Framúrakstur á ekki að ráðast af þolinmæði og heppni Hólmar Erlu Svansson skrifar 26. maí 2026 12:01 Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is) Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umferðaröryggi Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun Skoðun Skoðun Af morðingjum og mannkostum Svala Magnea Ásdísardóttir skrifar Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar er karlmannadagurinn? Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Ekki orð um heimsins lengstu biðlista… Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar Skoðun Virkari eigandi og ný nálgun í stjórn Norðurorku Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Sjá meira
Á ferðum mínum erlendis hef ég oft notið góðs af vegaköflum þar sem stutt tvöföldun skiptir miklu máli. Þetta þarf ekki að vera löng tvöföldun, sjaldan yfir 1 km. Merking um að það sé tvöföldun framundan minnkar þrýsting um framúrakstur og ökumenn bíða þá frekar eftir öruggum kafla. Hægari umferð heldur til hægri á tvöfalda kaflanum og þeir sem vilja komast fram úr þurfa ekki að taka áhættu á móti umferð. Þetta er einmitt sú millileið sem okkur vantar oftar í íslenska vegakerfið. Umræðan festist gjarnan í tveimur valkostum: annaðhvort óbreyttum tveggja akreina vegi eða fullri tvöföldun. Þar á milli er þó raunhæf og vel þekkt lausn: staðbundnar framúrakstursreinar, klifurreinar í formi 2+1 vegkafla þar sem þörfin er mest. Umferðin um landið hefur aukist gríðarlega og mikill fjöldi erlendra ferðamanna eru ekki vanir þungaumferð á einbreiðum vegum utan þéttbýlis. Slík umferð fer einfaldlega á hraðbrautir sem ráða við meiri breytileika í hraða ökutækja. Á hringveginum milli Akureyrar og Reykjavíkur þekkja margir vandann. Þung ökutæki, húsbílar, bílar með hjólhýsi og almenn fólksbílaumferð blandast saman á löngum köflum þar sem framúrakstur getur verið erfiður. Þá myndast raðir, meðalhraði lækkar og sumir ökumenn freistast til að taka fram úr við aðstæður sem eru alls ekki öruggar. Þegar vegur tvöfaldast tímabundið getur hægari umferð haldið til hægri og hraðari umferð farið fram úr án þess að fara yfir á akrein á móti. Það er ekki framsækin samgöngustefna að láta ökumenn velja milli þess að sitja fastir í langri röð eða taka áhættu á móti umferð. Örugg framúraksturstækifæri eiga að vera hluti af grunnöryggi þjóðvega. Vegagerðin hefur gefið út leiðbeiningar um hönnun 2+1 vega og þar kemur fram að erlendis hafi reynsla af slíkum vegum lofað góðu, meðal annars með hliðsjón af sænskri reynslu. (vegagerdin.is) Á Kjalarnesi er þegar áformuð breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg, þar sem markmiðið er beinlínis að bæta samgöngur og auka umferðaröryggi. (vegagerdin.is) Kostnaðurinn er auðvitað raunverulegur. Ef við hugsum okkur fyrsta áfanga upp á 8–12 km af staðbundnum framúrakstursköflum, með grófri stærðargráðu um 100 milljónir króna á hvern kílómetra, gæti slík framkvæmd kostað 800–1.200 milljónir króna. Það er há fjárhæð. En spurningin er hvort hún sé há í samanburði við samfélagslegan kostnað alvarlegra slysa, banaslysa, tafa, streitu og ótryggs flæðis á einum mikilvægasta samgönguási landsins. Okkur er eðlilega illa við að tala um verð á mannslífi. En í samgöngumálum gerum við það óbeint á hverjum degi þegar við ákveðum hvaða framkvæmdir fara í forgang og hverjar bíða. Rétta spurningin er ekki hvað mannslíf „kostar“, heldur hvað samfélagið er tilbúið að gera til að minnka líkur á dauðsföllum og alvarlegum slysum. Ef 800–1.200 milljóna króna framkvæmd kemur í veg fyrir eitt banaslys og nokkur alvarleg slys á líftíma sínum, getur hún verið samfélagslega skynsamleg — jafnvel áður en tekið er tillit til betra flæðis og minni tafa. Þetta þarf þó að gera af skynsemi. Ekki á að dreifa stuttum vegbútum af handahófi. Velja þarf staði út frá umferðarmagni, slysasögu, halla, sjónlengdum, hlutfalli þungra ökutækja og raunverulegum framúrakstursskilyrðum. Í glærum rannsóknarverkefnisins um hringveginn kemur fram að framúrakstursreinar eigi ekki að vera á vegamótum, að þær skuli ekki vera styttri en 500 metrar og að æskileg lengd sé 1.000 metrar eða lengri. (vegagerdin.is) Meginatriðið er þetta: Hættulegur framúrakstur er ekki aðeins hegðunarvandamál ökumanna hann er líka hönnunarvandamál. Ef hönnunin býður sjaldan upp á öruggan framúrakstur, flytjum við áhættuna yfir á ökumennina. Við þurfum ekki að tvöfalda allan hringvegin til að taka næsta skynsamlega skref. Við þurfum að búa til örugg framúraksturstækifæri þar sem þörfin er mest. Stutt tvöföldun á réttum stöðum getur sparað tíma, minnkað pirring og — mikilvægast af öllu — dregið úr líkum á slysum. Höfundur er rekstrarverkfræðingur MBA og áhugamaður um umferðaröryggi. Heimildir Vegagerðin: Framúrakstursakreinar á Hringvegi milli Reykjavíkur og Akureyrar, rannsóknarverkefni, apríl 2025. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Hönnun 2+1 vega, leiðbeiningar LEI-3304. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Glærur um staðsetningu og lengd framúrakstursreina á Hringveginum milli Reykjavíkur og Akureyrar. (vegagerdin.is) Vegagerðin: Framkvæmd um Kjalarnes, breikkun Vesturlandsvegar í 2+1 veg. (vegagerdin.is)
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun
Skoðun 75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson skrifar
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
75 milljóna rangfærsla í samþykktum ársreikningi Krabbameinsfélags Íslands Einar Páll Svavarsson Skoðun