Mennskan er fórnarlamb Menningarstríðsins! - Tilvist fólks er aldrei hugmyndafræði eða skoðun! Arna Magnea Danks skrifar 17. september 2025 07:32 Trans fólk er 0,3% hér á landi samkvæmt heimildum heilbrigðisráðherra og fyrrum landlæknis, Ölmu Möller https://www.visir.is/g/20252775161d/mikillar-vanthekkingar-gaeti-a-thjonustu-vid-trans-born og samt er nánast daglega "skoðana" pistlar og fréttir sem fjalla um tilvist og tilverurétt okkar sem erum trans! Hvernig væri að ræða frekar um lausnir á raunverulegum vandamálum sem steðja að fólki? Vandamálum eins og súrnun hafsins við Íslands strendur og arðrán færra á sameiginlegri eign þjóðarinnar og lágkúrulegum viðbrögðum þeirra við hækkun veiðigjalda með að segja upp fiskverkunarfólki? Húsnæðisvanda lágtekjufólks og af hverju það má ekki byggja upp falleg og aðlaðandi staði á höfuðborgarsvæðinu fyrir fólk sem kýs að búa í hjólhýsum og/eða færanlegum smáhýsum? Auknum launamun kvenna gagnvart körlum? (vantar alveg tölur yfir laun kvára í þessu samhengi). Hvernig væri að auka vægi umræðu um raunverulegar lausnir í umhverfismálum vegna aukins hraða hnatthlýnunar, meðal annars vegna stríðsátaka í Úkraínu, borgarastyrjaldar í Súdan og þjóðarmorðs Ísraelsríkis gagnvart íbúum Gaza? NEI!! Í staðinn lætur fólk draga sig á asnaeyrunum inn í hatursfullar umræður öfgafólks um tilvist minnihlutahóps og hvernig téður hópur sé gífurleg og aðkallandi ógn í samfélaginu. Trans fólk er ekki nein ógn og það sjá öll þau sem vilja horfa á tölfræðilegar staðreyndir og hlusta á það sem vísinda og fræða samfélagið hefur haldið á lofti um trans fólk. Félag aðstandenda trans barna og ungmenna, sem vissulega eru til þó ákveðnir einstaklingar vilja halda öðru fram, hafa á sinni heimasíðu safnað töluvert af handhægum upplýsingum fyrir fólk, sem ég hvet öll til að skoða. https://transvinir.is/rannsoknir/ Þessi afvegaleiðing umræðunnar og þetta tilbúna menningar stríð þar sem agnarlítill minnihlutahópur er notaður sem tæki til að færa aftur kvenréttindi um áratugi og mannréttindi annarra minnihlutahópa einnig, er hverjum hugsandi manneskju til minnkunnar og það sem við sjáum deyja er mennskan sjálf sem býr innra með okkur öllum. Mannúð og samkennd verða minningar og innihaldslaus orð í framtíð þar sem hatur fær að dafna undir þeim fölsku flöggum að um sé að ræða "skoðanir" og gagnvirkar umræður um mismunandi "hugmyndafræði"! Trans fólk er fólk eins og annað fólk. Við erum fjölbreytt og allskonar. Greiðum skatta, eigum börn, vini og fjölskyldur. Og eins og öll önnur sem hér búa, þá dreymir okkur að búa við öryggi, ást og virðingu. Við erum þó einnig ólík öðru fólki að því leyti að við erum fólk sem höfum stöðugt þurft að berjast fyrir tilvist okkar og höfum stöðugt þurft að sýna fram á og sanna að við erum það sem við erum og það reynir á. Við erum EKKI "Skoðun" og EKKI "hugmyndafræði"! Okkar öryggi er stöðugt ógnað og það er ekki auðvelt að lifa þannig að taugakerfið er sífellt þanið til hins ítrasta þar sem hugurinn er fastur í ofurárvekni og við erum stöðugt að reyna að passa okkur á því að segja ekkert eða gera ekkert sem gæti orðið vatn á myllu þeirra sem vilja okkur helst útrýma. Við erum fólkið sem alltaf þurfum að vera málefnaleg, kurteis, rökföst, tilbúin að fræða og hafa allar staðreyndir og tengla á vísindagreinar sem sanna mál okkar á hreinu... Þetta er ótrúlega lýjandi og ekkert okkar myndi velja að vera trans ef við værum það ekki! Við erum fædd trans, alveg eins og fólk fæðist örvhent og með mismunandi lit augna. Við erum líka ótrúlega hugrökk og sterk, því við verðum að vera það til þess að lifa af. Við erum hrædd þegar við ferðumst. Við erum hrædd þegar við þurfum að nota almenningssalerni. Við þráum að geta farið í sund og líkamsrækt eins og annað fólk, og mörg okkar gera það, þrátt fyrir óttann. En ekkert af því sem flest fólk myndi telja sjálfsagt er sjálfsagt fyrir okkur. Það er munurinn á því að búa við ákveðinn réttindi og taka þeim sem sjálfsögðum og að tilheyra minnihlutahóp og þurfa að berjast fyrir þeim, stöðugt! Sem betur fer þá er það enn svo að við öll, hvaða kyni sem við tilheyrum, höfum flest öll fundið fyrir samhug og samkennd með öðrum. Við búum yfir tilfinningagreind sem við köllum mennsku sem gefur okkur dýrmæta innsýn og skilning inn í líf hvers annars og er lykilinn að velsæld og hamingju okkar sem samfélags. Samvinna er sprottinn upp úr þessari samkennd og án samvinnu hefði mannkynið dáið út fyrir löngu. Einmitt í ljósi sögunnar og því sem við getum lært af reynslu fyrri kynslóða, er þetta tilbúna menningar stríð svo einstaklega sorglegt, ekki bara fyrir okkur sem berjumst fyrir tilveru okkar á hverjum degi, heldur einnig fyrir mannkynið allt, því án þessarar mennsku erum við sem tegund dauðadæmd. Vöknum því upp og verum vakandi öll sem eitt og skiljum að í öllum stríðum, sama hvaða nafni þau nefnast, þá töpum VIÐ öll! Það er nefnilega ekkert VIÐ og ÞIÐ í slíkum hörmungum sem öll stríð eru, aðeins sársauki og sorg! Höfundur er leikkona, áhættuleikstjóri, kennari og LGBTQIA+ aktivisti Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Málefni trans fólks Hinsegin Arna Magnea Danks Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Trans fólk er 0,3% hér á landi samkvæmt heimildum heilbrigðisráðherra og fyrrum landlæknis, Ölmu Möller https://www.visir.is/g/20252775161d/mikillar-vanthekkingar-gaeti-a-thjonustu-vid-trans-born og samt er nánast daglega "skoðana" pistlar og fréttir sem fjalla um tilvist og tilverurétt okkar sem erum trans! Hvernig væri að ræða frekar um lausnir á raunverulegum vandamálum sem steðja að fólki? Vandamálum eins og súrnun hafsins við Íslands strendur og arðrán færra á sameiginlegri eign þjóðarinnar og lágkúrulegum viðbrögðum þeirra við hækkun veiðigjalda með að segja upp fiskverkunarfólki? Húsnæðisvanda lágtekjufólks og af hverju það má ekki byggja upp falleg og aðlaðandi staði á höfuðborgarsvæðinu fyrir fólk sem kýs að búa í hjólhýsum og/eða færanlegum smáhýsum? Auknum launamun kvenna gagnvart körlum? (vantar alveg tölur yfir laun kvára í þessu samhengi). Hvernig væri að auka vægi umræðu um raunverulegar lausnir í umhverfismálum vegna aukins hraða hnatthlýnunar, meðal annars vegna stríðsátaka í Úkraínu, borgarastyrjaldar í Súdan og þjóðarmorðs Ísraelsríkis gagnvart íbúum Gaza? NEI!! Í staðinn lætur fólk draga sig á asnaeyrunum inn í hatursfullar umræður öfgafólks um tilvist minnihlutahóps og hvernig téður hópur sé gífurleg og aðkallandi ógn í samfélaginu. Trans fólk er ekki nein ógn og það sjá öll þau sem vilja horfa á tölfræðilegar staðreyndir og hlusta á það sem vísinda og fræða samfélagið hefur haldið á lofti um trans fólk. Félag aðstandenda trans barna og ungmenna, sem vissulega eru til þó ákveðnir einstaklingar vilja halda öðru fram, hafa á sinni heimasíðu safnað töluvert af handhægum upplýsingum fyrir fólk, sem ég hvet öll til að skoða. https://transvinir.is/rannsoknir/ Þessi afvegaleiðing umræðunnar og þetta tilbúna menningar stríð þar sem agnarlítill minnihlutahópur er notaður sem tæki til að færa aftur kvenréttindi um áratugi og mannréttindi annarra minnihlutahópa einnig, er hverjum hugsandi manneskju til minnkunnar og það sem við sjáum deyja er mennskan sjálf sem býr innra með okkur öllum. Mannúð og samkennd verða minningar og innihaldslaus orð í framtíð þar sem hatur fær að dafna undir þeim fölsku flöggum að um sé að ræða "skoðanir" og gagnvirkar umræður um mismunandi "hugmyndafræði"! Trans fólk er fólk eins og annað fólk. Við erum fjölbreytt og allskonar. Greiðum skatta, eigum börn, vini og fjölskyldur. Og eins og öll önnur sem hér búa, þá dreymir okkur að búa við öryggi, ást og virðingu. Við erum þó einnig ólík öðru fólki að því leyti að við erum fólk sem höfum stöðugt þurft að berjast fyrir tilvist okkar og höfum stöðugt þurft að sýna fram á og sanna að við erum það sem við erum og það reynir á. Við erum EKKI "Skoðun" og EKKI "hugmyndafræði"! Okkar öryggi er stöðugt ógnað og það er ekki auðvelt að lifa þannig að taugakerfið er sífellt þanið til hins ítrasta þar sem hugurinn er fastur í ofurárvekni og við erum stöðugt að reyna að passa okkur á því að segja ekkert eða gera ekkert sem gæti orðið vatn á myllu þeirra sem vilja okkur helst útrýma. Við erum fólkið sem alltaf þurfum að vera málefnaleg, kurteis, rökföst, tilbúin að fræða og hafa allar staðreyndir og tengla á vísindagreinar sem sanna mál okkar á hreinu... Þetta er ótrúlega lýjandi og ekkert okkar myndi velja að vera trans ef við værum það ekki! Við erum fædd trans, alveg eins og fólk fæðist örvhent og með mismunandi lit augna. Við erum líka ótrúlega hugrökk og sterk, því við verðum að vera það til þess að lifa af. Við erum hrædd þegar við ferðumst. Við erum hrædd þegar við þurfum að nota almenningssalerni. Við þráum að geta farið í sund og líkamsrækt eins og annað fólk, og mörg okkar gera það, þrátt fyrir óttann. En ekkert af því sem flest fólk myndi telja sjálfsagt er sjálfsagt fyrir okkur. Það er munurinn á því að búa við ákveðinn réttindi og taka þeim sem sjálfsögðum og að tilheyra minnihlutahóp og þurfa að berjast fyrir þeim, stöðugt! Sem betur fer þá er það enn svo að við öll, hvaða kyni sem við tilheyrum, höfum flest öll fundið fyrir samhug og samkennd með öðrum. Við búum yfir tilfinningagreind sem við köllum mennsku sem gefur okkur dýrmæta innsýn og skilning inn í líf hvers annars og er lykilinn að velsæld og hamingju okkar sem samfélags. Samvinna er sprottinn upp úr þessari samkennd og án samvinnu hefði mannkynið dáið út fyrir löngu. Einmitt í ljósi sögunnar og því sem við getum lært af reynslu fyrri kynslóða, er þetta tilbúna menningar stríð svo einstaklega sorglegt, ekki bara fyrir okkur sem berjumst fyrir tilveru okkar á hverjum degi, heldur einnig fyrir mannkynið allt, því án þessarar mennsku erum við sem tegund dauðadæmd. Vöknum því upp og verum vakandi öll sem eitt og skiljum að í öllum stríðum, sama hvaða nafni þau nefnast, þá töpum VIÐ öll! Það er nefnilega ekkert VIÐ og ÞIÐ í slíkum hörmungum sem öll stríð eru, aðeins sársauki og sorg! Höfundur er leikkona, áhættuleikstjóri, kennari og LGBTQIA+ aktivisti
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun