Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar 26. apríl 2026 16:32 /English version below//Tekst po polsku znajduje się poniżej/ Ég fæddist ekki í Garðabæ. En það er hér sem ég hef byggt mitt líf. Fyrir mig skiptir það meira máli en hvar maður er fæddur. Heimili er ekki bara staður sem maður endar á. Heimili er staður sem maður velur, mótar og byggir upp dag frá degi. Fyrir mig er Garðabær sá staður. Hér hef ég búið í yfir 20 ár, eða frá því ég flutti til Íslands. Hér hef ég alið upp börnin mín. Hér hef ég séð þau vaxa upp, eignast vini, ganga í skóla, leika sér og verða hluti af samfélagi sem varð líka mitt. Kannski þekkja mig ekki margir, og það er eðlilegt. En flest þekkjum við þá þörf að búa á stað þar sem maður finnur fyrir öryggi, virðingu og að tilheyra. Það er ekki sjálfgefið. Þess vegna skiptir okkur miklu hvernig samfélag við byggjum. Ég býð mig fram í sveitarstjórnarkosningum því mér er umhugað um hvernig bæjarfélag Garðabær er og hvernig bæjarfélagið getur orðið. Ég vil að hér sé gott að ala upp börn, gott að eldast, gott að setjast að og gott að taka þátt í samfélaginu. Ég vil að fólk finni að það hafi vægi, hvort sem það hefur búið hér alla ævi eða er nýkomið. Ég vil að Garðabær sé bæjarfélag sem sér fólk, hlustar á ólíkar raddir og skapar raunverulegt rými fyrir alla til að taka þátt. Í starfi mínu hef ég lagt sérstaka áherslu á inngildingu. Þar hef ég séð aftur og aftur hvað það hefur mikil áhrif þegar fólk upplifir að það sé velkomið, að á það sé hlustað og að reynsla þess skipti raunverulega einhverju. Samfélög verða sterkari þegar fleiri finna að þau eigi þar heima. Það er nálgun sem ég vil líka sjá skýrar í bæjarmálum. Að við horfum ekki bara á kerfin, heldur líka á fólkið sem býr innan þeirra. Kannski horfi ég á þetta aðeins öðrum augum en sumir. Ég er pólsk, flutti til Íslands og valdi Garðabæ sem minn stað. Ég veit hvernig það er að koma inn í nýtt samfélag og líka hvernig það er að festa rætur, byggja upp líf, tengsl og heimili. Sú reynsla hefur kennt mér að tilfinningin fyrir því að tilheyra verður ekki til af sjálfu sér. Hana þarf að skapa með viðhorfum, ákvörðunum og því hvernig við komum fram hvert við annað. Þess vegna langar mig að sjá Garðabæ vera meira en bara vel rekið sveitarfélag. Ég vil leggja mitt af mörkum til að Garðabær verði áfram hlýlegt samfélag þar sem allir finna að þeir skipta máli. Þar sem fjölbreytileiki er ekki bara orð í stefnuskjali heldur raunverulegur styrkur. Þar sem við spyrjum ekki bara hvað hentar flestum, heldur líka hverjir sitja eftir og hvað við getum gert betur. Ég trúi því að sveitarfélag geti haft raunveruleg áhrif á líf fólks. Ekki með stórum orðum heldur með ákvörðunum sem snerta daglegt líf. Bæjarmál snúast ekki bara um framkvæmdir, tölur og skipulag. Þau snúast um börnin okkar og barnabörn, fjölskyldur sem reyna að láta allt ganga upp, eldri íbúa sem eiga skilið öryggi og virðingu, og alla þá sem vilja finna að þeir hafi rödd í sínu nærumhverfi. Ég býð mig fram í sveitarstjórnarkosningum af því að mér er ekki sama. Ég vil leggja mitt af mörkum og ég trúi því að reynsla mín, bæði persónuleg og fagleg, geti nýst. Garðabær hefur gefið mér og fjölskyldu minni mikið. Nú langar mig að gefa eitthvað til baka. XG Höfundur skipar 3. sæti á lista Garðabæjarlistans í Garðabæ. English My Home, My Voice I was not born in Garðabær. But this is where I have built my life. To me, that matters more than where a person was born. Home is not just a place you end up. Home is a place you choose, shape, and build day by day. For me, Garðabær is that place. I have lived here for over 20 years, ever since I moved to Iceland. I have raised my children here. I have watched them grow up, make friends, go to school, play, and become part of a community that also became mine. Perhaps not many people know me, and that is natural. But most of us know the need to live in a place where we feel safe, respected, and that we belong. That is not something we can take for granted. That is why it matters so much what kind of community we build. I am running in the municipal elections because I care about what kind of town Garðabær is, and what kind of town it can become. I want this to be a good place to raise children, grow older, settle, and take part in the community. I want people to feel that they matter, whether they have lived here all their lives or have only recently arrived. I want Garðabær to be a town that sees people, listens to different voices, and creates real space for everyone to participate. In my work, I have placed particular emphasis on inclusion. Again and again, I have seen how much it matters when people feel welcome, are listened to, and have their experiences truly valued. Communities become stronger when more people feel that they belong. That is an approach I would also like to see more clearly reflected in local politics: that we look not only at the systems, but also at the people who live within them. Perhaps I see this from a slightly different perspective than some others. I am Polish, I moved to Iceland, and I chose Garðabær as my place. I know what it is like to enter a new community and to put down roots, build a life, create connections, and make a home. That experience has taught me that a sense of belonging does not happen by itself. It has to be created through attitudes, decisions, and the way we treat one another. That is why I would like to see Garðabær be more than just a well-run municipality. I want to help Garðabær remain a warm community where everyone feels they matter. A place where diversity is not just a word in a policy document, but a real strength. A place where we do not only ask what works for the majority, but also who is being left behind and what we can do better. I believe that a municipality can have a real impact on people’s lives. Not through grand words, but through decisions that affect everyday life. Local politics is not only about construction projects, figures, and planning. It is about our children and grandchildren, families trying to make everything work, older residents who deserve security and respect, and everyone who wants to feel that they have a voice in their local community. I am running in the municipal elections because I care. I want to contribute, and I believe that my experience, both personal and professional, can be useful. Garðabær has given my family and me a great deal. Now I would like to give something back. The author is in third place on Garðabæjarlistinn’s candidate in Garðabær. Garðabær — miejsce, które wybrałam Nie urodziłam się w Garðabær. Ale to tutaj zbudowałam swoje życie. Dla mnie ma to większe znaczenie niż miejsce urodzenia. Dom to nie tylko miejsce, do którego się trafia.Dom to miejsce, które się wybiera, kształtuje i buduje dzień po dniu. Dla mnie takim miejscem jest Garðabær. Mieszkam tu od ponad 20 lat, od kiedy przeprowadziłam się do Islandii. Tutaj wychowałam moje dzieci. Tutaj patrzyłam, jak dorastają, nawiązują przyjaźnie, chodzą do szkoły, bawią się i stają się częścią społeczności, która stała się także moją społecznością. Być może niewiele osób mnie zna i jest to naturalne. Ale większość z nas zna potrzebę, aby miejsce, w którym mieszkamy, dawało nam poczucie bezpieczeństwa, szacunku i poczucia przynależności. To nie jest oczywiste. Dlatego tak ważne jest, jaką społeczność budujemy. Kandyduję w wyborach samorządowych, ponieważ zależy mi na tym, jakim miastem jest Garðabær i jakim miastem może się stać. Chcę, aby było to dobre miejsce do wychowywania dzieci, dobre miejsce do życia na każdym etapie, dobre miejsce do osiedlenia się i dobre miejsce do uczestniczenia w życiu społeczności. Chcę, aby mieszkańcy czuli się ważni, niezależnie od tego, czy mieszkają tu całe życie, czy dopiero niedawno się tu przeprowadzili. Chcę, aby Garðabær było miastem, które dostrzega ludzi, słucha różnych głosów i tworzy prawdziwą przestrzeń, w której wszyscy mogą uczestniczyć. W swojej pracy szczególny nacisk kładę na inkluzję. Wielokrotnie widziałam, jak ważne jest to, by mieszkańcy czuli się zauważeni, wysłuchani i traktowani jako ważna część wspólnoty. Społeczności stają się silniejsze, kiedy więcej osób czuje, że jest u siebie. To podejście chciałabym także wyraźniej widzieć w sprawach lokalnych: abyśmy pamiętali, że za każdą decyzją, procedurą i systemem stoją konkretne osoby. Być może patrzę na to trochę inaczej. Jestem Polką, przeprowadziłam się do Islandii i wybrałam Garðabær jako swoje miejsce. Wiem, jak to jest wejść do nowej społeczności, ale wiem też, jak to jest zapuścić korzenie, budować życie, relacje i dom. To doświadczenie nauczyło mnie, że poczucie przynależności nie powstaje samo z siebie. Trzeba je tworzyć poprzez postawy, decyzje i sposób, w jaki traktujemy siebie nawzajem. Dlatego chciałabym, aby Garðabær było czymś więcej niż tylko dobrze zarządzaną gminą. Chcę wnieść swój wkład w to, aby Garðabær pozostało ciepłą społecznością, w której wszyscy czują, że są ważni. Miejscem, gdzie różnorodność nie jest tylko słowem w dokumencie strategicznym, lecz prawdziwą siłą. Miejscem, gdzie nie pytamy wyłącznie o to, co odpowiada większości, ale także o to, kto jest pomijany i co możemy zrobić lepiej. Wierzę, że gmina może mieć realny wpływ na życie mieszkańców. Nie poprzez wielkie słowa, lecz poprzez decyzje, które dotyczą codziennego życia. Sprawy lokalne to nie tylko inwestycje, liczby i planowanie. To nasze dzieci i wnuki, rodziny, które próbują związać koniec z końcem, starsi mieszkańcy, którzy zasługują na bezpieczeństwo i szacunek, oraz wszyscy ci, którzy chcą czuć, że mogą mieć wpływ na kształt swojego najbliższego otoczenia. Kandyduję w wyborach samorządowych, ponieważ nie jest mi wszystko jedno. Chcę wnieść swój wkład i wierzę, że moje doświadczenie, zarówno osobiste, jak i zawodowe, może się przydać. Garðabær dało mi i mojej rodzinie bardzo wiele. Teraz ja chciałabym dać coś od siebie. Autorka zajmuje trzecie miejsce na liście Garðabæjarlistinn w Garðabær. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Íris Helga Gígju Baldursdóttir Skoðun Þingmaðurinn sem ruglaði saman gagnrýni og andstöðu Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Að segja satt frá og gera það strax! Álfheiður Ingadóttir Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason Skoðun Piparsveinar fagna nýútkominni skýrslu um strandveiðar Kjartan Sveinsson Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg sýn í málefnum útlendinga Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar Skoðun Þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason skrifar Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Til kall Drífa Snædal skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Atlaga að fátækt Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason skrifar Skoðun Hvernig tala ég við barnið mitt um netið? Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Ríkið þrengir að frelsi og samkeppni á fjölmiðlamarkaði Gísli Stefánsson skrifar Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Öll börn eru hluti af liðinu Thelma Dögg Grétarsdóttir skrifar Skoðun Heljarhestar um veturnætur Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson skrifar Skoðun Verum duglegri að sjá hvert annað Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Málshraðasögur Dvalarleyfi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Þátttaka skiptir máli – alþjóðlegur dagur iðjuþjálfunar Þóra Leósdóttir skrifar Skoðun Hugsjónasvelta Reykjavík Líf Magneudóttir ,Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Málverkið og mælikvarðinn - Um litadýrð, líffræði og fegurð Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um Stafræna heilsu: Karp er best með forsjá Alma D. Möller skrifar Skoðun Piparsveinar fagna nýútkominni skýrslu um strandveiðar Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Loftbrúin fjarlægist skosku leiðina Berglind Harpa Svavarsdóttir skrifar Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar Sjá meira
/English version below//Tekst po polsku znajduje się poniżej/ Ég fæddist ekki í Garðabæ. En það er hér sem ég hef byggt mitt líf. Fyrir mig skiptir það meira máli en hvar maður er fæddur. Heimili er ekki bara staður sem maður endar á. Heimili er staður sem maður velur, mótar og byggir upp dag frá degi. Fyrir mig er Garðabær sá staður. Hér hef ég búið í yfir 20 ár, eða frá því ég flutti til Íslands. Hér hef ég alið upp börnin mín. Hér hef ég séð þau vaxa upp, eignast vini, ganga í skóla, leika sér og verða hluti af samfélagi sem varð líka mitt. Kannski þekkja mig ekki margir, og það er eðlilegt. En flest þekkjum við þá þörf að búa á stað þar sem maður finnur fyrir öryggi, virðingu og að tilheyra. Það er ekki sjálfgefið. Þess vegna skiptir okkur miklu hvernig samfélag við byggjum. Ég býð mig fram í sveitarstjórnarkosningum því mér er umhugað um hvernig bæjarfélag Garðabær er og hvernig bæjarfélagið getur orðið. Ég vil að hér sé gott að ala upp börn, gott að eldast, gott að setjast að og gott að taka þátt í samfélaginu. Ég vil að fólk finni að það hafi vægi, hvort sem það hefur búið hér alla ævi eða er nýkomið. Ég vil að Garðabær sé bæjarfélag sem sér fólk, hlustar á ólíkar raddir og skapar raunverulegt rými fyrir alla til að taka þátt. Í starfi mínu hef ég lagt sérstaka áherslu á inngildingu. Þar hef ég séð aftur og aftur hvað það hefur mikil áhrif þegar fólk upplifir að það sé velkomið, að á það sé hlustað og að reynsla þess skipti raunverulega einhverju. Samfélög verða sterkari þegar fleiri finna að þau eigi þar heima. Það er nálgun sem ég vil líka sjá skýrar í bæjarmálum. Að við horfum ekki bara á kerfin, heldur líka á fólkið sem býr innan þeirra. Kannski horfi ég á þetta aðeins öðrum augum en sumir. Ég er pólsk, flutti til Íslands og valdi Garðabæ sem minn stað. Ég veit hvernig það er að koma inn í nýtt samfélag og líka hvernig það er að festa rætur, byggja upp líf, tengsl og heimili. Sú reynsla hefur kennt mér að tilfinningin fyrir því að tilheyra verður ekki til af sjálfu sér. Hana þarf að skapa með viðhorfum, ákvörðunum og því hvernig við komum fram hvert við annað. Þess vegna langar mig að sjá Garðabæ vera meira en bara vel rekið sveitarfélag. Ég vil leggja mitt af mörkum til að Garðabær verði áfram hlýlegt samfélag þar sem allir finna að þeir skipta máli. Þar sem fjölbreytileiki er ekki bara orð í stefnuskjali heldur raunverulegur styrkur. Þar sem við spyrjum ekki bara hvað hentar flestum, heldur líka hverjir sitja eftir og hvað við getum gert betur. Ég trúi því að sveitarfélag geti haft raunveruleg áhrif á líf fólks. Ekki með stórum orðum heldur með ákvörðunum sem snerta daglegt líf. Bæjarmál snúast ekki bara um framkvæmdir, tölur og skipulag. Þau snúast um börnin okkar og barnabörn, fjölskyldur sem reyna að láta allt ganga upp, eldri íbúa sem eiga skilið öryggi og virðingu, og alla þá sem vilja finna að þeir hafi rödd í sínu nærumhverfi. Ég býð mig fram í sveitarstjórnarkosningum af því að mér er ekki sama. Ég vil leggja mitt af mörkum og ég trúi því að reynsla mín, bæði persónuleg og fagleg, geti nýst. Garðabær hefur gefið mér og fjölskyldu minni mikið. Nú langar mig að gefa eitthvað til baka. XG Höfundur skipar 3. sæti á lista Garðabæjarlistans í Garðabæ. English My Home, My Voice I was not born in Garðabær. But this is where I have built my life. To me, that matters more than where a person was born. Home is not just a place you end up. Home is a place you choose, shape, and build day by day. For me, Garðabær is that place. I have lived here for over 20 years, ever since I moved to Iceland. I have raised my children here. I have watched them grow up, make friends, go to school, play, and become part of a community that also became mine. Perhaps not many people know me, and that is natural. But most of us know the need to live in a place where we feel safe, respected, and that we belong. That is not something we can take for granted. That is why it matters so much what kind of community we build. I am running in the municipal elections because I care about what kind of town Garðabær is, and what kind of town it can become. I want this to be a good place to raise children, grow older, settle, and take part in the community. I want people to feel that they matter, whether they have lived here all their lives or have only recently arrived. I want Garðabær to be a town that sees people, listens to different voices, and creates real space for everyone to participate. In my work, I have placed particular emphasis on inclusion. Again and again, I have seen how much it matters when people feel welcome, are listened to, and have their experiences truly valued. Communities become stronger when more people feel that they belong. That is an approach I would also like to see more clearly reflected in local politics: that we look not only at the systems, but also at the people who live within them. Perhaps I see this from a slightly different perspective than some others. I am Polish, I moved to Iceland, and I chose Garðabær as my place. I know what it is like to enter a new community and to put down roots, build a life, create connections, and make a home. That experience has taught me that a sense of belonging does not happen by itself. It has to be created through attitudes, decisions, and the way we treat one another. That is why I would like to see Garðabær be more than just a well-run municipality. I want to help Garðabær remain a warm community where everyone feels they matter. A place where diversity is not just a word in a policy document, but a real strength. A place where we do not only ask what works for the majority, but also who is being left behind and what we can do better. I believe that a municipality can have a real impact on people’s lives. Not through grand words, but through decisions that affect everyday life. Local politics is not only about construction projects, figures, and planning. It is about our children and grandchildren, families trying to make everything work, older residents who deserve security and respect, and everyone who wants to feel that they have a voice in their local community. I am running in the municipal elections because I care. I want to contribute, and I believe that my experience, both personal and professional, can be useful. Garðabær has given my family and me a great deal. Now I would like to give something back. The author is in third place on Garðabæjarlistinn’s candidate in Garðabær. Garðabær — miejsce, które wybrałam Nie urodziłam się w Garðabær. Ale to tutaj zbudowałam swoje życie. Dla mnie ma to większe znaczenie niż miejsce urodzenia. Dom to nie tylko miejsce, do którego się trafia.Dom to miejsce, które się wybiera, kształtuje i buduje dzień po dniu. Dla mnie takim miejscem jest Garðabær. Mieszkam tu od ponad 20 lat, od kiedy przeprowadziłam się do Islandii. Tutaj wychowałam moje dzieci. Tutaj patrzyłam, jak dorastają, nawiązują przyjaźnie, chodzą do szkoły, bawią się i stają się częścią społeczności, która stała się także moją społecznością. Być może niewiele osób mnie zna i jest to naturalne. Ale większość z nas zna potrzebę, aby miejsce, w którym mieszkamy, dawało nam poczucie bezpieczeństwa, szacunku i poczucia przynależności. To nie jest oczywiste. Dlatego tak ważne jest, jaką społeczność budujemy. Kandyduję w wyborach samorządowych, ponieważ zależy mi na tym, jakim miastem jest Garðabær i jakim miastem może się stać. Chcę, aby było to dobre miejsce do wychowywania dzieci, dobre miejsce do życia na każdym etapie, dobre miejsce do osiedlenia się i dobre miejsce do uczestniczenia w życiu społeczności. Chcę, aby mieszkańcy czuli się ważni, niezależnie od tego, czy mieszkają tu całe życie, czy dopiero niedawno się tu przeprowadzili. Chcę, aby Garðabær było miastem, które dostrzega ludzi, słucha różnych głosów i tworzy prawdziwą przestrzeń, w której wszyscy mogą uczestniczyć. W swojej pracy szczególny nacisk kładę na inkluzję. Wielokrotnie widziałam, jak ważne jest to, by mieszkańcy czuli się zauważeni, wysłuchani i traktowani jako ważna część wspólnoty. Społeczności stają się silniejsze, kiedy więcej osób czuje, że jest u siebie. To podejście chciałabym także wyraźniej widzieć w sprawach lokalnych: abyśmy pamiętali, że za każdą decyzją, procedurą i systemem stoją konkretne osoby. Być może patrzę na to trochę inaczej. Jestem Polką, przeprowadziłam się do Islandii i wybrałam Garðabær jako swoje miejsce. Wiem, jak to jest wejść do nowej społeczności, ale wiem też, jak to jest zapuścić korzenie, budować życie, relacje i dom. To doświadczenie nauczyło mnie, że poczucie przynależności nie powstaje samo z siebie. Trzeba je tworzyć poprzez postawy, decyzje i sposób, w jaki traktujemy siebie nawzajem. Dlatego chciałabym, aby Garðabær było czymś więcej niż tylko dobrze zarządzaną gminą. Chcę wnieść swój wkład w to, aby Garðabær pozostało ciepłą społecznością, w której wszyscy czują, że są ważni. Miejscem, gdzie różnorodność nie jest tylko słowem w dokumencie strategicznym, lecz prawdziwą siłą. Miejscem, gdzie nie pytamy wyłącznie o to, co odpowiada większości, ale także o to, kto jest pomijany i co możemy zrobić lepiej. Wierzę, że gmina może mieć realny wpływ na życie mieszkańców. Nie poprzez wielkie słowa, lecz poprzez decyzje, które dotyczą codziennego życia. Sprawy lokalne to nie tylko inwestycje, liczby i planowanie. To nasze dzieci i wnuki, rodziny, które próbują związać koniec z końcem, starsi mieszkańcy, którzy zasługują na bezpieczeństwo i szacunek, oraz wszyscy ci, którzy chcą czuć, że mogą mieć wpływ na kształt swojego najbliższego otoczenia. Kandyduję w wyborach samorządowych, ponieważ nie jest mi wszystko jedno. Chcę wnieść swój wkład i wierzę, że moje doświadczenie, zarówno osobiste, jak i zawodowe, może się przydać. Garðabær dało mi i mojej rodzinie bardzo wiele. Teraz ja chciałabym dać coś od siebie. Autorka zajmuje trzecie miejsce na liście Garðabæjarlistinn w Garðabær.
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun
Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar
Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar
Skoðun Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson skrifar
Norðurlönd gætu misst Grænland og Færeyjar ef endurskoðun Helsingforssamningsins dregst á langinn Maiken Poulsen Englund,Lars Barfoed,Torbjörn Nyström,Sara Fleischer,Hrannar Björn Arnarsson Skoðun
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun
Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson Skoðun