Eru 532 milljarðar minni tala en 245 milljarðar? Egill Almar Ágústsson skrifar 25. ágúst 2026 21:31 Konráð Guðjónsson skrifar grein á vefsíðu Vísis í gær sem svarar minni grein, „Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi“. Þar segir Konráð meðal annars: „Gengið er svo langt að sýna fram á að með verðbólgu aukist hagnaður fyrirtækja sjálfkrafa í beinu hlutfalli ... Niðurstaðan er í einföldu máli öfug: Fyrirtæki græða ekki á verðbólgu heldur er hún frekar til þess fallin að rýra afkomu þeirra.“ Í minni grein er hvergi fullyrt að fyrirtæki almennt græði á verðbólgu, heldur ákveðin fyrirtæki: fasteignafélögin og bankarnir, og því óljóst hverjum hann er að svara með pælingum um fyrirtæki almennt. Hann reynir að sannfæra lesendur um að fasteignafélögin og bankarnir séu ekki að hagnast meira á verðbólgutímabilinu frá 2021 en til dæmis fimm árin þar áður, þegar verðbólga var lág. Hættuleg fullyrðing sem stangast á við staðreyndir Úr grein Konráðs: „Frá því að verðbólga rauk af stað árið 2022 hefur raunávöxtun skráðra félaga verið neikvæð. Ef litið er til fasteignafélaga hafa fjárfestar tapað 11% að raunvirði (leiðrétt fyrir verðbólgu) og tapað 10% í tilfelli fjármálafyrirtækja. Skráð félög eru bara hluti af sögunni en samskonar saga birtist í hagkerfinu í heild sinni ... Væri greining Egils rétt væri þetta allt þveröfugt.“ Þetta er hættuleg fullyrðing, því tölurnar eru til og eru opinberar. Konráð fullyrðir ekki beint um hagnað, því hann veit að það væri ekki rétt, en gefur lesendum til kynna að fasteignafélögin og bankarnir, fyrirtækin sem græða beint af verðbólgu, hafi ekki verið arðbær á tímabilinu frá því að verðbólgan byrjaði, sem var þó reyndar árið 2021, en ekki 2022. Frá árinu 2016 til 2020, þegar verðbólga var að meðaltali 2,4%, þá var ávöxtun eigin fjár bankanna og fasteignafélaganna að meðaltali 7,3%. Á tímabilinu 2021 til 2025 var ávöxtun eigin fjár sömu félaga að meðaltali 12,2%. Heildarhagnaður bankanna og fasteignafélaganna á fyrra tímabilinu, 2016 til 2020, var 245 milljarðar króna. Heildarhagnaður 2021 til 2025 var 532 milljarðar króna, meira en tvisvar sinnum hærri. Ég bara spyr: Hver er að borga Konráði fyrir að halda því fram að 532 milljarðar í hagnað sé minna en 245 milljarðar? Gleymum því ekki að Konráð hefur aðallega sett síðustu mánuði í að sannfæra Íslendinga um að matarkarfan sé ódýr á Íslandi, að þrátt fyrir að landsframleiðsla á mann hafi aukist mun minna en í Evrópusambandinu og Bandaríkjunum síðustu ár sé Ísland í raun að standa sig betur, og að vextir lækki ekki við inngöngu í Evrópusambandið. Konráð skrifaði skýrslu Áfram Ísland um af hverju Ísland ætti ekki að ganga í Evrópusambandið, en því hefur Gauti B. Eggertsson, prófessor við Brown-háskóla, svarað með 82 blaðsíðna greinagerð sem sýnir 30 dæmi um villandi framsetningu í skýrslu Áfram Ísland. Þá grein má finna hér. Reynt að fela gífurlega hagnaðarvél Ég þori að veðja að þessi mikla vinna sem Konráð hefur lagt í skýrslugerð fyrir Áfram Ísland var ekki gefins, enda er Konráð í vinnu sem ráðgjafi tengdur efnahagsmálum. En því velti ég því fyrir mér af hverju skiptir það hann eða vinnuveitendur hans svona miklu máli að sannfæra Íslendinga um að 532 milljarða króna hagnaður bankanna og fasteignafélaganna síðust fimm ár sé minni en 245 milljarða króna hagnaður þeirra fimm árin áður. Mér finnst ekki klókt hjá Konráði að svara greininni minni, því hvernig getur hann gert það augljósara að þeir sem borga hans laun vilja ekki að almenningur geri sér grein fyrir því að verðbólgan (og háir vextir) er gífurleg hagnaðarvél fyrir þessi fyrirtæki (ekki öll, aðeins þau sem ég tilgreindi) og þá sem eiga skuldabréf og aðrar eignir sem fá vexti og verðbætur af skuldendum landsins. Ég ætla að svara stuttlega öðru sem Konráð sagði í sinni grein: (1) Ég fullyrti hvergi að „hlutur launafólks í verðmætasköpun hagkerfisins væri lítill“. Ég bara tjáði mig bara ekkert um það, og raunar efa ég að 50 milljarða árlegur hagnaður sem verður til út af verðbólgunni hjá þessum félögum sé nóg til að breyta hlut launafólks í hagkerfinu. Það er 1% af þjóðarframleiðslu, sem er mikið en er ólíklegt til að hafa þau áhrif. (2) Þjóðarframleiðsla á mann hefur hækkað mun minna á Íslandi en í Evrópusambandinu og Bandaríkjunum síðustu ár. Það passar ekki vel við hans söguskýringu en hann er samt sammála því, enda segir hann að „Þar er farið yfir hagvöxt á mann og réttilega er bent á að hann hafi verið lítill.“ Það að tala sig í kringum að lélegur hagvöxtur sé samt bara í lagi er ekki trúverðugt. (3) Ég sagði hvergi að hagnaður af verðbólgu væri eilífðarvél. Þar er einfaldlega verið að snúa út úr. (4) Ávöxtun lífeyrissjóðanna var ekki hærri en þeirra sjóða sem ég bar þá saman við, sem voru stórir sjóðir í Bandaríkjunum og Evrópu og raunar þeir sjóðir sem lífeyrissjóðirnir setja sína erlendu fjárfestingu oft í. Það var samanburðurinn, en ekki það sem Konráð bar saman við. Hugmyndin var einföld: Af hverju erum við að borga svona mikla vexti, og aðallega til lífeyrissjóðanna, ef þeir eru ekki að ná hærri ávöxtun en þeir sjóðir sem þeir setja sjálfir peninga í erlendis. Því var að engu leyti svarað. Konráð var ekki að sýna mikla nákvæmni hér. Svo til að loka þessu: Reitir gáfu út uppgjör fyrir fyrstu 6 mánuði ársins 2026 núna á mánudaginn (24. ágúst), en þar uppfærðu þeir horfur um hagnað á árinu aðallega út af „verðlagshækkun“. Með öðrum orðum, vegna þess að verðbólga er orðin meiri en síðast þegar þeir gáfu út þessa spá, hafa þeir hækkað afkomuspá sína. Hér má sjá glæruna úr þeirra fjárfestakynningu: Höfundur er hagfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Efnahagsmál Mest lesið Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Konráð Guðjónsson skrifar grein á vefsíðu Vísis í gær sem svarar minni grein, „Verðbólgan er stærsti einstaki uppruni hagnaðar á Íslandi“. Þar segir Konráð meðal annars: „Gengið er svo langt að sýna fram á að með verðbólgu aukist hagnaður fyrirtækja sjálfkrafa í beinu hlutfalli ... Niðurstaðan er í einföldu máli öfug: Fyrirtæki græða ekki á verðbólgu heldur er hún frekar til þess fallin að rýra afkomu þeirra.“ Í minni grein er hvergi fullyrt að fyrirtæki almennt græði á verðbólgu, heldur ákveðin fyrirtæki: fasteignafélögin og bankarnir, og því óljóst hverjum hann er að svara með pælingum um fyrirtæki almennt. Hann reynir að sannfæra lesendur um að fasteignafélögin og bankarnir séu ekki að hagnast meira á verðbólgutímabilinu frá 2021 en til dæmis fimm árin þar áður, þegar verðbólga var lág. Hættuleg fullyrðing sem stangast á við staðreyndir Úr grein Konráðs: „Frá því að verðbólga rauk af stað árið 2022 hefur raunávöxtun skráðra félaga verið neikvæð. Ef litið er til fasteignafélaga hafa fjárfestar tapað 11% að raunvirði (leiðrétt fyrir verðbólgu) og tapað 10% í tilfelli fjármálafyrirtækja. Skráð félög eru bara hluti af sögunni en samskonar saga birtist í hagkerfinu í heild sinni ... Væri greining Egils rétt væri þetta allt þveröfugt.“ Þetta er hættuleg fullyrðing, því tölurnar eru til og eru opinberar. Konráð fullyrðir ekki beint um hagnað, því hann veit að það væri ekki rétt, en gefur lesendum til kynna að fasteignafélögin og bankarnir, fyrirtækin sem græða beint af verðbólgu, hafi ekki verið arðbær á tímabilinu frá því að verðbólgan byrjaði, sem var þó reyndar árið 2021, en ekki 2022. Frá árinu 2016 til 2020, þegar verðbólga var að meðaltali 2,4%, þá var ávöxtun eigin fjár bankanna og fasteignafélaganna að meðaltali 7,3%. Á tímabilinu 2021 til 2025 var ávöxtun eigin fjár sömu félaga að meðaltali 12,2%. Heildarhagnaður bankanna og fasteignafélaganna á fyrra tímabilinu, 2016 til 2020, var 245 milljarðar króna. Heildarhagnaður 2021 til 2025 var 532 milljarðar króna, meira en tvisvar sinnum hærri. Ég bara spyr: Hver er að borga Konráði fyrir að halda því fram að 532 milljarðar í hagnað sé minna en 245 milljarðar? Gleymum því ekki að Konráð hefur aðallega sett síðustu mánuði í að sannfæra Íslendinga um að matarkarfan sé ódýr á Íslandi, að þrátt fyrir að landsframleiðsla á mann hafi aukist mun minna en í Evrópusambandinu og Bandaríkjunum síðustu ár sé Ísland í raun að standa sig betur, og að vextir lækki ekki við inngöngu í Evrópusambandið. Konráð skrifaði skýrslu Áfram Ísland um af hverju Ísland ætti ekki að ganga í Evrópusambandið, en því hefur Gauti B. Eggertsson, prófessor við Brown-háskóla, svarað með 82 blaðsíðna greinagerð sem sýnir 30 dæmi um villandi framsetningu í skýrslu Áfram Ísland. Þá grein má finna hér. Reynt að fela gífurlega hagnaðarvél Ég þori að veðja að þessi mikla vinna sem Konráð hefur lagt í skýrslugerð fyrir Áfram Ísland var ekki gefins, enda er Konráð í vinnu sem ráðgjafi tengdur efnahagsmálum. En því velti ég því fyrir mér af hverju skiptir það hann eða vinnuveitendur hans svona miklu máli að sannfæra Íslendinga um að 532 milljarða króna hagnaður bankanna og fasteignafélaganna síðust fimm ár sé minni en 245 milljarða króna hagnaður þeirra fimm árin áður. Mér finnst ekki klókt hjá Konráði að svara greininni minni, því hvernig getur hann gert það augljósara að þeir sem borga hans laun vilja ekki að almenningur geri sér grein fyrir því að verðbólgan (og háir vextir) er gífurleg hagnaðarvél fyrir þessi fyrirtæki (ekki öll, aðeins þau sem ég tilgreindi) og þá sem eiga skuldabréf og aðrar eignir sem fá vexti og verðbætur af skuldendum landsins. Ég ætla að svara stuttlega öðru sem Konráð sagði í sinni grein: (1) Ég fullyrti hvergi að „hlutur launafólks í verðmætasköpun hagkerfisins væri lítill“. Ég bara tjáði mig bara ekkert um það, og raunar efa ég að 50 milljarða árlegur hagnaður sem verður til út af verðbólgunni hjá þessum félögum sé nóg til að breyta hlut launafólks í hagkerfinu. Það er 1% af þjóðarframleiðslu, sem er mikið en er ólíklegt til að hafa þau áhrif. (2) Þjóðarframleiðsla á mann hefur hækkað mun minna á Íslandi en í Evrópusambandinu og Bandaríkjunum síðustu ár. Það passar ekki vel við hans söguskýringu en hann er samt sammála því, enda segir hann að „Þar er farið yfir hagvöxt á mann og réttilega er bent á að hann hafi verið lítill.“ Það að tala sig í kringum að lélegur hagvöxtur sé samt bara í lagi er ekki trúverðugt. (3) Ég sagði hvergi að hagnaður af verðbólgu væri eilífðarvél. Þar er einfaldlega verið að snúa út úr. (4) Ávöxtun lífeyrissjóðanna var ekki hærri en þeirra sjóða sem ég bar þá saman við, sem voru stórir sjóðir í Bandaríkjunum og Evrópu og raunar þeir sjóðir sem lífeyrissjóðirnir setja sína erlendu fjárfestingu oft í. Það var samanburðurinn, en ekki það sem Konráð bar saman við. Hugmyndin var einföld: Af hverju erum við að borga svona mikla vexti, og aðallega til lífeyrissjóðanna, ef þeir eru ekki að ná hærri ávöxtun en þeir sjóðir sem þeir setja sjálfir peninga í erlendis. Því var að engu leyti svarað. Konráð var ekki að sýna mikla nákvæmni hér. Svo til að loka þessu: Reitir gáfu út uppgjör fyrir fyrstu 6 mánuði ársins 2026 núna á mánudaginn (24. ágúst), en þar uppfærðu þeir horfur um hagnað á árinu aðallega út af „verðlagshækkun“. Með öðrum orðum, vegna þess að verðbólga er orðin meiri en síðast þegar þeir gáfu út þessa spá, hafa þeir hækkað afkomuspá sína. Hér má sjá glæruna úr þeirra fjárfestakynningu: Höfundur er hagfræðingur.
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar