Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það?

Ég starfa í Frístundamiðstöðinni Miðbergi og hef gert samfellt síðan árið 2003 og hjarta mitt slær þar. Undir Miðberg heyra svo 6 frístundaheimili, 4 félagsmiðstöðvar og ungmennahús.

Saman höfum við myndað þessa heild sem er Miðberg og markmið okkar er að vinna í þágu barna og ungmenna í Breiðholti og fyrir hverfið í heild sinni.

Á mínum starfstíma í Miðbergi hef ég upplifað ýmsar breytingar og borgarstjórnir komið og farið með mismundandi áherslur eins og eðlilegt er.

Aldrei hef ég þó fyrr upplifað aðra eins aðför að mínu fagi eins og núna. Með einu pennastriki var frístundamiðstöðin okkar lögð niður og yfirmenn okkar reknir.

Skipulag Miðbergs er með þeim hætti að þar er einn framkvæmdastjóri, tveir deildarstjórar og fjármálastjóri sem miðlægt styðja við okkur sem vinnum úti á vettvangi. Þetta fólk var rekið með skammarlegum hætti fyrr í vikunni í nafni sparnaðar.

Frístundamiðstöðin er stoðkerfið mitt og kollega minna í starfinu. Þau samhæfa það sem við erum að gera. Frístundamiðstöðin er vettvangurinn þar sem við komum saman með hagsmuni hverfisins í huga. Við deilum þekkingu, reynslu og hæfileikum. Við vinnum stór samstarfsverkefni saman, stundum á vettvangi frístundaheimilanna eða félagsmiðstöðvanna eingöngu en líka vinnum við ýmis verkefni þvert á frístundaheimilin og félagsmiðstöðvarnar. Við deilum líka með okkur mannauði, höfum haft hjá okkur hæfileikaríkt fólk sem getur unnið sérhæfð verkefni og flakkað með þau á milli frístundaheimila og félagsmiðstöðva svo dæmi séu tekin.

Deildarstjórarnir okkar eru þær manneskjur sem við hringjum í til að fá aðstoð með þungu málin, alvarlegu atvikin, starfsmannamálin og svo ótalmargt annað og eru ómetanlegur stuðningur við störf forstöðufólks frístundaheimila og félagsmiðstöðva.

Verkefni þessa fólks hverfa ekki, þau rúlla áfram, þeim þarf að sinna og líklega mun stór hluti þeirra falla á forstöðufólk sem þar með hefur enn minni tíma á gólfinu með börnunum og ungmennunum. Það segir mér enginn að á endanum bitni þetta ekki á börnunum og ungmennunum og þjónustan skerðist að einhverju leyti.

Í Miðbergi höfum við haft þétt samstarf á milli allra frístundaheimilanna og félagsmiðstöðvanna í hverfinu, þetta samstarf verður aldrei eins þétt þegar hver eining er orðin sjálfstæð án frístundamiðstöðvarinnar. Núna tilheyrum við stórum hópi allra frístundaheimila og félagsmiðstöðinni í borginni í stað þess að vinna þétt saman að málefnum okkar hverfis, saman sem Miðberg.

Ég er áhyggjufull yfir því að í stað þess að gefa í þá séum við í bakslagi í frístundastarfi í borginni. Ég hef áhyggjur af því að við munum ekki geta þjónustað krakkana okkar með sama hætti og áður. Reykjavíkurborg hefur verið leiðandi í frístundastarfi á landsvísu sem eðlilegt er enda höfuðborgin okkar. Hvert stefnum við núna? Ætlum við að stíga skref aftur á bak? Hver tapa á því? Það eru á endanum börnin okkar og ungmennin sem tapa, er það ásættanlegur fórnarkostnaður til að excelskjalið líti betur út?

Höfundur er aðstoðarforstöðukona frístundaheimilisins Regnbogans.