Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar 2. maí 2026 19:00 Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Geðheilbrigði Börn og uppeldi Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Sjá meira
Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar