Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar 17. apríl 2026 06:30 „Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Skoðun Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Ólafur Ragnar Grímsson og Cherry-picking Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar Skoðun Lögreglan auglýsir eftir vilja löggjafans Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar Skoðun Kveðum niður gyðingahatur Guðmundur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Tæknin kemur hratt - en ávinningurinn ekki sjálfkrafa Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Óafsakanlegt, en ekki óleysanlegt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ofveiðin í ESB fyrir 500 árum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Getum við gert betur fyrir íslensk heimili? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun FIFA skapar nýja skúrka Bragi V. Bergmann skrifar Skoðun Vangaveltur Hörður Torfason skrifar Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar Skoðun Temu-pakkar JP Zimsen eða alvöru hagsmunir Íslands Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Bless tollfrjálsu Temu, Shein og Alibaba Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun En stelirðu miklu... Ögmundur Jónasson skrifar Sjá meira
„Ég þarf bara einhvern þangað inn sem hlustar á bæjarbúa og gengur í verkin.“ Þetta heyri ég aftur og aftur í samtölum við Kópavogsbúa. Skilaboðin eru skýr: fólk vill bæjarfulltrúa sem hlusta - og ganga í verkin. Það er kjarninn í því sem Viðreisn í Kópavogi vill gera. Við viljum betra bæjarfélag þar sem almannahagsmunir ráða ferðinni, ekki sérhagsmunir. Of margir í Kópavogi upplifa að ákvarðanir séu teknar langt frá fólkinu. Foreldrar bíða eftir þjónustu. Ungar fjölskyldur flytja úr bænum. Kennarar starfa undir sívaxandi álagi og skorti á líkamlegu öryggi. Íbúar upplifa að skipulagsmál séu keyrð áfram án raunverulegs samráðs. Börn eiga ekki heima á biðlistum Börn eiga rétt á þjónustu þegar þörfin verður til. Sveitarfélag sem bregst of seint við er að velta kostnaði og álagi yfir á aðra, ekki bara foreldra heldur allt þeirra bakland og atvinnurekendur. Viðreisn vill grípa börnin snemma. Það léttir á fjölskyldum og gerir kennurum kleift að einbeita sér að kennslu. Þannig styttum við biðlista og verndum börnin. Leikskólar og almannahagsmunir Kópavogsmódelið þykir mörgum ágætt, svo langt sem það nær. Markmiðin eru góð, en framkvæmdin hefur stóra galla. Við innleiðingu þess var gripið til fjárhagslegra þvingunaraðgerða gagnvart barnafjölskyldum. Gjaldskrárhækkanir og skilyrði sem henta ekki öllum hafa leitt til þess að stór hópur foreldra upplifir sig ekki njóta góðs af breytingunum, þrátt fyrir að bera kostnaðinn. Það er ekki ásættanlegt að fjármagna umbætur í kerfinu með auknu álagi á barnafjölskyldur án raunverulegrar umræðu um áhrifin. Enn síður er ásættanlegt að líta fram hjá gagnrýni þeirra sem standa frammi fyrir afleiðingunum í daglegu lífi. Viðreisn vill viðhalda bættu starfsumhverfi og auknum stöðugleika í rekstri – og standa vörð um það sem hefur sannað sig. Hins vegar leggjum við áherslu á að leiðrétta það sem ekki virkar. Við boðum sanngjarnari gjaldtöku, meiri fyrirsjáanleika og raunverulegan vilja til að hlusta og bregðast við. Sterkt skólasamfélag Kennarar í Kópavogi hafa talað skýrt: álagið er of mikið og stuðningur ekki nægur. Hluti vandans er að börn með fjölþættan vanda fá ekki alltaf þau úrræði sem þau þurfa á réttum tíma. Of oft lenda þau á gráu svæði þar sem hvorki almennir skólar né núverandi stuðningskerfi ná að mæta þörfum þeirra. Þessu þarf að breyta. Við viljum tryggja aðgengi að sérskóla eða sértækum úrræðum í Kópavogi fyrir þennan hóp. Með því sláum við nokkrar flugur í einu höggi: styðjum betur við börnin sem þurfa aukna þjónustu, léttum álagi af kennurum og sköpum betra jafnvægi í skólastofum fyrir aðra nemendur. Samráð sem skiptir máli Samráð á ekki bara að vera samráðsins vegna. Það á ekki að vera friðþæging eða sýndarsamráð. Samráð á að vera leið fyrir bæjarbúa til að taka þátt fyrr í ferlinu og hafa raunveruleg áhrif á sitt nærumhverfi með opnum íbúafundum, kynningu mála á fyrri stigum og skýrum svörum við athugasemdum áður en endanlegar ákvarðanir eru teknar. Kópavogur er öflugt sveitarfélag með mikla möguleika. En til þess að nýta þá þarf betri vinnubrögð, minni hægagang og meiri fagmennsku. Kópavogur þarf ekki fleiri loforð. Kópavogur þarf fólk sem hlustar - og gengur í verkin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi.
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar
Skoðun Hatursorðræða á ekki heima í íþrótta- og æskulýðsstarfi Þóra Sigfríður Einarsdóttir,Kristín Skjaldardóttir,Eygló Ósk Gústafsdóttir skrifar
Skoðun Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson skrifar
Skoðun Almyrkvinn 2026 – besta áhorfssvæðið gæti verið heima hjá þér Dagbjartur Kr. Brynjarsson skrifar
Skoðun Hvalfjarðarsveit kallar eftir samtali við Vegagerðina um umferðaröryggi Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun Þegar stórveldin gera það sem þeim sýnist er ESB okkar besti kostur Eiríkur Ragnarsson skrifar
Skoðun Nærri þrír vinnumánuðir á ári – hinn ósýnilegi kostnaður endómetríósu Jón Ívar Einarsson skrifar
Kynslóðaskipti í ferðaþjónustu: Ástríða dugar ekki ein og sér. Díana Mjöll Sveinsdóttir,Sveinn Sigurbjarnarson Skoðun
Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson Skoðun