Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:32 Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Sjá meira
Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla.
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen Skoðun