinnumarkaðsráðuneytið styrkir Biskupsstofu til að veita aðstandendum fanga faglega aðstoð. Þjóðkirkjan/ Biskupsstofa útvegar húsnæði og faglegt starfsumhverfi. Húsnæðinu deilir Bjargráð (FAFF) með Fjölskyldu- og sálgæsluþjónustu kirkjunnar sem staðsett er í Háteigskirkju. þjónustan stendur öllum til boða, óháð trú eða lífsýn. Bjargráð er faglegt úrræði sem veitir aðstoð fyrir fjölskyldur fanga, þar sem hugtakið fjölskylda er skilgreint vítt. Fjölskylda getur verið hver sá sem upplifir sig tengdan fanganum. Markmiðið er að styðja þá sem standa utan fangelsisins en lifa engu að síður með afleiðingum afplánunar. Þegar einstaklingur afplánar refsingu er samfélagið að framfylgja dómi. En refsingin snertir oft fleiri. Kannski þekkir þú einhvern sem lifir með þessari reynslu. Kannski veist þú það ekki einu sinni. Fangelsisvist snertir fleiri en við gerum okkur grein fyrir, og alltof oft er þögnin þyngri en dómurinn sjálfur. Þess vegna skiptir máli að vita að stuðningur er til. Að einhver hlusti. Að einhver skilji. Samfélag sem vill stuðla að endurhæfingu, farsæld og velferð barna getur ekki litið fram hjá stöðu fjölskyldna fanga. Stuðningur við aðstandendur er ekki aðeins mannúðarmál, hann er einnig hluti af forvörnum og sterkari samfélagsgerð. Því þegar refsing eins verður að refsingu fyrir heila fjölskyldu má fjölskyldan ekki gleymast. „Sonur minn er ekki illur maður engin sál veit sinn lífsins veg. Sem lítill drengur var hann góður - glaður nú græt ég hans örlög - hryggileg. (Syndir feðranna, Bubbi Morthens)“ Höfundar eru fjölskyldufræðingar hjá Bjargráði
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar