Brexit rútan mætt til Íslands! Andrés Pétursson skrifar 24. ágúst 2026 08:53 Mann setur hljóðan að sjá hve Nei-sinnar gerast kræfir á lokasprettinum í áróðursstríði sínu. Nýjasta útspilið er umfangsmikil auglýsingaherferð þar sem fullyrt er að ESB-aðild muni kosta Íslendinga 50–100 milljarða króna á ári. Þessar tölur standast hins vegar enga skoðun. Aðferðin ætti að vera kunnugleg. Þetta er sama aðferð og Brexit-sinnar beittu í Bretlandi: að slá fram gríðarlegum upphæðum rétt fyrir atkvæðagreiðslu til að hræða kjósendur. Eftir kosningarnar reyndust ýmsar af stærstu fullyrðingunum hins vegar rangar og forsvarsmenn Brexit viðurkenndu sjálfir að þær hefðu verið settar fram í áróðursskyni. Nú hefur utanríkisráðuneytið stigið inn og leiðrétt þessar fullyrðingar Nei sinna á Íslandi. Við mat á kostnaði við ESB-aðild þarf að horfa á heildarmyndina: bein framlög Íslands, það sem við fengjum til baka úr sjóðum ESB og þann kostnað sem myndi falla niður vegna breytinga á EES-samstarfinu. Það sem skiptir máli er nettóframlagið – ekki einhver upphæð sem tekin er úr samhengi. Samkvæmt utanríkisráðuneytinu gætu bein framlög Íslands numið um 8–13 milljörðum króna á ári. Hugveitan Evrópustraumar hefur jafnframt metið mögulegt nettóframlag á um 6–9 milljarða á ári. Til samanburðar greiðir Ísland nú þegar um 8 milljarða króna árlega vegna EES-samstarfsins. Enn fremur er ekki tekið tillit til ýmissa efnahagslegra áhrifa í þessum einföldu útreikningum, svo sem á lánskjör ríkissjóðs, viðskiptakostnað og vaxtakjör heimila og fyrirtækja. Brúttó- eða nettóframlög segja því aðeins hluta sögunnar. Það er sérstaklega athyglisvert í ljósi þess að íslenska ríkið þarf árlega að leggja umtalsverðan kostnað í að halda úti gjaldeyrisvarasjóði til stuðnings íslensku krónunni. Sá kostnaður hefur verið áætlaður 20–30 milljarðar króna á ári. Þeir sem tala um kostnað ESB-aðildar ættu því að sýna þá tölu líka þegar þeir ræða kostnaðinn við núverandi fyrirkomulag. Íslendingar eiga auðvitað rétt á að vita hvað ESB-aðild kostar. En þeir eiga líka rétt á að vita hvað hún gefur og hvað núverandi fyrirkomulag kostar. Eina leiðin til að fá raunverulegar tölur og staðreyndir upp á borðið er að ljúka aðildarviðræðum og láta kjósendur síðan taka upplýsta ákvörðun. Þess vegna er Já eina leiðin til að komast að því hvað samningur við ESB myndi í raun fela í sér. Höfundur er með M.Sc.-gráðu í Evrópufræðum frá London School of Economics og hefur yfir 30 ára reynslu af Evrópusamstarfi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Andrés Pétursson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir Skoðun Halldór 19.09.2026 Halldór Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Mann setur hljóðan að sjá hve Nei-sinnar gerast kræfir á lokasprettinum í áróðursstríði sínu. Nýjasta útspilið er umfangsmikil auglýsingaherferð þar sem fullyrt er að ESB-aðild muni kosta Íslendinga 50–100 milljarða króna á ári. Þessar tölur standast hins vegar enga skoðun. Aðferðin ætti að vera kunnugleg. Þetta er sama aðferð og Brexit-sinnar beittu í Bretlandi: að slá fram gríðarlegum upphæðum rétt fyrir atkvæðagreiðslu til að hræða kjósendur. Eftir kosningarnar reyndust ýmsar af stærstu fullyrðingunum hins vegar rangar og forsvarsmenn Brexit viðurkenndu sjálfir að þær hefðu verið settar fram í áróðursskyni. Nú hefur utanríkisráðuneytið stigið inn og leiðrétt þessar fullyrðingar Nei sinna á Íslandi. Við mat á kostnaði við ESB-aðild þarf að horfa á heildarmyndina: bein framlög Íslands, það sem við fengjum til baka úr sjóðum ESB og þann kostnað sem myndi falla niður vegna breytinga á EES-samstarfinu. Það sem skiptir máli er nettóframlagið – ekki einhver upphæð sem tekin er úr samhengi. Samkvæmt utanríkisráðuneytinu gætu bein framlög Íslands numið um 8–13 milljörðum króna á ári. Hugveitan Evrópustraumar hefur jafnframt metið mögulegt nettóframlag á um 6–9 milljarða á ári. Til samanburðar greiðir Ísland nú þegar um 8 milljarða króna árlega vegna EES-samstarfsins. Enn fremur er ekki tekið tillit til ýmissa efnahagslegra áhrifa í þessum einföldu útreikningum, svo sem á lánskjör ríkissjóðs, viðskiptakostnað og vaxtakjör heimila og fyrirtækja. Brúttó- eða nettóframlög segja því aðeins hluta sögunnar. Það er sérstaklega athyglisvert í ljósi þess að íslenska ríkið þarf árlega að leggja umtalsverðan kostnað í að halda úti gjaldeyrisvarasjóði til stuðnings íslensku krónunni. Sá kostnaður hefur verið áætlaður 20–30 milljarðar króna á ári. Þeir sem tala um kostnað ESB-aðildar ættu því að sýna þá tölu líka þegar þeir ræða kostnaðinn við núverandi fyrirkomulag. Íslendingar eiga auðvitað rétt á að vita hvað ESB-aðild kostar. En þeir eiga líka rétt á að vita hvað hún gefur og hvað núverandi fyrirkomulag kostar. Eina leiðin til að fá raunverulegar tölur og staðreyndir upp á borðið er að ljúka aðildarviðræðum og láta kjósendur síðan taka upplýsta ákvörðun. Þess vegna er Já eina leiðin til að komast að því hvað samningur við ESB myndi í raun fela í sér. Höfundur er með M.Sc.-gráðu í Evrópufræðum frá London School of Economics og hefur yfir 30 ára reynslu af Evrópusamstarfi.
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar