Fagmennska sem skiptir máli Bryndís Einarsdóttir skrifar 28. maí 2026 10:30 Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Án okkar myndi stór hluti meðferðarþjónustu hverfa Sem sjálfstætt starfandi sálfræðingur í tæp tuttugu ár hef ég séð hvernig við erum ómissandi hluti af íslensku heilbrigðis- og velferðarkerfi. Við vinnum ekki í skjóli stórra stofnana, en við berum engu að síður mikla ábyrgð — bæði gagnvart skjólstæðingum okkar og samfélaginu í heild. Þessi ábyrgð er oft ósýnileg, en hún er kjarni starfsins. Í hverri viku sinna mörg okkar um 25 skjólstæðingum, auk handleiðslu, endurmenntunar og undirbúnings sem fer að mestu fram utan hefðbundins vinnutíma. Við vinnum með einstaklingum, fjölskyldum, fyrirtækjum og stofnunum. Við tökum á móti tilvísunum frá heilsugæslum, félagsþjónustu og barnavernd sveitarfélaga sem og endurhæfingarstöðvum. Við sinnum oft flóknum og sérhæfðum vanda sem opinbera kerfið hefur hvorki mannafla né svigrúm til að taka að sér. Við erum líka reglulega kölluð til af fjölmiðlum og opinberum aðilum þegar þörf er á faglegu mati eða ráðgjöf. Samt sem áður er starfið okkar stundum misskilið. Það er auðvelt að gera lítið úr því sem gerist inni í meðferðarherberginu, að halda að við séum einfaldlega að „spjalla við fólk“. En á bak við hvert viðtal liggur víðtæk þekking á hegðun, tilfinningum, taugalíffræði, áföllum, þroska, samskiptum og meðferðaraðferðum. Við vinnum með fólki í viðkvæmum aðstæðum og þurfum að taka erfiðar faglegar ákvarðanir á hverjum degi. Það krefst handleiðslu, endurmenntunar og faglegs aga. Sjálfstætt starfandi sálfræðingar eru ekki valkostur við opinbera þjónustu — við erum nauðsynleg viðbót. Við styðjum kerfið, léttum á biðlistum, bjóðum upp á sérhæfða þjónustu og tryggjum að fólk fái hjálp þegar það þarf á henni að halda. Í litlu samfélagi eins og okkar skiptir máli að þjónustan sé fjölbreytt, aðgengileg og fagleg. Ef við viljum tryggja að fólk fái góða og örugga sálfræðiþjónustu, þurfum við að viðurkenna það hlutverk sem sjálfstætt starfandi sálfræðingar gegna — og styðja við þá fagmennsku sem við höfum byggt upp af alúð og ábyrgð, áratugum saman. Höfundur er einn af stofnendum Félags sjálfstætt starfandi sálfræðinga, sat lengi í stjórn félagsins og þar af í fjögur ár sem varaformaður félagsins.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar