Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar 28. júlí 2026 08:01 Lífið virðist alltaf hreyfast hraðar og hraðar. Verkefnin hrannast upp, pósthólfið fyllist og manni finnst maður hafa minni og minni tíma. Sífellt fleiri Íslendingar nota gervigreind með einhverjum hætti, en ég heyri alltaf það sama: flestir nota hana eins og leitarvél, spyrja einnar spurningar, fá svar. En það er hægt að gera svo miklu meira með henni. Gervigreind getur losað þig við handavinnu Í stað þess að svara stökum spurningum getur gervigreind unnið heil verkefni með þér frá upphafi til enda. Þú kemur með hugmyndina, hún stingur upp á leiðum, þið skipuleggið og veljið bestu leiðina saman og hún sér um handavinnuna. Þú ferð svo yfir lokaniðurstöðuna. Segjum að þú ætlir að gera vikumatseðil. Þú segir henni hvað fjölskyldan vill borða og hvað það má kosta. Hún setur upp matseðil fyrir vikuna og innkaupalista sem þú ferð yfir og breytir eftir þínu höfði. Ef þú tengir hana við netverslun getur hún meira að segja sett vörurnar í körfuna, en þú staðfestir alltaf áður en pöntunin fer í gegn. Eins í vinnunni: hún tekur saman langa skýrslu á mannamáli, skrifar fyrstu drög að póstinum sem þú hefur ekki komist í að svara í marga daga og býr til verkefnalista úr fundarpunktunum þínum. Aðstoðarmaður frekar en forrit Stærsta skrefið er viðhorfsbreyting, að hætta að hugsa um gervigreind sem enn eitt forritið sem þarf að læra á og byrja að hugsa um hana sem aðstoðarmann. Þú gefur aðstoðarmanninum verkefni, hann vinnur þau og kemur með niðurstöðuna til þín. Þú getur beðið um hvað sem er, en þú ákveður hvað er gert og hvað er sent frá þér. Gervigreind getur haft rangt fyrir sér, þess vegna les maður alltaf yfir það sem kemur frá henni. Þannig byrjaði ég sjálf. Ég lét Claude vinna með mér í öllu sem ég var að gera og lærði hægt og rólega hvað Claude gerir vel og illa. Í dag heldur Claude utan um verkefnalistann minn, fer með mér í gegnum pósthólfið á morgnana og þegar ég fór til Krítar með mömmu í vor tók Claude saman staðina sem við vildum sjá og setti þá inn á kort sem ég gat opnað í símanum. Ég segi öllum það sama: byrjaðu strax og lærðu jafnóðum, besta leiðin til að læra á gervigreind er að prófa sig áfram. Gerum minna, afköstum meira Samfélagið segir okkur stanslaust að við þurfum að gera meira. Vakna fyrr, vinna hraðar, bæta við okkur. Ég vil snúa þessu við: með gervigreind getum við gert minna en samt afkastað meira. Þá verður til meiri frítími. En ég er ekki tæknimanneskja Þetta heyri ég oftast. Ég vinn með fólki á öllum aldri og úr öllum áttum, þar á meðal fólki sem segist ekki vera tæknimanneskjur. Það kemur fólki á óvart hvað það er auðvelt að byrja. Ef þú getur skrifað skilaboð til vinkonu þá geturðu notað gervigreind. Þú skrifar bara á íslensku eins og þú talar, segir hvað þig vantar og ferð svo yfir það sem kemur til baka. Tólin eru orðin miklu betri í íslensku en margir halda og það þarf ekkert tæknimál. Hitt sem ég heyri er ótti. Sumir eru hræddir um að tæknin taki af þeim starfið, aðrir skammast sín fyrir að vera ekki löngu byrjaðir. Hvort tveggja er skiljanlegt en hvort tveggja heldur fólki frá. Mín reynsla er einföld: fólkið sem prófar hættir að vera hrætt. Óvissan er verst áður en maður byrjar. Við erum öll að læra á þetta á sama tíma og enginn þarf að gera það einn. Byrjaðu strax Þú þarft hvorki að skilja tæknina á bak við þetta né læra á öll tólin, eitt dugar. Ég kenni á Claude þannig að ég er ekki hlutlaus, en ég valdi Claude á sínum tíma af því að mér fannst textinn vandaðastur þar og af því að Claude vinnur heil verkefni með manni í stað þess að svara bara spurningum. Prófaðu þetta í vikunni: taktu eitt verkefni sem þú hefur frestað, opnaðu Claude og lýstu verkefninu eins og þú værir að biðja samstarfsfélaga um aðstoð og sjáðu hvað gerist. Hjá flestum kemur svo augnablikið þar sem þetta smellur: verkefni sem hefði tekið marga klukkutíma er komið til baka tilbúið til yfirferðar á nokkrum mínútum. Við erum lítið samfélag og eigum að hjálpast að við að kynna þetta magnaða tól hvert fyrir öðru. Enginn á að heltast úr lestinni, gervigreind er ekki frátekin fyrir tæknifólk. Tíminn sem þú færð til baka er alvöru og þú ákveður í hvað hann fer. Höfundur er stofnandi hugbúnaðarfyrirtækisins Revera og heldur Claude námskeið fyrir fyrirtæki og einstaklinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gervigreind Mest lesið Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hækkun matarverðs lífeyrisþega á undan innri úttekt Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hver pantaði börn með þessu ADHD? Jóna Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Sniglar á götunni Kristján Logason skrifar Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Myrkraverk í Afríku Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Sjá meira
Lífið virðist alltaf hreyfast hraðar og hraðar. Verkefnin hrannast upp, pósthólfið fyllist og manni finnst maður hafa minni og minni tíma. Sífellt fleiri Íslendingar nota gervigreind með einhverjum hætti, en ég heyri alltaf það sama: flestir nota hana eins og leitarvél, spyrja einnar spurningar, fá svar. En það er hægt að gera svo miklu meira með henni. Gervigreind getur losað þig við handavinnu Í stað þess að svara stökum spurningum getur gervigreind unnið heil verkefni með þér frá upphafi til enda. Þú kemur með hugmyndina, hún stingur upp á leiðum, þið skipuleggið og veljið bestu leiðina saman og hún sér um handavinnuna. Þú ferð svo yfir lokaniðurstöðuna. Segjum að þú ætlir að gera vikumatseðil. Þú segir henni hvað fjölskyldan vill borða og hvað það má kosta. Hún setur upp matseðil fyrir vikuna og innkaupalista sem þú ferð yfir og breytir eftir þínu höfði. Ef þú tengir hana við netverslun getur hún meira að segja sett vörurnar í körfuna, en þú staðfestir alltaf áður en pöntunin fer í gegn. Eins í vinnunni: hún tekur saman langa skýrslu á mannamáli, skrifar fyrstu drög að póstinum sem þú hefur ekki komist í að svara í marga daga og býr til verkefnalista úr fundarpunktunum þínum. Aðstoðarmaður frekar en forrit Stærsta skrefið er viðhorfsbreyting, að hætta að hugsa um gervigreind sem enn eitt forritið sem þarf að læra á og byrja að hugsa um hana sem aðstoðarmann. Þú gefur aðstoðarmanninum verkefni, hann vinnur þau og kemur með niðurstöðuna til þín. Þú getur beðið um hvað sem er, en þú ákveður hvað er gert og hvað er sent frá þér. Gervigreind getur haft rangt fyrir sér, þess vegna les maður alltaf yfir það sem kemur frá henni. Þannig byrjaði ég sjálf. Ég lét Claude vinna með mér í öllu sem ég var að gera og lærði hægt og rólega hvað Claude gerir vel og illa. Í dag heldur Claude utan um verkefnalistann minn, fer með mér í gegnum pósthólfið á morgnana og þegar ég fór til Krítar með mömmu í vor tók Claude saman staðina sem við vildum sjá og setti þá inn á kort sem ég gat opnað í símanum. Ég segi öllum það sama: byrjaðu strax og lærðu jafnóðum, besta leiðin til að læra á gervigreind er að prófa sig áfram. Gerum minna, afköstum meira Samfélagið segir okkur stanslaust að við þurfum að gera meira. Vakna fyrr, vinna hraðar, bæta við okkur. Ég vil snúa þessu við: með gervigreind getum við gert minna en samt afkastað meira. Þá verður til meiri frítími. En ég er ekki tæknimanneskja Þetta heyri ég oftast. Ég vinn með fólki á öllum aldri og úr öllum áttum, þar á meðal fólki sem segist ekki vera tæknimanneskjur. Það kemur fólki á óvart hvað það er auðvelt að byrja. Ef þú getur skrifað skilaboð til vinkonu þá geturðu notað gervigreind. Þú skrifar bara á íslensku eins og þú talar, segir hvað þig vantar og ferð svo yfir það sem kemur til baka. Tólin eru orðin miklu betri í íslensku en margir halda og það þarf ekkert tæknimál. Hitt sem ég heyri er ótti. Sumir eru hræddir um að tæknin taki af þeim starfið, aðrir skammast sín fyrir að vera ekki löngu byrjaðir. Hvort tveggja er skiljanlegt en hvort tveggja heldur fólki frá. Mín reynsla er einföld: fólkið sem prófar hættir að vera hrætt. Óvissan er verst áður en maður byrjar. Við erum öll að læra á þetta á sama tíma og enginn þarf að gera það einn. Byrjaðu strax Þú þarft hvorki að skilja tæknina á bak við þetta né læra á öll tólin, eitt dugar. Ég kenni á Claude þannig að ég er ekki hlutlaus, en ég valdi Claude á sínum tíma af því að mér fannst textinn vandaðastur þar og af því að Claude vinnur heil verkefni með manni í stað þess að svara bara spurningum. Prófaðu þetta í vikunni: taktu eitt verkefni sem þú hefur frestað, opnaðu Claude og lýstu verkefninu eins og þú værir að biðja samstarfsfélaga um aðstoð og sjáðu hvað gerist. Hjá flestum kemur svo augnablikið þar sem þetta smellur: verkefni sem hefði tekið marga klukkutíma er komið til baka tilbúið til yfirferðar á nokkrum mínútum. Við erum lítið samfélag og eigum að hjálpast að við að kynna þetta magnaða tól hvert fyrir öðru. Enginn á að heltast úr lestinni, gervigreind er ekki frátekin fyrir tæknifólk. Tíminn sem þú færð til baka er alvöru og þú ákveður í hvað hann fer. Höfundur er stofnandi hugbúnaðarfyrirtækisins Revera og heldur Claude námskeið fyrir fyrirtæki og einstaklinga.
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun
Skoðun Tengslarof ríkistjórnarinna við atvinnulíf og samfélög á landsbyggðinni Sonja Lind E. Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir skrifar
Skoðun Skipulagið grefur undan séreignarstefnunni – brött brekka fyrir fyrstu kaupendur Sigurður Stefánsson skrifar
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Kynslóðin sem mátti aldrei sýna tilfinningar getur ekki lengur sofið Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir Skoðun