Ekki til­raun til mann­dráps að taka sam­býlis­konuna kverka­taki

Í dómi Héraðsdóms Vesturlands, sem kveðinn var upp í gær, segir að maðurinn hafi verið ákærður fyrir tilraun til manndráps og stórfellt brot í nánu sambandi gagnvart sambýliskonu sinni á heimili þeirra með því að hafa reynt að svipta hana lífi árið 2026, en hann hafi slegið hana ítrekað í andlit með krepptum hnefa, rifið í hár hennar, setið klofvega yfir henni og haldið um vit hennar og háls þannig að hún átti erfitt með að anda og gripið um háls hennar með báðum höndum og þrengt þannig að öndunarvegi hennar í drjúga stund með þeim afleiðingum að hún hætti að geta andað og meðvitund hennar skertist. 

Við atlöguna hafi konan hlotið tvö sár og leðurhúðarblæðingar á hálsi, dílablæðingar á augnsvæðum og punktblæðingar í gómi, skrámur og sár á munnsvæði, slímhúðarsár á innanverðum vörum, áverka á hægri og vinstri kinn, þrota á hægra gagnaugasvæði og áverka aftast á hvirfilsvæði og hægri hluta ennis. 

Með háttsemi sinni hafi maðurinn ógnað lífi, heilsu og velferð konunnar á alvarlegan hátt.

Háttsemin sönnuð

Í dóminum segir að konan hafi frá upphafi verið stöðug í framburði sínum um atlögu mannsins að sér. Þá hafi hún verið trúverðug í framburði sínum fyrir dómi og framburður hennar fái eindregna stoð í öðrum gögnum málsins og framburðum vitna fyrir dómi. 

Framburður mannsins hafi hins vegar verið ótrúverðugur og ekki í samræmi við gögn málsins. 

„Er það niðurstaða dómsins, með vísan til þessa, að hafið sé yfir skynsamlegan vafa að ákærði hafi veist að brotaþola með þeim hætti sem lýst er í ákæru. Þá telur dómurinn hafið yfir skynsamlegan vafa, með vísan til læknisvottorðs læknis og matsgerðar réttarlæknis, og framburðar þeirra fyrir dómi að atlagan hafi valdið þeim áverkum á líkama brotaþola sem lýst er í ákæru.“

Því væri sannað að maðurinn hafi gerst sekur um þá háttsemi sem hann var sakaður um en þá kæmi til skoðunar hvort atlagan hafi leitt til þess að konan hafi hætt að geta andað og að meðvitund hennar hafi skerst, eins og lýst er í ákæru, og í framhaldi af því hvort brot mannsins verði heimfært undir ákvæði almennra hegningarlaga um tilraun til manndráps. Við það mat þyrfti að meta hvort ásetningur mannsins stæði til þess að konan létist.

Varhugavert að áætla að hann hafi ætlað að drepa hana

Þá segir í dóminum að framburður konunnar um það hvort hún hafi misst meðvitund eða hvort meðvitund hennar hafi skerst við atlögu mannsins hafi ekki verið að öllu leyti stöðugur og skýr. Þá hafi hún heldur ekki verið stöðug í framburði sínum um það hvort hún hafi hætt að geta andað, eins og lýst er í ákæru, þótt hún lýsi því að hún hafi ítrekað átt í erfiðleikum með að ná andanum meðan á atlögu mannsins stóð. 

Þegar litið er til framangreinds sé það niðurstaða dómsins að hvorki sé komin fyrir því lögfull sönnun að konan hafi hætt að geta andað við atlögu mannsins í umrætt sinn né að meðvitund hennar hafi skerst. 

„Þegar litið er til þessa og þess að ákærði hætti atlögunni þegar brotaþoli ber að hún hafi verið að fjara út og missa meðvitund telur dómurinn varhugavert að telja komna fram fulla sönnun fyrir því að ákærði hafi á verknaðarstundu haft ásetning til að bana brotaþola. Breytir þar engu framburður brotaþola fyrir dómi um að ákærði hafi hótað að drepa hana meðan á atlögunni stóð, en brotaþoli hafði ekki getið um þær hótanir á fyrri stigum málsins.“

Brot hans yrði því ekki heimfært sem tilraun til manndráps. Fyrir lægi þó í málinu að þau hefðu verið í sambúð á þeim tíma sem maðurinn réðst á konuna og því væri um brot í nánu sambandi að ræða. Þá hefði atlagan verið svo alvarleg að hún teldist sem stórfelld líkamsárás.

Þrjú ár fyrir að nauðga barni árið 2023

Í dóminum segir að við ákvörðun refsingar hafi verið litið til sakavottorðs hans, þar sem komi meðal annars fram að hann hefði árið 2020 hlotið þriggja ára dóm í Landsrétti fyrir nauðgun og kynferðisbrot gegn barni.

Þá hafi honum fyrr á þessu ári verið gert að sæta fangelsi í eitt ár fyrir þrjú brot í nánu sambandi gegn sömu konunni og umferðarlagabrot.

Þá hafi verið litið til þess að árás mannsins hafi verið hrottaleg og að með henni hafi hann ógnað lífi, heilsu og velferð sambýliskonu sinnar. Hann eigi sér engar málsbætur. Með vísan til þessa sé refsing hans hæfilega metin fangelsi í 3,5 ár.

Þá greiði hann konunni 1,2 milljónir í miskabætur og allan sakarkostnað málsins, 4,1 milljón króna.