Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar 16. maí 2026 10:01 Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Skoðun Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun People have the power? Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Sumarið er tíminn…. en ekki fyrir öll börn Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kæru landar - Af hverju eigum við að segja JÁ í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Forgangsröðun fjár úti í skurði Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Staða Grindavíkur Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Fyrstu fasteignakaup sjaldan verið aðgengilegri Víðir Arnar Kristjánsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan 2026: Vöxturinn er ekki lengur sjálfgefinn Herborg Svana Hjelm skrifar Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar Sjá meira
Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík.
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar