Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar 10. apríl 2026 07:01 „Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Samfylkingin Reykjavík Pétur Marteinsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi Fjarðarheiðarganga Steinar Björgvinsson skrifar Skoðun Prófessorinn, hagfræðingurinn og fullveldið Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Varnarsamningurinn og fullveldið Jóhannes Hraunfjörð Karlsson skrifar Skoðun Já, áfram Ísland! Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Þegar allt verður forgangsmál Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar Skoðun Takk, en NEI takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Reyndi að hindra að Ísland nyti réttlætis Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Upptaka evru áhættusöm fyrir lítil hagkerfi Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Reikningsdæmi handa Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Eilífðar smáblóm... Móheiður Hlíf Geirlaugsdóttir skrifar Skoðun „Eigðu sjálfur þinn helvítis tjakk!“ Ólafur Hauksson skrifar Skoðun Komið með skólabörnin í heimsókn á gamla leikskólann Elína Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Að tala tungum tveim Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver á íslenska fánann? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
„Kerfið er of þungt.“ Þessi setning hefur fylgt mér úr mörgum samtölum sem ég hef átt við borgarbúa, fólk í atvinnulífinu og starfsfólk í framlínunni síðustu vikur. Það hefur verið ótrúlega gefandi að koma nýr inn í stjórnmálin í Reykjavík. Ég hef nýtt tímann í að hlusta. Og þótt flest fólk sé sammála um að Reykjavík sé dásamleg borg, þá er það líka sammála um annað: Flækjustigið er of hátt og afgreiðsla mála tekur of langan tíma. Höfuðborgin okkar á að vera staður þar sem hlutirnir gerast, ekki staður þar sem hugmyndir deyja í biðröð. Ég kem inn í þetta verkefni með reynslu úr sjálfstæðum rekstri. Ég þekki það á eigin skinni hvernig flókið regluverk og svifasein stjórnsýsla getur tafið og jafnvel komið í veg fyrir góð verkefni. Við eigum að rúlla út rauða dreglinum fyrir fólk sem vill láta gott af sér leiða, hvort sem það er að byggja húsnæði eða opna fyrirtæki. Borgin á að vera með í liðinu, ekki hindrun. Samfylkingin hefur þegar sýnt á landsvísu að það er hægt að hrista upp í kerfum sem staðið hafa í stað í áratugi. Við höfum sameinað stofnanir og einfaldað leyfisveitingar með hagsmuni notenda að leiðarljósi. Þessari vinnu verðum við að halda áfram af fullum krafti í Reykjavík. Gott dæmi um þörfina á hugarfarsbreytingu er hvernig þú opnar veitingastað í Stokkhólmi miðað við Reykjavík. Ég þekki þetta ferli ágætlega hérna heima: hátt flækjustig og langt og flókið ferli er lýjandi. Félagi minn í Stokkhólmi, sem opnaði veitingastað í fyrra, lýsti þessu ferli fyrir mér: Þú færð gátlista. Ef þú uppfyllir kröfurnar, þá opnar þú. Þú þarft ekki að bíða eftir „leyfi“ til að hefja rekstur. Borgin mætir svo í úttekt til að staðfesta að allt sé í lagi. Þar er grunnstefið traust. Rekstraraðilinn upplifir að borgin vinni með honum. Svona á þetta að vera hér: skýr rammi, stafræn og hröð afgreiðsla og gagnkvæmt traust. Með því að einfalda kerfin, nýta tækni og gervigreind til að sjálfvirknivæða svör og leyfisveitingar, getum við losað um dýrmætan tíma og fjármagn. Það er hægt að hagræða í yfirbyggingunni án þess að það bitni á gæðum þjónustunnar. Þvert á móti, með því að létta á og stytta biðtíma, búum við til svigrúm til að gera það sem mestu máli skiptir, að hlúa að fólkinu í borginni, menntun barna okkar og velferð allra hópa. Öflugt atvinnulíf er forsenda velferðar og jöfnuðar. Reykjavík á að vera borg þar sem það er einfalt að lifa, starfa og skapa. Einföldum fólki lífið frekar en að flækja það. Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Reykjavík.
Skoðun Sjálfstætt Grænland hefði bæði víðtækari rétt og meiri möguleika en Ísland innan ESB Júlíus Valsson skrifar