ESB-umræðan leysir ekki efnahagsvandann Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar 10. mars 2026 11:30 Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðlaugur Þór Þórðarson Sjálfstæðisflokkurinn Evrópusambandið Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Efnahagsmál Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald ESB-viðræðna Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur hefur sett aðildarviðræður við Evrópusambandið á dagskrá, þvert á það sem hún lofaði fyrir síðustu kosningar. Nú hertekur sú umræða allt, en mjög heppilega fyrir ríkisstjórnina á sama tíma og staða efnahagsmála hér á landi er erfið. Ríkisstjórninni gengur ekkert í baráttunni við vexti og verðbólgu út af eigin ákvörðunum og atvinnuleysi þýtur upp. Í slíku ástandi er eðlilegt að spurt sé hvort ríkisstjórnin sé að beina athyglinni frá þeim verkefnum sem hún þarf sjálf að takast á við. Rétt fyrir síðustu Alþingiskosningar lét núverandi forsætisráðherra þau orð falla að það gerðist oft, að þegar illa gengi í efnahagsmálum og verðbólga og vextir væru til vandræða, þá færi fólk að tala meira um inngöngu í Evrópusambandið. Þau orð eru athyglisverð í ljósi stöðunnar í dag. Nú þegar ríkisstjórnin stendur frammi fyrir erfiðum efnahagsáskorunum virðist Evrópuumræðan aftur hafa fengið aukið vægi. Það vekur spurningar um hvort ríkisstjórnin treysti sér til að takast á við efnahagsvandann með eigin stefnu eða hvort hún líti til ESB sem lausnar á þeim vanda sem blasir við. Íslensk stjórnvöld bera ábyrgð á efnahagsstefnu landsins og það er verkefni þeirra að ná tökum á verðbólgu, vöxtum og atvinnuástandi. Slík verkefni verða ekki leyst með því einu að vísa til mögulegrar aðildar að ESB. Forsætisráðherra benti einnig á í aðdraganda kosninga að aðild að ESB sé aðeins raunhæft verkefni ef víðtæk samstaða ríki í samfélaginu. Hún sagði slík skref þurfa stuðning breiðs hóps, ekki aðeins í stjórnmálum heldur einnig meðal atvinnurekenda og verkalýðshreyfingar, svo dæmi séu tekin. Sú samstaða er ekki til staðar. Skoðanir innan atvinnulífs og verkalýðshreyfingar eru áfram skiptar og nýlegar kannanir sýna vaxandi andstöðu við Evrópusambandi, sér í lagi innan Samtaka iðnaðarins. Því er rétt að spyrja hvort tímabært sé að leggja svo mikla áherslu á Evrópusambandsumræðu á meðan slíkur ágreiningur er enn til staðar í samfélaginu. Mikilvægast er að ríkisstjórnin sýni í verki að hún hafi skýra sýn á hvernig eigi að takast á við efnahagsvandann hér og nú. Það voru nú kosningaloforðin. Áður en farið er lengra í umræðu um mögulega aðild að Evrópusambandinu þarf fyrst og fremst að svara þeirri spurningu hvort stjórnvöld treysti sér til að rétta stöðu efnahagsmála með eigin stefnu og aðgerðum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun