Diplómanámið í HÍ: Menntun sem breytir lífi Hópur nemenda í starfstengdu diplómanámi skrifar 29. apríl 2026 15:32 Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Háskólar Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Við erum hópur nemenda á öðru ári í starfstengdu diplómanámi við Háskóla Íslands, námi sem hefur opnað dyr sem áður voru lokaðar. Diplómanámið verður 20 ára á næsta ári og um 150 nemendur hafa útskrifast úr náminu. Fyrir okkur hefur námið verið dýrmætt tækifæri til að þroskast, efla sjálfstraust og verða hluti af háskólasamfélaginu. Námsreynsla og persónulegur þroski Í náminu lærum við til dæmis fötlunarfræði, leikskólakennarafræði, tómstundafræði og um mannréttindi. Við höfum prófað nýja hluti eins og að taka próf, halda kynningar og vinna með öðrum háskólanemum. Þótt það hafi stundum verið krefjandi hefur reynslan kennt okkur að treysta á okkur sjálf og standa með eigin skoðunum. Starfsnám og tenging við atvinnulíf Starfsnámið er stór og mikilvægur hluti diplómanámsins. Við höfum fengið tækifæri til að kynnast störfum í leikskólum, grunnskólum, félagsmiðstöðvum, fjölmiðlum og víðar. Í gegnum starfsnámið kynnumst við atvinnulífinu, lærum inn á styrkleika okkar og könnum hvaða leiðir henta okkur best í framtíðinni. Þessi reynsla tengir námið beint við samfélagið og eykur líkur okkar á atvinnu í framtíðinni. Auk þess eflir það sjálfstæði okkar og trú á eigin möguleikum. Menntun sem samfélagsþátttaka Við höfum lært að menntun snýst ekki bara um bóklegt nám. Hún snýst einnig um samfélag, tengsl, vináttu og þátttöku. Innan háskólans höfum við eignast vini, tekið þátt í félagslífi, farið í vísindaferðir og upplifað að við tilheyrum stærri heild. Að tilheyra háskólasamfélagi hefur styrkt sjálfsmynd okkar, aukið vellíðan og dregið fram mikilvægi þess að menntun sé inngildandi og aðgengileg. Takmarkað aðgengi að háskólanámi Diplómanámið við Háskóla Íslands var fyrsta háskólanámið á Íslandi sem sérstaklega er ætlað fólki með þroskahömlun. Aðeins er tekinn inn nýr nemendahópur annað hvert ár, sem þýðir að margir þurfa að bíða lengi eftir tækifæri til náms. Þegar fáir möguleikar standa til boða getur það haft neikvæð áhrif á líðan fólks og framtíðarmöguleika. Háskólinn á Akureyri byrjaði með sambærilegt nám síðasta haust sem er jákvætt skref, en framboð námsleiða í Háskólum er enn mjög takmarkað fyrir okkur. Mannréttindi og þörf á breytingum Við viljum sjá breytingar og að fleiri fái tækifæri til háskólanáms. Fleiri háskólar þurfa að bjóða upp á sambærileg tækifæri til náms og að námið okkar verði bæði lengra og fjölbreyttara. Samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks á að tryggja fötluðu fólki rétt til menntunar án mismununar. Íslensk stjórnvöld eiga að standa við það sem stendur í samningnum. Menntun sem mannréttindi Diplómanámið hefur breytt lífi okkar. Við höfum lært að treysta á okkur sjálf, nýta rödd okkar í réttindabaráttu og horfa til framtíðar með nýrri sýn. Menntun er mannréttindi – og hún á að vera fyrir okkur öll! Við munum ræða inngildandi háskólanám á opnum fundi í Háskólanum á Akureyri miðvikudaginn 6. maí klukkan 10:00-12:00. Öll velkomin. Höfundar eru nemendur í starfstengdu diplómanámi á Menntavísindasviði Háskóla Íslands: Anna Rósa Þrastardóttir, Emilía Mist Reynisdóttir, Hulda Nína Brynjarsdóttir, Jón Hrafnkell Margrétarson, Luiza Katarzina Kierzk, Nói Gunnarsson, Úlfhildur G. Einarsdóttir og Victoría Lind Karenardóttir.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun