Forvarnir eru ekki kostnaður – þær eru fjárfesting í framtíðinni Helga Björg Loftsdóttir skrifar 6. febrúar 2026 13:00 Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafnarfjörður Sveitarstjórnarkosningar 2026 Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Skoðun Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Sjá meira
Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar