Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 28. apríl 2026 07:00 Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar