Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar 10. apríl 2026 07:01 „Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
„Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar