Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir skrifar 29. apríl 2026 07:45 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga hafa ASÍ og BSRB beint kastljósinu að einu stærsta réttlætismáli samtímans, húsnæðismálum. Á nýlegum fundi samtakanna var sérstaklega fjallað um almenna íbúðakerfið og ábyrgð sveitarfélaga í uppbyggingu húsnæðis. Spurningin sem brennur á mörgum er einföld – en þung: Hvar á unga fólkið og venjulegt launafólk að búa? Húsnæði er ekki bara markaðsvara Á undanförnum áratugum hefur húsnæðismarkaðurinn í auknum mæli mótast af lögmálum markaðarins. Á sama tíma hefur framboð á félagslegu húsnæði dregist verulega saman. Fyrir um 25 árum voru um 7% íbúða hluti af verkamannabústaðakerfinu – í dag er hlutfall almennra íbúða innan við 1%. Þessi þróun hefur raunverulegar og áþreifanlegar afleiðingar: Ungt fólk á erfiðara með að komast inn á markaðinn Fjölskyldur búa við meira óöryggi Láglaunafólk á erfiðara með að festa rætur í samfélaginu Þess vegna skiptir almenna íbúðakerfið svo miklu máli. Sveitarfélögin skipta sköpum Eitt það mikilvægasta sem fram kom á fundinum er að sveitarfélögin eru lykilaðilar í lausninni. Þau skipuleggja land fyrir húsnæði, úthluta lóðum og taka þátt í fjármögnun með stofnframlögum. Kerfið byggir á samvinnu ríkis og sveitarfélaga til að tryggja byggingu leiguíbúða á viðráðanlegu verði. Markmiðið er skýrt, þ.e. að fólk greiði ekki meira fyrir húsnæði en það ræður við. Þetta er ekki bara stefna – þetta er verkfæri sem virkar, ef vilji er fyrir hendi. Hveragerði á að vera fyrir alla Sem frambjóðandi á S-listanum í Hveragerði spyr ég: Viljum við bæ fyrir alla – eða aðeins fyrir suma? Hveragerði hefur vaxið hratt og er eftirsóttur staður til búsetu. En án fjölbreytts húsnæðis lokum við dyrunum fyrir stórum hópi fólks, svo sem ungu fólki sem vill setjast hér að og eldra fólki sem vill minnka við sig. Við megum ekki láta bæinn þróast eingöngu fyrir þá sem hafa mest á milli handanna. Við verðum að halda áfram Hveragerði hefur þegar stigið mikilvæg skref með þátttöku í uppbyggingu húsnæðis í samstarfi við óhagnaðardrifin leigufélög. En það er ekki nóg – við verðum að halda áfram. Almenna íbúðakerfið er eitt af fáum raunhæfum verkfærum sem við höfum til að: auka framboð á hagkvæmu húsnæði draga úr þrýstingi á markaðnum tryggja félagslegt réttlæti Ef sveitarfélög halda að sér höndum hægir á uppbyggingu – og vandinn eykst enn frekar. Skýr stefna til framtíðar Sem hluti af S-listanum vil ég að Hveragerði: haldi áfram samstarfi við óhagnaðardrifin leigufélög nýti skipulagsvald sitt til að tryggja lóðir fyrir slíka uppbyggingu taki virkan þátt í almenna íbúðarkerfinu Þetta snýst ekki um hugmyndafræði – þetta snýst um raunveruleg lífsgæði íbúa í Hveragerði. Húsnæði er grunnforsenda öryggis og lífsgæða Húsnæði er ein af grunnforsendum öryggis og lífsgæða. Það eiga ekki að vera forréttindi að koma sér þaki yfir höfuðið heldur sjálfsagður réttur. Ef við viljum að Hveragerði sé samfélag fyrir alla – en ekki aðeins þá sem hafa efni á því – þurfum við að huga vel að næstu skrefum. Á nýlegum fundi frambjóðenda í Hveragerði með ungmennaráði var einmitt spurt um húsnæðismál ungs fólks. Við sem skipum S-listann viljum að ungt fólk geti búið hér og alið upp börnin sín, óháð efnahag. Til þess þurfum við að taka skýra og markvissa afstöðu. Við ætlum að vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og fjölskylduvænn bær þar sem venjulegt fólk á raunhæfa möguleika á að koma sér upp heimili. Við þurfum að halda áfram og gera enn betur. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hveragerði Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Húsnæðismál Fasteignamarkaður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga hafa ASÍ og BSRB beint kastljósinu að einu stærsta réttlætismáli samtímans, húsnæðismálum. Á nýlegum fundi samtakanna var sérstaklega fjallað um almenna íbúðakerfið og ábyrgð sveitarfélaga í uppbyggingu húsnæðis. Spurningin sem brennur á mörgum er einföld – en þung: Hvar á unga fólkið og venjulegt launafólk að búa? Húsnæði er ekki bara markaðsvara Á undanförnum áratugum hefur húsnæðismarkaðurinn í auknum mæli mótast af lögmálum markaðarins. Á sama tíma hefur framboð á félagslegu húsnæði dregist verulega saman. Fyrir um 25 árum voru um 7% íbúða hluti af verkamannabústaðakerfinu – í dag er hlutfall almennra íbúða innan við 1%. Þessi þróun hefur raunverulegar og áþreifanlegar afleiðingar: Ungt fólk á erfiðara með að komast inn á markaðinn Fjölskyldur búa við meira óöryggi Láglaunafólk á erfiðara með að festa rætur í samfélaginu Þess vegna skiptir almenna íbúðakerfið svo miklu máli. Sveitarfélögin skipta sköpum Eitt það mikilvægasta sem fram kom á fundinum er að sveitarfélögin eru lykilaðilar í lausninni. Þau skipuleggja land fyrir húsnæði, úthluta lóðum og taka þátt í fjármögnun með stofnframlögum. Kerfið byggir á samvinnu ríkis og sveitarfélaga til að tryggja byggingu leiguíbúða á viðráðanlegu verði. Markmiðið er skýrt, þ.e. að fólk greiði ekki meira fyrir húsnæði en það ræður við. Þetta er ekki bara stefna – þetta er verkfæri sem virkar, ef vilji er fyrir hendi. Hveragerði á að vera fyrir alla Sem frambjóðandi á S-listanum í Hveragerði spyr ég: Viljum við bæ fyrir alla – eða aðeins fyrir suma? Hveragerði hefur vaxið hratt og er eftirsóttur staður til búsetu. En án fjölbreytts húsnæðis lokum við dyrunum fyrir stórum hópi fólks, svo sem ungu fólki sem vill setjast hér að og eldra fólki sem vill minnka við sig. Við megum ekki láta bæinn þróast eingöngu fyrir þá sem hafa mest á milli handanna. Við verðum að halda áfram Hveragerði hefur þegar stigið mikilvæg skref með þátttöku í uppbyggingu húsnæðis í samstarfi við óhagnaðardrifin leigufélög. En það er ekki nóg – við verðum að halda áfram. Almenna íbúðakerfið er eitt af fáum raunhæfum verkfærum sem við höfum til að: auka framboð á hagkvæmu húsnæði draga úr þrýstingi á markaðnum tryggja félagslegt réttlæti Ef sveitarfélög halda að sér höndum hægir á uppbyggingu – og vandinn eykst enn frekar. Skýr stefna til framtíðar Sem hluti af S-listanum vil ég að Hveragerði: haldi áfram samstarfi við óhagnaðardrifin leigufélög nýti skipulagsvald sitt til að tryggja lóðir fyrir slíka uppbyggingu taki virkan þátt í almenna íbúðarkerfinu Þetta snýst ekki um hugmyndafræði – þetta snýst um raunveruleg lífsgæði íbúa í Hveragerði. Húsnæði er grunnforsenda öryggis og lífsgæða Húsnæði er ein af grunnforsendum öryggis og lífsgæða. Það eiga ekki að vera forréttindi að koma sér þaki yfir höfuðið heldur sjálfsagður réttur. Ef við viljum að Hveragerði sé samfélag fyrir alla – en ekki aðeins þá sem hafa efni á því – þurfum við að huga vel að næstu skrefum. Á nýlegum fundi frambjóðenda í Hveragerði með ungmennaráði var einmitt spurt um húsnæðismál ungs fólks. Við sem skipum S-listann viljum að ungt fólk geti búið hér og alið upp börnin sín, óháð efnahag. Til þess þurfum við að taka skýra og markvissa afstöðu. Við ætlum að vinna að því að Hveragerði verði áfram fallegur og fjölskylduvænn bær þar sem venjulegt fólk á raunhæfa möguleika á að koma sér upp heimili. Við þurfum að halda áfram og gera enn betur. Höfundur er oddviti S-listans í Hveragerði.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar