STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar 17. apríl 2026 07:33 Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rúnar Freyr Gíslason Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Sjá meira
Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar