Borgin sem við byggjum er borg allra Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 20. janúar 2026 16:31 Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson Skoðun Rétt mönnun í hjúkrun er fjárfesting í öryggi og gæðum Helga Rósa Másdóttir Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Rétt mönnun í hjúkrun er fjárfesting í öryggi og gæðum Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Sá sem vinnur gervigreindarstríðið vinnur heiminn. En hver ræður þá heiminum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Bær í vexti - nýtt aðalskipulag Hafnarfjarðar Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Áhrifavaldar já, Gestgjafinn nei Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvað fáum við fyrir reikninginn? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar Skoðun Treysta Alþingismenn ekki Alþingi? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir í nafni almennings Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Sjá meira
Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri.
Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson Skoðun
Skoðun Sá sem vinnur gervigreindarstríðið vinnur heiminn. En hver ræður þá heiminum? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar
Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson Skoðun