Heilbrigðiskerfi framtíðarinnar Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar 23. mars 2026 10:01 Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Halldór 25.07.2026 Halldór Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Sjá meira
Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR.
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir Skoðun