Við þurfum öll á hjúkrun að halda Helga Rósa Másdóttir skrifar 12. maí 2026 07:32 Í dag, 12. maí, er alþjóðlegur dagur hjúkrunarfræðinga og jafnframt fæðingardagur Florence Nightingale, sem gjarnan er kölluð fyrsti hjúkrunarfræðingurinn. Florence var vel menntuð kona sem helgaði líf sitt hjúkrun og umbótum í heilbrigðisþjónustu. Hún beitti tölfræðilegum gögnum til að sýna fram á gagnsemi meðferða og vinnubragða og sýndi meðal annars með afgerandi hætti að sjúklingum farnaðist betur þegar þeir sem sinntu þeim gættu að hreinlæti, hreinsuðu hendur sínar, tryggðu góða næringu og ferskt loft. Á grunni rannsókna og vísinda stendur hjúkrunarfræði enn í dag. Hjúkrunarfræðingar sinna störfum sínum á grunni gagnreyndrar þekkingar um hvaða aðferðir reynast bestar til að hjúkra fólki til heilsu. Mikilvægi vísinda og þekkingar í hjúkrunarfræði hefur alltaf verið ótvírætt og þörfin fyrir góða menntun hjúkrunarfræðinga hefur aldrei verið meiri en nú. Starfið krefst bæði þekkingar á nýrri tækni, meðferðum og nýsköpun í heilbrigðisþjónustu og skilnings á félagslegum, menningarlegum og umhverfislegum þáttum sem hafa áhrif á heilsu fólks. Hjúkrunarfræðingar þurfa að geta sinnt fjölbreyttum skjólstæðingum, stýrt þverfaglegu samstarfi og endurspeglað það samfélag sem þeir starfa í. Viðfangsefni hjúkrunarfræðinga breytast stöðugt í takt við samfélagsþróun. Fjölgun aldraðra, aukning lífsstílssjúkdóma, fleiri langvinn fjölveikindi og þörf fyrir aukna sérhæfingu kallar á nýjar lausnir og öra þekkingarþróun hjúkrunarfræðinga. Á sama tíma skapa stríð, fólksflutningar, loftslagsbreytingar, náttúruhamfarir og skautun í samfélaginu nýjar áskoranir sem krefjast menningarfærni og þekkingar á fjölbreyttum heilsufarsvanda. Því er afar brýnt að menntun hjúkrunarfræðinga sé öflug og vönduð. Hjúkrunarfræðingar á Íslandi hafa lengi verið í fremstu röð á heimsvísu og notið mikils trausts. Hjúkrunarfræði var færð á háskólastig hér á landi fyrir rúmlega 50 árum, fyrst Evrópulanda og í fyrra fagnaði Tímarit hjúkrunarfræðinga 100 ára afmæli sem gerir það að einu elsta tímariti landsins. Frá upphafi hafa íslenskir hjúkrunarfræðingar verið frumkvöðlar sem sýnt hafa dug, metnað og þor til þess að vera í fararbroddi og veita bestu mögulegu hjúkrun sem völ er á. Sá metnaður sést vel í því hvernig hjúkrunarfræðingar hafa nýtt aukin tækifæri til starfsþróunar síðasta ár. Umsóknum í Starfsþróunarsetur hjúkrunarfræðinga fjölgaði um 80% milli ára eftir að framlag til þess var aukið í síðustu kjarasamningum. Það endurspeglar sterkan vilja stéttarinnar til að efla þekkingu sína með það markmið að auka gæði og öryggi hjúkrunar sem þeir veita. Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga telur rúmlega 4.000 starfandi hjúkrunarfræðinga og um 90% þeirra starfar hjá hinu opinbera við margskonar störf. Í þessari öflugu stétt felast gríðarleg verðmæti fyrir íslenskt samfélag og heilbrigðiskerfi sem mikilvægt er að nýta til fulls. Í dag höldum við upp á alþjóðlegan dag hjúkrunarfræðinga. Ég hvet fólk til að staldra við og rifja upp síðasta augnablikið sem það mætti hjúkrunarfræðingi við störf. Því hjúkrunarfræðingar snerta á flestum stigum lífsins og samfélagsins í heild, frá vöggu til grafar, eins og segir svo fallega í nýrri auglýsingu okkar hjúkrunarfræðinga. Við þurfum öll á hjúkrun að halda! Til hamingju með daginn hjúkrunarfræðingar! Höfundur er formaður Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Helga Rósa Másdóttir Mest lesið Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Sjá meira
Í dag, 12. maí, er alþjóðlegur dagur hjúkrunarfræðinga og jafnframt fæðingardagur Florence Nightingale, sem gjarnan er kölluð fyrsti hjúkrunarfræðingurinn. Florence var vel menntuð kona sem helgaði líf sitt hjúkrun og umbótum í heilbrigðisþjónustu. Hún beitti tölfræðilegum gögnum til að sýna fram á gagnsemi meðferða og vinnubragða og sýndi meðal annars með afgerandi hætti að sjúklingum farnaðist betur þegar þeir sem sinntu þeim gættu að hreinlæti, hreinsuðu hendur sínar, tryggðu góða næringu og ferskt loft. Á grunni rannsókna og vísinda stendur hjúkrunarfræði enn í dag. Hjúkrunarfræðingar sinna störfum sínum á grunni gagnreyndrar þekkingar um hvaða aðferðir reynast bestar til að hjúkra fólki til heilsu. Mikilvægi vísinda og þekkingar í hjúkrunarfræði hefur alltaf verið ótvírætt og þörfin fyrir góða menntun hjúkrunarfræðinga hefur aldrei verið meiri en nú. Starfið krefst bæði þekkingar á nýrri tækni, meðferðum og nýsköpun í heilbrigðisþjónustu og skilnings á félagslegum, menningarlegum og umhverfislegum þáttum sem hafa áhrif á heilsu fólks. Hjúkrunarfræðingar þurfa að geta sinnt fjölbreyttum skjólstæðingum, stýrt þverfaglegu samstarfi og endurspeglað það samfélag sem þeir starfa í. Viðfangsefni hjúkrunarfræðinga breytast stöðugt í takt við samfélagsþróun. Fjölgun aldraðra, aukning lífsstílssjúkdóma, fleiri langvinn fjölveikindi og þörf fyrir aukna sérhæfingu kallar á nýjar lausnir og öra þekkingarþróun hjúkrunarfræðinga. Á sama tíma skapa stríð, fólksflutningar, loftslagsbreytingar, náttúruhamfarir og skautun í samfélaginu nýjar áskoranir sem krefjast menningarfærni og þekkingar á fjölbreyttum heilsufarsvanda. Því er afar brýnt að menntun hjúkrunarfræðinga sé öflug og vönduð. Hjúkrunarfræðingar á Íslandi hafa lengi verið í fremstu röð á heimsvísu og notið mikils trausts. Hjúkrunarfræði var færð á háskólastig hér á landi fyrir rúmlega 50 árum, fyrst Evrópulanda og í fyrra fagnaði Tímarit hjúkrunarfræðinga 100 ára afmæli sem gerir það að einu elsta tímariti landsins. Frá upphafi hafa íslenskir hjúkrunarfræðingar verið frumkvöðlar sem sýnt hafa dug, metnað og þor til þess að vera í fararbroddi og veita bestu mögulegu hjúkrun sem völ er á. Sá metnaður sést vel í því hvernig hjúkrunarfræðingar hafa nýtt aukin tækifæri til starfsþróunar síðasta ár. Umsóknum í Starfsþróunarsetur hjúkrunarfræðinga fjölgaði um 80% milli ára eftir að framlag til þess var aukið í síðustu kjarasamningum. Það endurspeglar sterkan vilja stéttarinnar til að efla þekkingu sína með það markmið að auka gæði og öryggi hjúkrunar sem þeir veita. Félag íslenskra hjúkrunarfræðinga telur rúmlega 4.000 starfandi hjúkrunarfræðinga og um 90% þeirra starfar hjá hinu opinbera við margskonar störf. Í þessari öflugu stétt felast gríðarleg verðmæti fyrir íslenskt samfélag og heilbrigðiskerfi sem mikilvægt er að nýta til fulls. Í dag höldum við upp á alþjóðlegan dag hjúkrunarfræðinga. Ég hvet fólk til að staldra við og rifja upp síðasta augnablikið sem það mætti hjúkrunarfræðingi við störf. Því hjúkrunarfræðingar snerta á flestum stigum lífsins og samfélagsins í heild, frá vöggu til grafar, eins og segir svo fallega í nýrri auglýsingu okkar hjúkrunarfræðinga. Við þurfum öll á hjúkrun að halda! Til hamingju með daginn hjúkrunarfræðingar! Höfundur er formaður Félags íslenskra hjúkrunarfræðinga.
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar