Ísland er ekki til sölu Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar 12. mars 2026 11:01 Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Dögg Alfreðsdóttir Framsóknarflokkurinn Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Sjá meira
Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins.
Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun