Litlir karlar sem leiðist lýðræði Björg Eva Erlendsdóttir skrifar 21. mars 2026 15:31 Við lifum undarlega tíma. Loftslagsvá, hamfaraveður, stríð og fólk á flótta. Mannréttindum, tegundum og náttúru hrakar. Náttúruvernd er týnd, lýðræði víkjandi og fólk upplifir bakslag sem er rætt á kvennaráðstefnum og í minnihlutahópum. Bakslagið hefur mörg andlit, frá hreinum hryllingi niður í frekju og barnaskap. Það birtist í Trump, í vinahópi Epsteins, á Alþingi, á ársfundum stórfyrirtækja, hjá Maga hreyfingunni og Mogganum og áfram mætti lengi telja. Bakslag í litlu landi Bakslagið læðist að okkur öllum, með skorti á samráði, upplýsingaóreiðu, flausturslegum stjórnvaldsákvörðunum og einhliða opinberri umræðu. Á stórfundum atvinnulífsins heyrist eitt sjónarmið, þaulæft sjálfshól og ekkert annað, gott nýlegt dæmi er ársfundur Landsvirkjunar. Á Alþingi er hrært í áætlunum eftir pólitískum geðþótta eins og áralöng vinna í víðtæku samráði skipti engu. Á Alþingi eru samþykkt bráðabirgðalög til að núlla Hæstaréttardóm sem stöðvar virkjanaframkvæmd. Landsvirkjun talar um lög og dómsúrskurði, sem ómerkileg formsatriði. Umhverfisráðherrann boðar eignarnám til þess að flýta fyrir uppbyggingu raflína. Ríkisstjórnin og Alþingi einfalda og stytta ferla til að létta stórfyrirtækjum lífið. Þjóðlendur eru gefnar ferðamannastóriðjunni og á hálendinu eru hugmyndir um vindmyllur á án hæðartakmarkana. Bakslag í lítilli sveit Hvað höfðingjarnir hafast að hinir halda sér leyfist það. Eitthvað slíkt gæti hafa skotist gegnum haus oddvita í lítilli en mjög fallegri sveit, sem á dögunum tilkynnti einhliða slit á samstarfi við kjörinn fulltrúa í sveitarstjórn sinni. Framvegis ætlar hann halda upplýsingum frá fólkinu á lista minnihlutans og svipta það lýðræðislegu umboði sínu. Oddvitanum finnst „framganga U-listans í Skeiða- og Gnúpverjahreppi slíkur trúnaðarbrestur“ að ekki séu „forsendur fyrir upplýsingagjöf eða samstarfi við listann í sveitarstjórn.“ Því hyggst oddvitinn vinna áfram „náið“ og „eingöngu með öðrum fulltrúum í sveitarstjórn.“ Listinn sem á að útiloka á frá lýðræðinu hefur unnið að náttúruvernd. Lög hafa verið brotin á því fólki áður. Pínulítið dæmi en í stóru samhengi. Bakslag og vanmáttur á heimsvísu Á samfélagsmiðlum ganga nú gerfigreindarmyndir af Trump Bandaríkjaforseta sem smábarni að vera geggjað frekur og heimskulegur í hópi annarra smábarna sem hafa andlit meðvirkra þjóðarleiðtoga. Þeir hlæja hrifnir af bulli Trumps. Frábær lýsing á litlum körlum sem eru leiðir á lýðræði og ráða ekki við stjórna. Á meðan falla sprengjur, börn deyja og borgir hrynja. En heimsmarkaðsverð á olíu veldur helstu áhyggjum í heimi forréttindapésanna. Þær áhyggjur geta fljótt orðið alvarlegri. Bilið milli vanmáttar og ofbeldis er stutt. Við sjáum fréttir af hnignun lýðræðis í hvert skipti sem við erum í skapi til að opna fjölmiðil. Lýðræði og náttúra eru fjöregg hamingju Það kann að þykja ruddalegt að líkja stjórnarháttum á friðsama Íslandi við stjórnir hervelda í stríði. Enda er ég ekki að því. Íslendingar eru næst hamingjusamasta þjóð í heimi og friðsöm svo af ber. Sendiherra hamingjunnar frá Finnlandi, sem vermir fyrsta sætið á hamingjulistanum, segir að lýðræði, góð samskipti, sjálf náttúran og heimspeki Múmínálfanna séu lykillinn. Norrænar þjóðir hafa það gott. En það eru blikur á lofti, hér eins og allsstaðar. Hnignunin læðist að og að þegja er meðvirkni. Við þurfum að muna hverja stund að okkar fjöregg eru lýðræðið og náttúran. Hvorugt er sjálfgefið. Ég vil ekki trúa því að við séum orðin leið á lýðræðinu, hvorki almenningur né ráðamenn. Því er ég bjartsýn á að forstjóri Landsvirkjunar komi niður af sjálfshóli sínum, nestaður virðingu fyrir réttaríkinu. Að ráðherrann og Alþingi taki upp samráð í stað eignaupptöku og flýtimeðferða, og að pínulitli oddvitinn í fallegu sveitinni biðjist afsökunar á pínulítið heimskulegri valdníðslu sinni og virði lýðræðið eins og við flest viljum gera. Þá mun vel fara. Höfundur er framkvæmdastjóri Landverndar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Björg Eva Erlendsdóttir Umhverfismál Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Skoðun Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Við lifum undarlega tíma. Loftslagsvá, hamfaraveður, stríð og fólk á flótta. Mannréttindum, tegundum og náttúru hrakar. Náttúruvernd er týnd, lýðræði víkjandi og fólk upplifir bakslag sem er rætt á kvennaráðstefnum og í minnihlutahópum. Bakslagið hefur mörg andlit, frá hreinum hryllingi niður í frekju og barnaskap. Það birtist í Trump, í vinahópi Epsteins, á Alþingi, á ársfundum stórfyrirtækja, hjá Maga hreyfingunni og Mogganum og áfram mætti lengi telja. Bakslag í litlu landi Bakslagið læðist að okkur öllum, með skorti á samráði, upplýsingaóreiðu, flausturslegum stjórnvaldsákvörðunum og einhliða opinberri umræðu. Á stórfundum atvinnulífsins heyrist eitt sjónarmið, þaulæft sjálfshól og ekkert annað, gott nýlegt dæmi er ársfundur Landsvirkjunar. Á Alþingi er hrært í áætlunum eftir pólitískum geðþótta eins og áralöng vinna í víðtæku samráði skipti engu. Á Alþingi eru samþykkt bráðabirgðalög til að núlla Hæstaréttardóm sem stöðvar virkjanaframkvæmd. Landsvirkjun talar um lög og dómsúrskurði, sem ómerkileg formsatriði. Umhverfisráðherrann boðar eignarnám til þess að flýta fyrir uppbyggingu raflína. Ríkisstjórnin og Alþingi einfalda og stytta ferla til að létta stórfyrirtækjum lífið. Þjóðlendur eru gefnar ferðamannastóriðjunni og á hálendinu eru hugmyndir um vindmyllur á án hæðartakmarkana. Bakslag í lítilli sveit Hvað höfðingjarnir hafast að hinir halda sér leyfist það. Eitthvað slíkt gæti hafa skotist gegnum haus oddvita í lítilli en mjög fallegri sveit, sem á dögunum tilkynnti einhliða slit á samstarfi við kjörinn fulltrúa í sveitarstjórn sinni. Framvegis ætlar hann halda upplýsingum frá fólkinu á lista minnihlutans og svipta það lýðræðislegu umboði sínu. Oddvitanum finnst „framganga U-listans í Skeiða- og Gnúpverjahreppi slíkur trúnaðarbrestur“ að ekki séu „forsendur fyrir upplýsingagjöf eða samstarfi við listann í sveitarstjórn.“ Því hyggst oddvitinn vinna áfram „náið“ og „eingöngu með öðrum fulltrúum í sveitarstjórn.“ Listinn sem á að útiloka á frá lýðræðinu hefur unnið að náttúruvernd. Lög hafa verið brotin á því fólki áður. Pínulítið dæmi en í stóru samhengi. Bakslag og vanmáttur á heimsvísu Á samfélagsmiðlum ganga nú gerfigreindarmyndir af Trump Bandaríkjaforseta sem smábarni að vera geggjað frekur og heimskulegur í hópi annarra smábarna sem hafa andlit meðvirkra þjóðarleiðtoga. Þeir hlæja hrifnir af bulli Trumps. Frábær lýsing á litlum körlum sem eru leiðir á lýðræði og ráða ekki við stjórna. Á meðan falla sprengjur, börn deyja og borgir hrynja. En heimsmarkaðsverð á olíu veldur helstu áhyggjum í heimi forréttindapésanna. Þær áhyggjur geta fljótt orðið alvarlegri. Bilið milli vanmáttar og ofbeldis er stutt. Við sjáum fréttir af hnignun lýðræðis í hvert skipti sem við erum í skapi til að opna fjölmiðil. Lýðræði og náttúra eru fjöregg hamingju Það kann að þykja ruddalegt að líkja stjórnarháttum á friðsama Íslandi við stjórnir hervelda í stríði. Enda er ég ekki að því. Íslendingar eru næst hamingjusamasta þjóð í heimi og friðsöm svo af ber. Sendiherra hamingjunnar frá Finnlandi, sem vermir fyrsta sætið á hamingjulistanum, segir að lýðræði, góð samskipti, sjálf náttúran og heimspeki Múmínálfanna séu lykillinn. Norrænar þjóðir hafa það gott. En það eru blikur á lofti, hér eins og allsstaðar. Hnignunin læðist að og að þegja er meðvirkni. Við þurfum að muna hverja stund að okkar fjöregg eru lýðræðið og náttúran. Hvorugt er sjálfgefið. Ég vil ekki trúa því að við séum orðin leið á lýðræðinu, hvorki almenningur né ráðamenn. Því er ég bjartsýn á að forstjóri Landsvirkjunar komi niður af sjálfshóli sínum, nestaður virðingu fyrir réttaríkinu. Að ráðherrann og Alþingi taki upp samráð í stað eignaupptöku og flýtimeðferða, og að pínulitli oddvitinn í fallegu sveitinni biðjist afsökunar á pínulítið heimskulegri valdníðslu sinni og virði lýðræðið eins og við flest viljum gera. Þá mun vel fara. Höfundur er framkvæmdastjóri Landverndar.