Vill meirihlutinn í Reykjavíkurborg ekki hlusta á íbúa? Fanný Gunnarsdóttir skrifar 14. apríl 2026 18:03 Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Framsóknarflokkurinn Reykjavík Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Skoðun Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Íbúaráðin góður samráðsvettvangur Í þrjú ár var ég formaður íbúaráðs Grafarvogs en þar hef ég búið í tæp fjörtíu ár. Ég gegndi því hlutverki sem fulltrúi Framsóknar. Ég vann þar með frábæru fólki úr hverfinu, fólki sem tengdist ólíkum hópum íbúa. Það lögðu sig allir fram um að vinna vel fyrir hverfið sitt, hafa augu og eyru opin og ráðið fylgdi málum hverfisins eftir eins og unnt var. Íbúaráðin í borginni voru samráðsvettvangur, hluti af auknu íbúalýðræði og mikilvægur tengiliður milli borgarstjórnar, embættismanna borgarinnar, íbúa, félagasamtaka og hagsmunaaðila í hverfinu. En með því að leggja íbúaráð niður var slitið á þessi formlegu og óformlegu tengsl. Ráðin gengu frá þeim verkefnum sem fyrir lágu án þess að ná að ljúka þeim á viðunandi hátt. Það var slæmt því mörg mikilvæg verkefni sem biðu fengu ekki framgang og gagnlegar samskiptaleiðir út í hverfunum rofnuðu. Borgarfulltrúar eiga að hlusta Að mínu mati er það bæði gott og nauðsynlegt fyrir þá sem stjórna borginni hverju sinni að hafa virkar tengingar inn í nærsamfélagið. Það kom til dæmis berlega í ljós á fundi fyrir skemmstu með núverandi borgarstjóra og íbúum í Grafarvogi. Sökum tengslaleysis við nærsamfélagið varð borgarstjóri ítrekað að óska eftir því að embættismenn svöruðu spurningum fundarmanna – hún var alls ekki nægilega vel inni í málum sem brunnu á fólki. Það er einnig gott fyrir íbúana að hafa aðgang að fulltrúum sem hafa það hlutverk að koma sjónarmiðum á framfæri, hafa aðkomu að ákvarðanatöku í veigamiklum framkvæmdum t.d. lagning Sundabrautar, fyrirkomulag Borgarlínu og aðstöðu í nýjum hverfum eins og í Gufunesi. Þau voru ófá erindi sem íbúaráðin komu að t.d. mál sem tengdust umferðaröryggi, félagsstarfi í hverfum borgarinnar, snjómokstri og margt fleira sem tengdist daglegu lífi fólks í borginni. Þeirra fyrsta verk var að klippa á virkt íbúalýðræði – og ekkert kom í staðinn Því kom það mér í opna skjöldu þegar núverandi meirihluti í borginni ákvað að leggja íbúaráðin niður. Það var ákvörðun sem gerð var án þess að kynna þær fyrirætlanir formönnum ráðanna og án þess að nokkuð annað sambærilegt hafi komið í staðinn. Auðvitað má alltaf skoða, meta og endurbæta verklag en að leggja íbúaráðin niður og klippa þannig á eina virkustu samskiptaleið stjórnenda borgarinnar við íbúa er mér óskiljanlegt með öllu, sérstaklega þegar ekkert annað kemur í staðinn. Það skýtur líka skökku við þar sem í núverandi meirihluta eru flokkar sem hafa á góðum stundum talað mikið um aukið íbúalýðræði og að stytta boðleiðir – en þeirra fyrsta verk var að tilkynna í fjölmiðlum að leggja ætti ráðin niður. Að segja eitt en gera annað Ekki hvað síst er ég hugsi yfir þessari aðgerð þegar ég les lýðræðisstefnu Reykjavíkurborgar og áherslur tengdar samráði við íbúa. En þar stendur m.a. að einn megintilgangur sveitarfélaga sé að færa hið pólitíska vald nær borgurunum. Tekið er fram að m.a. sé tilgangur lýðræðisstefnunnar að styðja við lýðræðislega þátttöku íbúa og auka möguleika þeirra til að hafa áhrif á ákvarðanatöku, jafnframt leið fyrir kjörna fulltrúa til að þekkja betur óskir borgarbúa. En þrátt fyrir þessi góðu markmið fannst núverandi meirihluta rétt að vinna þvert á þessa stefnu. Áherslum Framsóknar vísað frá í borgarstjórn Það er augljóslega enginn vilji til að bregðast við eða taka á dagskrá funda borgarstjórnar ítrekaðar óskir borgarfulltrúa Framsóknarflokksins um umræðu um íbúðalýðræði. Málið hefur ekki enn komið til umræðu og oftar en einu sinni verið frestað. Því finnst mér rétt að benda hér að lokum á stefnu Framsóknar sem vill m.a. leggja áherslu á að efla lýðræðislega þátttöku ólíkra hópa íbúa og leita leiða til að fá íbúa til að taka meiri þátt í stefnumótun í sínu nærsamfélagi. Ég hvet kjósendur í Reykjavík til að meta vinnubrögð núverandi meirihluta og gera upp hug sinn. Finnst fólki það boðlegt að klippa svona á virka boðleið á milli íbúa og stjórnenda borgarinnar? Ég trúi því að fólki hugnist alls ekki þessi vinnubrögð – endurvekjum formlegan samráðsvettvang strax eftir kosningar. Höfundur er fyrrverandi formaður íbúaráðs Grafarvogs og skipar 15. sæti á lista Framsóknarflokksins í Reykjavík.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar