Sterk rödd Íslands skiptir máli Karólína Helga Símonardóttir skrifar 19. febrúar 2026 07:45 Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Karólína Helga Símonardóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Áskorun til stjórnar RÚV: Rekið fréttastjórann Einar Steingrímsson Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Bitna kjarasamningar kennara á börnunum okkar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun „Raflítri“ Hvað kostar bensínlítraígildi? Sigurður Ingi Friðleifsson skrifar Skoðun Orð skipta máli Guðrún Jóna Guðlaugsdóttir skrifar Skoðun Tóbaksfyrirtækin eiga ekki að skrifa lögin Vala Smáradóttir,Jóhanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar Skoðun Að skattleggja fjarlægðir og búsetu fólks Jón Bjarnason skrifar Skoðun Ertu þroskaheft? Áslaug Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir Seyðisfjörð? Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Gerum gott betra – þorum að horfa á allar hliðar Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Það gengur svo vel hjá okkur! Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Skammsýni eða skynsemi? Skúli Mogensen skrifar Skoðun Mjúkt net og snjallrassar Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Frá gullsöltum til líftæknilyfja Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Hvernig styðja skal við árangur í Efra-Breiðholti Sæmundur Árni Hermannsson skrifar Skoðun 2,5% fyrir alla – nema höfuðstól húsnæðislánanna? Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Kópavogur fjölgar kennurum og fjárfestir í framtíð barna Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar stjórnun okkur? Maríanna Magnúsdóttir skrifar Skoðun Forsendubresturinn sem varð að friðarkaupum Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan og vönduð lagasetning Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Leigubremsa er almannahagsmunamál Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Tímamót Samúel Guðmundsson skrifar Skoðun Næsta verðhækkun á ekki að vera sjálfgefin Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Börn eftir pöntun Fæðingarorlofssjóðs Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun 100 ár af dellu Helgi Tómasson skrifar Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Maðurinn sem hringdi í óvininn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samráð sem breytir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Um bakara og smiði. Hlaðvörp og skráning þeirra hjá Fjölmiðlanefnd Elfa Ýr Gylfadóttir skrifar Sjá meira
Í heimi þar sem mannréttindi veikjast á örfáum dögum og alþjóðalög eru sífellt oftar véfengd er spurningin ekki hvort Ísland eigi að hafa skoðun, heldur hvort við höfum efni á að hafa hana ekki. Á dögunum fór ég í pontu á Alþingi og ræddi mikilvægi þess að Ísland hafi sterka rödd í heimi þar sem togstreita, óvissa og átök fara vaxandi. Smáríki eins og Ísland hafa tvo kosti: að þegja eða að standa með þeim gildum sem þau byggja á. Fyrir mér er valið skýrt. Sterk og skýr rödd á alþjóðavettvangi er ekki aðeins spurning um hagsmunagæslu heldur um grundvallargildi samfélagsins. Sama dag rakst ég á fréttir af nýjum reglum í Afganistan sem veita heimildir til líkamlegrar refsinga innan fjölskyldu og takmarka frelsi kvenna til sjálfstæðra athafna. Slík þróun minnir okkur á hversu brothætt mannréttindi geta verið, og hversu hratt þau geta horfið þegar þau eru ekki varin. Þetta eru einmitt þau mannréttindabrot sem við megum ekki horfa fram hjá. Lýðræði, frelsi, jafnrétti og mannréttindi eru ekki slagorð sem við notum aðeins innanlands. Þetta eru gildi sem hafa mótað íslenskt samfélag og skapað stöðugleika og traust. Þau eiga einnig erindi út fyrir landsteinana, sérstaklega á tímum þegar alþjóðalög og mannréttindi eru víða undir þrýstingi. Þar gegnir Utanríkisráðherra Íslands lykilhlutverki. Með virkri þátttöku í alþjóðasamstarfi, skýrri afstöðu og markvissri gagnrýni á mannréttindabrotum er rödd Íslands látin heyrast. Slík vinna skiptir máli ekki vegna stærðar landsins heldur vegna þess að trúverðugleiki smáríkis byggist á stöðugri og fastri afstöðu. Við teljum okkur frið elskandi þjóð. En friður er ekki sjálfgefinn. Hann krefst viðvarandi verndar, bæði með samtali og skýrri afstöðu. Rödd Íslands snýst ekki aðeins um mannréttindi heldur einnig um frelsi, lýðræði og sjálfsákvörðunarrétt ríkja. Saga okkar minnir okkur á að sjálfstæði er aldrei sjálfgefið. Því ber okkur skylda til að styðja þjóðir sem vilja ráða eigin framtíð og hafna þvingunum og yfirráðum annarra. Í heimi þar sem sum ríki leitast við að breyta landamærum með valdi eða grafa undan alþjóðalögum megum við ekki draga okkur í hlé. Við eigum að efla samstarf við bandalagsríki og vinna náið með nágrannaþjóðum okkar. Sterk rödd Íslands á alþjóðavísu er framlag til friðar, lýðræðis og frelsis. Ekki síður til þess að komandi kynslóðir búi í heimi þar sem mannréttindi eru varin. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Hafnarfirði og varaþingmaður.
Skoðun Er ríkið að styrkja sveitarstjórnarstigið – en veikja undirstöður þess? Sigríður Hjaltadóttir skrifar
Skoðun Börn eiga ekki að bera ábyrgð á vandamálum fullorðinna Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar
Skoðun Hver er framtíð litlu hjúkrunarheimilanna á landsbyggðinni? Eydís Inga Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Orð eiga að hafa merkingu og undirskriftir að skipta máli Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Skoðun Áskorun til ríkisstjórnarinnar: Ekki fækka borgarfulltrúm úr 23 Í 15! Guðni Freyr Öfjörð skrifar
Skoðun Um bakara og smiði. Hlaðvörp og skráning þeirra hjá Fjölmiðlanefnd Elfa Ýr Gylfadóttir skrifar